Jeśli pracownik odmawia przyjęcia nowych warunków płacy, umowa o pracę ulega rozwiązaniu z upływem okresu wypowiedzenia, przy czym rozwiązanie takie pociąga za sobą wszystkie skutki rozwiązania dokonanego przez zakład pracy. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: W związku z wywodami i wnioskami zgłoszonymi przez powoda na rozprawie przed Sądem Najwyższym należy Tak więc w odniesieniu do powoda nie może mieć zastosowania przepis art. 17 cyt. wyżej ustawy urlopowej, lecz przepis art. 19 tej ustawy - roszczeń powoda.

Pracownikowi powołanemu na roczne przeszkolenie wojskowe studentów, który nie nabył jeszcze prawa do urlopu, nie przysługuje od zakładu pracy ani ekwiwalent pieniężny, za urlop, ani urlop wypoczynkowy w naturze za rok kalendarzowy, w którym nastąpiło powołanie i w którym przeszkolenie nie zostało zakończone. ekwiwalentu za nie wykorzystany urlop wypoczynkowy z powodu powołania do odbycia służby wojskowej tylko w przypadku niewykorzystania Sąd Najwyższy, w sprawie z wniosku Stanisława L. przeciwko Fabryce Maszyn w K. o ekwiwalent za urlop, po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym Nr 22, poz. 128), które gwarantują absolwentom szkół wyższych odbywającym przeszkolenie wojskowe wszelkie uprawnienia związane z trwaniem

Nr 14, poz. 100) wystarczy udowodnienie ustawowych przesłanek, że rozwiązanie stosunku pracy z dotychczasowym zakładem pracy nastąpiło z powodu podjęcia pracy w miejscu swego zamieszkania, jeśli poprzednio pracownik był zatrudniony w innej miejscowości i dojeżdżał do pracy. W takiej sytuacji do zachowania uprawnień do urlopu (§ 6 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 8 maja 1969.r. w sprawie wykonania niektórych przepisów o pracowniczych urlopach wypoczynkowych Dz. U. dotychczasowym zakładem pracy nastąpiło z powodu podjęcia pracy w miejscu swego zamieszkania, jeśli poprzednio pracownik był zatrudniony dnia 8 maja 1969 r., a w razie pozytywnej odpowiedzi przyzna wnioskodawcy żądany ekwiwalent za urlop. o ekwiwalent za nie wykorzystany urlop, na skutek rewizji nadzwyczajnej Centralnej Rady Związków Zawodowych od orzeczenia Zakładowej

Samoistny posiadacz mechanicznego środka komunikacji poruszanego za pomocą sił przyrody odpowiada za następstwa wypadku, jakiego doznał pasażer w czasie wsiadania do pojazdu stojącego w gotowości do odjazdu z nie uruchomionym jeszcze silnikiem. Powyższe rozważania z mocy § 14 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 24 kwietnia 1968 r. (Dz. U. (art. 436 w zw. z art. 435 k.c.). Dlatego z mocy art. 388 § 1 k.p.c. Sąd Najwyższy uchylił zaskarżony wyrok.

Uzasadnia to z mocy art. 102 k.p.c. oddalenie wniosku strony przeciwnej o przyznanie jej zwrotu kosztów procesu. bez pracy przez 7 miesięcy i tytułem ekwiwalentu za nie wykorzystany miesięczny urlop. Uzasadnienie Powód został wykluczony z pozwanej Spółdzielni uchwałą jej Rady z dnia 5.IV.1971 r. Sąd Wojewódzki ustalił, że powód był jednym z założycieli pozwanej Spółdzielni i przez około 10 lal prezesem jej zarządu z którego to

rozważaniu odpowiedzialności materialnej pracownika w świetle przepisów art. 425 k.c, które mają zastosowanie zarówno do odpowiedzialności deliktowej, jak i kontraktowej, w razie stwierdzenia, że sprawca szkody jest pozbawiony możności świadomego albo swobodnego powzięcia decyzji i wyrażenia woli wskutek długotrwałego używania środków odurzających, decydujące znaczenie ma tylko to, czy zachodzą przesłanki z Od połowy 1969 r. pozwana już do pracy nie przychodziła, wykorzystując najpierw urlop wypoczynkowy, a następnie urlop bezpłatny. Działając w porozumieniu z innymi osobami, wycofywała z utargów gotówkę, z której znaczną część przeznaczała na zakup narkotyków. art. 384 k.p.c. z uwagi na jej solidarną odpowiedzialność z pozwanymi, którzy wnieśli rewizję".

