Zgodnie z prawomocnym orzeczeniem NSA, ekwiwalent za niewykorzystany urlop policjantów zwolnionych przed 6 listopada 2018 r. powinien być obliczany według nowych, zgodnych z konstytucją zasad. Przepisy uznane za niekonstytucyjne nie mogą stanowić podstawy wymiaru świadczenia.

Artykuł 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie stanowi przeszkody do stosowania art. 115a ustawy o Policji w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2020 r., do stanów faktycznych zaistniałych przed tym dniem, co potwierdza zasady ustalania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop.

NSA oddala skargę kasacyjną, uznając, że brak jest usprawiedliwionych podstaw do przywrócenia terminu do złożenia odwołania, wymaga spełnienia przepisów k.p.a., także w kontekście ustawy COVID.

Działanie Wojewody Śląskiego nie było objęte prolongatą terminów wskazaną w art. 100d specustawy ukraińskiej po 30 czerwca 2024 r., a jego bezczynność w sprawie wniosku o pobyt czasowy cudzoziemca stanowiła naruszenie zobowiązań proceduralnych, pomimo argumentacji o nadzwyczajnych okolicznościach.

Po 30 czerwca 2024 roku art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy nie stanowił podstawy do wyłączenia biegu terminów w postępowaniach o pobyt czasowy. Bezczynność organu w takim kontekście podlega ogólnym regułom postępowania administracyjnego.

NSA uznał, że przedłużenie obowiązywania art. 100d specustawy ukraińskiej po 30 czerwca 2024 r. nie mogło ograniczać prawa do sądu o bezczynność, na podstawie naruszenia zasady proporcjonalności oraz konstytucyjnych praw cudzoziemców.

Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop za okres przed 6 listopada 2018 r. należy ustalać, wyłączając z obliczenia niekonstytucyjny współczynnik 1/30, zgodnie z wyrokiem TK, co oznacza stosowanie współczynnika 1/21 części miesięcznego uposażenia, jako realizującego zasadę proporcjonalności.

Przychody osiągane z działalności polegającej na świadczeniu usług zarządzania projektami, sklasyfikowanych jako PKWiU 70.22.20.0, mogą być opodatkowane stawką 8,5% zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o ryczałcie, o ile nie są to usługi doradztwa związanego z zarządzaniem ani z oprogramowaniem.

Przychód ze sprzedaży nieruchomości mieszkalnej, nawet uprzednio wykorzystywanej w działalności gospodarczej, nie podlega opodatkowaniu, jeżeli sprzedaż następuje po pięciu latach od jej nabycia, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Przychody uzyskane z udzielenia licencji na rozporządzanie majątkowymi prawami autorskimi z tytułu napisania i publikacji literatury popularno-naukowej, która nie jest związana z działalnością gospodarczą podatnika, stanowią przychód z praw majątkowych w rozumieniu art. 18 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Sprzedaż nieruchomości stanowi dostawę towarów w rozumieniu przepisów ustawy o VAT i podlega opodatkowaniu VAT, gdy sprzedawca działa jako podatnik w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, a nieruchomość nie stanowi przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części.

Zbycie działki, w części nieobjętej miejscowym planem zagospodarowania, zwolnione jest z VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy, jako teren niezabudowany i inny niż budowlany. Natomiast dostawa części objętej planem nie korzysta z tego zwolnienia, gdyż dopuszcza się na niej zabudowę.

Umorzenie części kredytu hipotecznego stanowi przychód podatkowy, lecz zaniechanie poboru podatku odnosi się wyłącznie do części przeznaczonej na zakup lokalu mieszkalnego; zwrot odsetek przez bank nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu.

Sprzedaż udziału w prawie własności nieruchomości wraz z budowlą, nie objęta opodatkowaniem VAT, podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych jako umowa sprzedaży, której przedmiotem jest nieruchomość, zgodnie z art. 1 ust. 1 pkt 1 lit. a) ustawy o PCC.

Przychody z działalności organizacyjnej, koordynacyjnej i operacyjnej, klasyfikowane w grupowaniu PKWiU 70.22.20.0, podlegają opodatkowaniu zryczałtowanym podatkiem dochodowym według stawki 8,5% na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, pod warunkiem że usługi te nie obejmują doradztwa związanego z zarządzaniem.

Zbycie działek nr 1/53, 1/54, 1/55, 1/56, 1/57, 1/58, 1/59, nabytych do majątku prywatnego, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług jako działalność gospodarcza, gdyż brak działań wykraczających poza zwykły zarząd majątkiem prywatnym.

Przychody z usług sklasyfikowanych jako PKWiU 74.90.20.0 oraz PKWiU 70.21.10.0 podlegają opodatkowaniu stawką 8,5% jako działalność usługowa, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy, ponieważ nie stanowią usług doradztwa związanego z zarządzaniem.

Czynność wniesienia zwrotnych dopłat przez wybranych wspólników spółki jawnej skutkuje powstaniem przychodu podatkowego dla nienakładanego wspólnika, proporcjonalnie do jego udziału w zyskach spółki, na podstawie art. 14 ust. 2 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Zapłata kary umownej za nieterminową realizację umowy, niezależna od wad dostarczonych towarów lub usług, może stanowić koszt uzyskania przychodu, o ile nie podlega wyłączeniu według art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT. Zwrot części kary nieduplikowany z kosztami uzyskania, nie stanowi przychodu podatkowego.

Sprzedaż udziału w prawie własności nieruchomości nieopodatkowana VAT podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy o PCC; obowiązek podatkowy spoczywa na nabywcy (art. 4 pkt 1 PCC).

Kara umowna naliczona z tytułu opóźnienia w dostawie towaru może zostać uznana za koszt uzyskania przychodów, gdy nie znajduje się w negatywnych przesłankach wymienionych w art. 16 ust. 1 pkt 22 ustawy o CIT, i spełnia warunki art. 15 ust. 1 tej ustawy.

Dochody ze sprzedaży nieruchomości w Polsce przez rezydenta podatkowego Wielkiej Brytanii mogą być zwolnione z podatku dochodowego, o ile są wydatkowane na własne cele mieszkaniowe w Polsce, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 w zw. z art. 21 ust. 25 ustawy o PIT, natomiast nie mogą być zwolnione, jeśli dotyczą wydatków na nieruchomość w Wielkiej Brytanii.

Bezczynność organu administracyjnego w procedurze udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy cudzoziemcowi, pomimo wydania decyzji w trakcie postępowania sądowego, stanowi rażące naruszenie prawa, gdy opóźnienie po 30 czerwca 2024 roku nie znajduje uzasadnienia w obowiązujących przepisach o pomocy obywatelom Ukrainy.