Postanowienie kasatoryjne wydane na podstawie art. 138 § 2 w zw. z art. 144 k.p.a. jest uzasadnione, jeżeli organ pierwszej instancji nie ustalił aktualnego stanu faktycznego, nie przeprowadził kluczowego postępowania dowodowego oraz naruszył art. 10 § 1 k.p.a. Usunięcie takich wad nie mieści się w uzupełniającym postępowaniu dowodowym z art. 136 § 1 k.p.a., gdyż wymagałoby przeprowadzenia sprawy merytorycznie
Organ odwoławczy może zastosować art. 138 § 2 k.p.a. w sprawie o ustalenie warunków zabudowy, jeżeli zmiana obszaru inwestycji oraz istotne braki postępowania wymagają ponownej analizy urbanistycznej, przygotowania projektu decyzji i dokonania uzgodnień. Czynności te nie mają charakteru jedynie uzupełniającego w rozumieniu art. 136 § 1 k.p.a., a ich przeprowadzenie przez organ drugiej instancji naruszałoby
Istniejące w dacie orzekania prawo użytkowania wieczystego ustanowione na rzecz osoby trzeciej wyłącza możliwość zwrotu wywłaszczonej nieruchomości w trybie art. 136 ust. 3 u.g.n., niezależnie od tego, że prawo to ustanowiono po 1 stycznia 1998 r. i art. 229 u.g.n. nie znajduje zastosowania. Organ zwrotowy nie jest uprawniony do eliminowania tego prawa ani do zawieszania postępowania z uwagi na hipotetyczną
Art. 99 ust. 3a Prawa farmaceutycznego określa wyłącznie negatywne przesłanki wydania nowego zezwolenia na prowadzenie apteki ogólnodostępnej i nie stanowi warunku wykonywania działalności w rozumieniu art. 37ap ust. 1 pkt 2 tej ustawy. Późniejsze objęcie posiadacza uprzednio udzielonego zezwolenia grupą kapitałową prowadzącą co najmniej cztery apteki nie może samoistnie uzasadniać cofnięcia tego zezwolenia
Przepisy art. 11 ust. 3 i art. 14 ustawy o bibliotekach nie wyłączają, w drodze odesłania z art. 2 tej ustawy do przepisów o organizowaniu i prowadzeniu działalności kulturalnej, możliwości określenia w statucie biblioteki publicznej dodatkowej działalności gospodarczej. Działalność taka jest dopuszczalna, o ile nie koliduje z realizacją podstawowych zadań biblioteki, a jej rodzaj i zakres wynikają