Nie stanowi wypadku zrównanego z wypadkiem przy pracy w rozumieniu § 1 ust. 2 rozporządzenia Przewodniczącego Komitetu Pracy i Płac z dnia 25 lipca 1969 r. (Dz. U. wszystkie warunki socjalnobytowe pracowników podobne do warunków w hotelu robotniczym, gdzie pracownicy mogliby odpocząć i zregenerować swe siły Z tych przyczyn zaskarżone postanowienie, jako sprzeczne z wymienionymi przepisami prawa materialnego, podlegało uchyleniu z przekazaniem W związku z tym i z tytułu doznanych cierpień żądają w pozwie zasądzenia na ich rzecz po 40 000 zł.

się ono do śmierci pracownika, chociażby śmierć nastąpiła w czasie pełnienia pracy; w takiej sytuacji zakład pracy nie działa jako podmiot zatrudniający, w związku z czym ograniczenie z art. 123 ustawy o p.z.e. nie ma zastosowania. W wypadku śmierci pracownika nie pozostającej w związku z warunkami pracy w zakładzie, w którym był on zatrudniony, członkowie rodziny pracownika mogą dochodzić od zakładu pracy odszkodowania na zasadach prawa cywilnego (art. 415 k.c.), przy czyni podstawą odpowiedzialności może być naruszenie przez zakład ogólnego obowiązku udzielania pomocy osobie zagrożonej na życiu lub zdrowiu, jeżeli przyczyniło N. w pozwanej Kopalni, lecz z tego powodu, że pozwana nie udzieliła mu pierwszej pomocy i w ten sposób przyczyniła się do jego zgonu. Jak więc wynika z powyższych rozważań w wypadku śmierci pracownika nie pozostającej w związku z warunkami pracy w zakładzie, w którym Jak wynika z uzasadnienia wyroku Okręgowego Sądu Ubezpieczeń Społecznych we Wrocławiu z dnia 27.VI.1972 r. i co również ustalił Sąd Powiatowy

Przepisy rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 1 września 1972 r. w sprawie uposażenia pracowników zakładów społecznych służby zdrowia, zakładów pomocy społecznej i zakładów rehabilitacji zawodowej inwalidów (Dz. U. Sąd Najwyższy zważył, co następuje: Zgodnie z art. 18 § 1 k.p. postanowienia umów o pracę powinny być zgodne z przepisami prawa pracy Zdaniem strony skarżącej w rzeczywistości w związku z reorganizacją służby zdrowia z dniem 1.VII.1973 r. za wzajemnym porozumieniem stron Ordynator bowiem kieruje pracami powierzonego mu oddziału szpitalnego i z uwagi na charakter tych prac musi liczyć się z koniecznością

Przez wyjątkowe okoliczności w rozumieniu art. 60 § 3 zd. ostatnie k.r.o. należy rozumieć zarówno okoliczności zachodzące po stronie rozwiedzionego małżonka domagającego się przedłużenia obowiązku alimentacyjnego, jak i po strome drugiego małżonka. Rozpoznając rewizję powódki od powyższego wyroku, Sąd Wojewódzki przedstawił Sądowi Najwyższemu przytoczone w sentencji pytanie prawne samotnych kobiet zmuszonych do utrzymywania się własnymi siłami. Sąd Najwyższy w sprawie z powództwa Alicji C. przeciwko Zdzisławowi C. o alimenty po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym następującego zagadnienia

