Usługi przetwarzania danych sklasyfikowane jako PKWiU 63.11.11.0 podlegają opodatkowaniu stawką ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych w wysokości 15% zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. i ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym od osób fizycznych.

Wypłata zysków wypracowanych przez spółkę jawną przed jej przekształceniem w spółkę z ograniczoną odpowiedzialnością nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych w momencie ich faktycznej wypłaty, jako że zyski te były już wcześniej opodatkowane.

Zwroty środków uzyskane w wyniku ugody dotyczącej nieważności umowy kredytowej oraz zwrot kosztów zastępstwa procesowego nie stanowią przychodu, a tym samym nie podlegają opodatkowaniu podatkiem dochodowym, gdyż nie zwiększają definitywnie majątku podatnika.

Odpłatne zbycie nieruchomości po upływie pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie, nie stanowi źródła przychodu podlegającego opodatkowaniu zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Nabycie nieruchomości do osobistego majątku przez podatnika, pozostającego w związku małżeńskim, aczkolwiek pochodzącego z darowizny od jego matki, w przypadku gdy małżonka nie jest stroną umowy, podlega zwolnieniu z podatku od czynności cywilnoprawnych jako pierwsze nabycie, zgodnie z art. 9 pkt 17 ustawy, niezależnie od majątku osobistego małżonki.

Zakup lokalu mieszkalnego na współwłasność przez małżonków, w którym jeden współmałżonek wcześniej posiadał pełne prawo własności innej nieruchomości, nie podlega zwolnieniu z podatku od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 9 pkt 17 ustawy o PCC.

Przedsiębiorca ma prawo zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów wydatki eksploatacyjne związane z trzyśrodkową flotą pojazdów w wysokości 75%, a także pełne koszty ubezpieczenia, gdy wartość ubezpieczenia nie przekracza 150,000 zł, pod warunkiem udowodnienia ich związku z przychodami z działalności gospodarczej.

Sprzedaż niezabudowanych działek nr 1 i 2 przez wnioskodawczynię nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT jako działanie w ramach zwykłego zarządu majątkiem prywatnym, nie będące działalnością gospodarczą zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, zatem zakres stosowania art. 43 ust. 1 pkt 9 ustawy nie ma tu zastosowania.

Gminie A nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z realizacją zadań związanych z unieszkodliwianiem azbestu, gdyż nabycie towarów i usług nie jest związane z czynnościami opodatkowanymi podatkiem VAT, a faktury nie są wystawione na Gminę.

Transakcja zbycia wierzytelności własnych za wartość nominalną, nieobciążona dyskontem lub innym wynagrodzeniem, nie stanowi odpłatnego świadczenia usług w rozumieniu ustawy o VAT i nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem.

Podatnikowi przysługuje prawo do stosowania stawki VAT 0% w eksporcie towarów poza terytorium UE na podstawie dokumentu EX A, jeśli dokument ten potwierdza wywóz towaru przez właściwy organ celny UE i nie ma obowiązku posiadania komunikatu CC599C, jeśli wywozu dokonano za pośrednictwem urzędów celnych innego państwa członkowskiego UE.

Wzajemne rozliczenia salda pomiędzy franczyzodawcą a franczyzobiorcą związane z programem lojalnościowym nie stanowią odpłatnej dostawy towarów ani świadczenia usług i pozostają poza zakresem opodatkowania VAT. Podstawa opodatkowania VAT przy sprzedaży z rabatem wynosi 1 gr i odpowiada faktycznej zapłacie dokonanej przez Klienta.

Aport zorganizowanej części przedsiębiorstwa, wyodrębnionej na płaszczyznach organizacyjnej, finansowej i funkcjonalnej, jest wyłączony z opodatkowania VAT na mocy art. 6 pkt 1 ustawy o VAT; nie stanowi dostawy towarów ani świadczenia usług.

Podatnik, świadczący usługi prawne podlegające bezpośrednio opodatkowaniu VAT, może dokonać wstecznej rejestracji jako podatnik VAT czynny z mocą od faktycznej daty rozpoczęcia działalności, nawet jeśli formalność zgłoszenia VAT-R została zaniechana.

Decyzja Komendanta Głównego Policji o unieważnieniu rozkazu personalnego nie została uznana za zasadne rażące naruszenie prawa. Rozstrzygnięcie o podwyższeniu dodatku funkcyjnego, ze względu na uznaniowy charakter decyzji organu, nie przekroczyło granic uznaniowości.

Decyzja Komendanta Głównego Policji stwierdzająca nieważność rozkazu personalnego nie była wydana z powodu rażącego naruszenia prawa, co uzasadnia jej uchylenie. Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, potwierdzając legalność rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny jest zobowiązany do rozpoznania wniosku o udostępnienie informacji publicznej, oceniając, które z żądań stanowią informację publiczną. Bezczynność organu przejawiającą się w zbiorczej odpowiedzi oraz braku precyzyjnych ustaleń narusza obowiązki wynikające z ustawy o dostępie do informacji publicznej.

Decyzja Komendanta Wojewódzkiego Policji dotycząca podwyższenia dodatku funkcyjnego nie narusza rażąco prawa, a więc uchylenie jej przez Komendanta Głównego Policji w trybie postępowania nieważnościowego było niezasadne.

Sąd administracyjny orzekł, że rozpoznanie skargi o bezczynność i przewlekłość postępowania nie było zasadne, gdyż nie złożono wniosku właściwego co do przedmiotu odszkodowania, stąd bezczynność organu nie miała miejsca.

Skarga kasacyjna została oddalona z powodu braku zasadności zarzutów dotyczących bezczynności i przewlekłości postępowania Wojewody Mazowieckiego. NSA potwierdził, że brak złożenia wniosku o odszkodowanie uniemożliwia traktowanie działań Wojewody jako przewlekle prowadzone.

Sąd administracyjny prawidłowo oddalił skargę na Wojewodę Mazowieckiego. Problem przewlekłości postępowania dotyczył błędnego wskazania podstawy proceduralnej, co wykluczało przesłanki do uznania zarzutów skarżącej za zasadne.

W przypadku decyzji uznaniowych przestrzegających formalnego procesu nie można stwierdzić rażącego naruszenia prawa, mimo lakoniczności uzasadnienia, jeśli ogólnikowość nie wpływa na zgodność decyzji z przepisami dotyczącymi uznania administracyjnego.

NSA oddala skargę kasacyjną, uznając, iż decyzje organów w przedmiocie podwyższenia dodatku funkcyjnego nie naruszały rażąco prawa; postępowanie nieważnościowe nie doprowadziło do stwierdzenia nieważności z uwagi na brak przesłanek kwalifikujących naruszenie jako rażące.