Z samej istoty ekwiwalentu za nie wykorzystany urlop wypoczynkowy oraz treści art. 171 § 1 pkt 1 k.p. wynika, że wypłata ekwiwalentu jest jednorazowym świadczeniem przysługującym w razie niewykorzystania urlopu z powodu rozwiązania stosunku pracy m.in. wskutek przejścia na rentę inwalidzką lub emeryturę. Wypłaty ekwiwalentu w takim wypadku nie można traktować jako świadczenia pieniężnego, pozostającego w sprzeczności z przepisami ustawy o p.z.e. Odmienne stanowisko prowadziłoby w konsekwencji do wyłączenia postanowień art. 171 § 1 k.p. w stosunku do osób przechodzących na rentę lub emeryturę, co byłoby sprzeczne z wyraźnym jego brzmieniem. ekwiwalentu jest jednorazowym wyjątkowym świadczeniem przysługującym w razie niewykorzystania urlopu z powodu rozwiązania stosunku pracy Z samej bowiem istoty instytucji ekwiwalentu za nie wykorzystany urlop wypoczynkowy oraz treści art. 171 § 1 pkt 1 k.p. wynika, że wypłata przyznawanie ekwiwalentu za urlop za 1977 rok.

Wypłacenie pracownikowi ekwiwalentu pieniężnego w razie niewykorzystania przysługującego mu urlopu z powodu rozwiązania stosunku pracy (art. 164 § 2 i art. 171 § 1 pkt 1 k.p.) nie przedłuża czasu trwania umowy o pracę o skonsumowany przez ekwiwalent okres urlopu. powodu szczególnych potrzeb zakładu, jeżeli nieobecność pracownika spowodowałaby poważne zakłócenie w toku pracy (art. 164 § 2 k.p.). Użyte w art. 170 zdanie drugie k.p. sformułowanie urlop powinien być wykorzystany w okresie wypowiedzenia oznacza jedynie, że kiedy umowę Sąd Najwyższy z udziałem Prokuratora Prokuratury Generalnej PRL, Z.

ten urlop wykorzystać w naturze do końca roku w Wojewódzkiej Spółdzielni Pracy w B., do której została przekazana z prawem do tego urlopu w B. o ekwiwalent pieniężny za urlop, na skutek rewizji nadzwyczajnej Ministra Sprawiedliwości od postanowienia Okręgowego Sądu Pracy Jachczyk (sprawozdawca), Z. Zaziemski. Sąd Najwyższy, z udziałem Prokuratora Prokuratury Generalnej PRL, Z.

Prawomocne oddalenie przez terenową komisję odwoławczą lub okręgowy sąd pracy i ubezpieczeń społecznych roszczenia członka spółdzielni pracy o przywrócenie do pracy w związku z bezzasadnym wykluczeniem go ze spółdzielni chociażby z powodu niezachowania terminu do dochodzenia tego roszczenia określonego w art. 1335 § 4 ustawy z dnia 17 lutego 1961 r. o spółdzielniach i ich związkach (Dz. U. U. z 1974 r. Nr 47, poz. 231) stoi na przeszkodzie ponownemu orzeczeniu w tym przedmiocie na podstawie art. 133' § 2 wymienionej ustawy przez sąd wojewódzki w wyroku uchylającym uchwałę walnego zgromadzenia spółdzielni o wykluczeniu członka. Wyrok taki przywraca jedynie członkostwo w spółdzielni i uprawnia członka do domagania się nawiązania z nim przez spółdzielnię spółdzielczego stosunku pracy o treści odpowiadającej aktualnym możliwościom spółdzielni. 2. Wykluczenie członka spółdzielni, jako jednostronna czynność samorządnego zrzeszenia, nie wymaga zgody żadnego organu zewnętrznego. W tym też dniu Zarząd pozwanej wystąpił do Rady Spółdzielni z wnioskiem, aby Rada wykluczyła powoda z członkostwa z powodu porzucenia Społecznych w Katowicach wyrokiem z dnia 28.VII.1977 r., który uznał, że żądanie przywrócenia da pracy zostało zgłoszone z przeszło 9 Jan K. w ustawowym terminie wystąpił z pozwem, w którym żądał uchylenia uchwały Walnego Zgromadzenia z dnia 14.VII. 1979 r. wydanej w

W świetle przepisu art. 165 k.z. nie jest uzasadnione zasądzenie zadośćuczynienia wówczas, gdy pracownik, który otrzymał od pracodawcy pojazd mechaniczny do swej dyspozycji (w celu załatwienia osobistego interesu), sam przyczynił się w znacznym stopniu do wypadku, jakiemu uległ w czasie jazdy samochodem, wprowadzając kierowcę w stan nietrzeźwości. Pozwany odpowiada zatem także z mocy art. 145 k.z. w związku z wyrządzeniem szkody z winy podwładnego przy wykonywaniu powierzonej czynności Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Michała S. przeciwko Państwowemu Ośrodkowi Maszynowemu w Z. o odszkodowanie, po rozpoznaniu rewizji zasadą prawidłowego korzystania z pojazdu.

Okoliczność, że ojciec dziecka nie jest w stanie świadczyć na rzecz dziecka środków utrzymania i wychowania z powodu odbywania zasadniczej służby wojskowej, braku dochodów i majątku, wyłącza - ze względu na brak przesłanek z art. 135 k.r.o. - dopuszczalność zasądzenia alimentów w tym celu, aby umożliwić dziecku otrzymanie świadczeń z funduszu alimentacyjnego (ustawa z dnia 18 lipca 1974 r. o funduszu powodu niemożności wyegzekwowania świadczeń alimentacyjnych. (por. orzeczenie Sądu Najwyższego z 14 marca 1978 f. III CRN 20/78 (OSNCP 1978, z. 56, poz. 104). świadczeń z funduszu alimentacyjnego.