Wynagrodzenie specjalne przewidziane w § 2 protokołu dodatkowego nr 355/PW z dnia 2 października 1974 r. do układu zbiorowego pracy z dnia 15 kwietnia 1957 r. (obecnie § 25 ust. 7 i 8 załącznika nr 1 do układu zbiorowego pracy dla przemysłu węglowego z dnia 1 stycznia 1975 r.) tylko wówczas może uzasadniać podwyższenie renty przyznanej na podstawie prawa cywilnego, gdy - po rozważeniu całokształtu okoliczności powstałych po zawarciu ugody lub prawomocnym orzeczeniu sądu (m. i. wieku, następstw w stanie zdrowia związanych i nie związanych z wypadkiem przy pracy lub chorobą zawodową, podwyżki rent z ubezpieczenia społecznego, wykształcenia, możliwości zarobkowych) - poszkodowany wykaże, że nastąpiła istotna zmiana stosunków w rozumieniu art. 907 § 2 k.c. OSNCP 1973, z. 3, poz. 38 i OSNCP 1974, z. 2, poz. 22). zaliczeniem go do jednej z grup inwalidów opuszczał pracę z samoistnych przyczyn chorobowych. Z tej przyczyny podlega on ścisłej wykładni.

Jeżeli osoba ubezpieczona doznała wylewu krwi do mózgu wskutek nadmiernego wysiłku fizycznego przy wykonywaniu pracy, zdarzenie to jest nieszczęśliwym wypadkiem w rozumieniu § 5 ust. 2 ogólnych warunków ubezpieczenia następstw nieszczęśliwych wypadków zatwierdzonych decyzją Ministra Finansów z dnia 11.VIII.1970 r. Od wymienionego wyroku Sądu Wojewódzkiego Minister Sprawiedliwości wniósł rewizję nadzwyczajną z powodu rażącego naruszenia art. 3§2, Sąd Powiatowy w Obornikach wyrokiem z dnia 12.III.1974 r. zasądził na rzecz powódki kwotę 50 000 zł z odsetkami i kosztami procesu. Sąd Najwyższy w orzeczeniu z dnia 27.IX.1971 r. nr 1II CRN 322/71 (OSNCP 1974, z. 4, poz. 73) wypowiedział pogląd na podstawie § 1 ust

Pracownik, który wyrządził szkodę w mieniu powierzonym mu, lecz nie wskutek niewyliczenia się z tego mienia, ale w inny nieumyślny sposób (przez dopuszczenie do zniszczenia rzeczy, lub obniżenia jej wartości), obowiązany jest uiścić odszkodowanie według zasad określonych w rozdziale I działu piątego kodeksu pracy o odpowiedzialności materialnej pracowników. W związku z tym komisja, z udziałem biegłego, obniżyła wartość pojazdów o kwotę 34 235 zł, a akcesoriów o kwotę 15 606 zł. Z danych znajdujących się w aktach oraz z dokonanych ustaleń Sąd Wojewódzki wyprowadził następujące wnioski: Pozwani Jan T. i Ryszard Żadna z tych możliwości nie została przez pozwanych wykazana, a ciężar dowodu co do tych okoliczności ich właśnie obciążał, skoro z faktu

Jeżeli określenie wysokości szkody w magazynie w związku z nie wyliczeniem się pracownika z powierzonego mu mienia obejmuje okresy jego pracy w dwóch jednostkach gospodarki uspołecznionej z tej przyczyny, że nastąpiło przejęcie magazynu przez jedną z tych jednostek według stanu kartotekowego bez sporządzenia inwentaryzacji, wszelkie uchybienia każdego z tych zakładów pracy powinny być uwzględnione przy ocenie stopnia przyczynienia się poszkodowanego do powstania szkody w zakresie, w jakim pozostają one w związku przyczynowym z powstaniem szkody. w dwóch jednostkach gospodarki uspołecznionej z tej przyczyny, że nastąpiło przejęcie magazynu przez jedną z tych jednostek według stanu Gdy określenie wysokości szkody w magazynie w związku z nie wyliczeniem się pracownika z powierzonego mu mienia obejmuje okresy jego pracy zł na skutek rewizji strony powodowej od wyroku Sądu Wojewódzkiego w Łodzi z dnia 28 stycznia 1975 r.