Podział spółki przez przejęcie, przeprowadzony zgodnie z art. 529 § 1 pkt 1 Kodeksu spółek handlowych, nie jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, gdyż nie kwalifikuje się do zmian umowy spółki wymienionych w art. 1 ust. 3 ustawy o podatku od czynności cywilnoprawnych.

Obowiązek podatkowy z tytułu częściowego wykonania usługi badania klinicznego powstaje w dniu akceptacji zestawienia przez sponsora, zaś w przypadku zatrzymania części wynagrodzenia, moment powstania obowiązku podatkowego następuje przy końcowym zatwierdzeniu przez sponsora wszystkich umownych obowiązków.

Podział spółki przez przeniesienie jej majątku na inne spółki, nie jest czynnością podlegającą opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, gdyż nie stanowi zmiany umowy spółki w rozumieniu art. 1 ustawy o tym podatku.

Sprzedający dokonując sprzedaży udziału w prawie własności nieruchomości wraz z budowlą nie działał w charakterze podatnika VAT, gdyż transakcja ta miała miejsce w ramach zarządu majątkiem prywatnym, co wyklucza opodatkowanie dostawy podatkiem VAT.

Spółka rozpoczynająca działalność w ramach Estońskiego CIT spełnia warunek zatrudnienia, jeśli w pierwszych trzech latach corocznie zwiększa zatrudnienie o pełen etat, bez konieczności pracy na pełen etat przez 300 dni rocznie.

Kwotę podatku VAT należnego od wniesienia wkładu niepieniężnego w postaci nieruchomości należy obliczyć metodą „od stu”, a podstawę opodatkowania stanowi wartość nominalna udziałów pomniejszona o VAT, co uprawnia spółkę celową do odliczenia podatku naliczonego związanego z działalnością opodatkowaną.

Świadczenia w ramach umowy przez Spółkę z o.o. na rzecz Województwa, obejmujące usługi związane z pożyczkami, korzystają z częściowego zwolnienia z VAT tylko w zakresie zarządzania pożyczkami bez udziału podmiotów trzecich, zgodnie z art. 43 ust. 1 pkt 38 ustawy o podatku od towarów i usług.

Usługi organizacyjno-koordynacyjne, sklasyfikowane pod symbolem PKWiU 74.90.20.0, podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym według stawki 8,5%, jeżeli nie spełniają przesłanek do objęcia wyższymi stawkami, takimi jak usługi doradztwa lub inżynierskie, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a) ustawy.

Wydatki związane z tworzeniem i rozwijaniem innowacyjnych rozwiązań informatycznych X i Y mogą być kwalifikowane jako koszty działalności badawczo-rozwojowej zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, z zastrzeżeniem, że koszty licencji i hostingu w modelu subskrypcyjnym nie spełniają kryteriów dla uznania ich za koszty kwalifikowane ulgi B+R.

Województwo wykonując zadania scaleniowe gruntów na rzecz Powiatu, na podstawie porozumienia administracyjnego, nie działa jako podatnik VAT zgodnie z art. 15 ust. 6 ustawy o VAT, a czynności te nie podlegają opodatkowaniu.

Jeżeli transakcja sprzedaży nieruchomości podlega opodatkowaniu VAT, wyłączone jest jej opodatkowanie podatkiem od czynności cywilnoprawnych (PCC), zgodnie z art. 2 pkt 4 lit. a ustawy o PCC, nawet jeśli strony transakcji nie są na dzień jej zawarcia podatnikami VAT.

W świetle art. 18d ustawy o CIT, działalność polegająca na tworzeniu oprogramowania, będąca działalnością twórczą i systematyczną, może być uznana za badawczo-rozwojową, z możliwością odliczenia odpowiednich kosztów osobowych jako kosztów kwalifikowanych; jednakże wydatki na licencje czy usługi zewnętrzne, niebędące WNiP, nie stanowią kosztów kwalifikowanych.

Zgłoszenie znaku towarowego przez COW w 2008 roku nie stanowiło działania w złej wierze; brak dowodów na spekulacyjne lub blokujące działania, wspólne korzystanie ze znaku trwało zgodnie przez wiele lat.

Działalność polegająca na tworzeniu i rozwijaniu oprogramowania, przejawiająca twórczy charakter i prowadzona w sposób systematyczny, spełnia przesłanki działalności badawczo-rozwojowej. Dochód z przeniesienia praw autorskich do oprogramowania, zakwalifikowany jako kwalifikowane prawo własności intelektualnej, podlega opodatkowaniu preferencyjną stawką 5% (IP Box).

Oddalenie skargi kasacyjnej wobec wadliwej konstrukcji zarzutu naruszenia prawa materialnego wskazuje na niedopuszczalność kwestionowania ustaleń faktycznych poprzez zarzuty kasacyjne dotyczące wykładni przepisów materialnych.

Rektor Uniwersytetu jest odpowiedzialny za bezczynność wobec obowiązku wydania karty przebiegu studiów, pomimo wyjątkowych okoliczności uczelni, jak określa art. 217 § 3 k.p.a. Brak rażącego charakteru bezczynności nie usprawiedliwia opóźnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny, zachowując granice skargi kasacyjnej, uznaje, iż Rektor uczelni dopuścił się bezczynności przy wydaniu zaświadczenia, mimo uzasadnionych organizacyjnie trudności uczelni, nie zwalniając tym samym organu z obowiązku dotrzymania ustawowego terminu.

Rektor uczelni pozostaje w bezczynności prawnie ocenianej obiektywnie, przekraczając ustawowy termin wydania zaświadczenia, mimo okoliczności jak zarząd przymusowy, które nie mogą usprawiedliwiać opóźnień.

Przedsiębiorca wykonujący przewóz drogowy ponosi odpowiedzialność za naruszenie norm czasu pracy kierowców niezależnie od winy, chyba że wykaże spełnienie przesłanek egzoneracyjnych przewidzianych w ustawie o transporcie drogowym.