Czynności polegające na wykorzystaniu majątku przez Gminę w ramach jej działań publicznych, które nie są odpłatne i nie mają związku z działalnością gospodarczą, nie podlegają opodatkowaniu VAT zgodnie z art. 5 ustawy o VAT. W związku z tym Gmina nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego.

Nabycie przez osobę fizyczną środków pieniężnych wskutek darowizny znajdujących się za granicą nie podlega podatkowi od spadków i darowizn w Polsce, jeżeli w chwili zawarcia umowy nabywca nie posiadał miejsca stałego pobytu na terytorium RP ani nie był obywatelem polskim.

Dochody kapitałowe z odpłatnego zbycia papierów wartościowych przez polskiego rezydenta, osiągnięte w USA, podlegają wyłącznemu opodatkowaniu w Polsce. Z tego względu, możliwość odliczenia podatku zapłaconego w USA na podstawie art. 20 ust. 1 UPO PL-USA nie ma zastosowania.

W przypadku definitywnego przeniesienia ośrodka interesów życiowych do Polski, podatnik podlega od dnia tego przeniesienia nieograniczonemu obowiązkowi podatkowemu. Wynagrodzenia za pracę wykonaną przed przeniesieniem rezydencji są opodatkowane zgodnie z umową o unikaniu podwójnego opodatkowania, a dochody uzyskane po przeniesieniu podlegają odpowiednim zwolnieniom podatkowym, w tym uldze na powrót

Miasto (…) jako podatnik VAT nie może odliczyć podatku naliczonego z faktur związanych z realizacją zadań publicznych niezwiązanych z działalnością opodatkowaną, co wyłącza prawo do odliczenia na podstawie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Rozwiązanie umowy o dożywocie i zwrotne przeniesienie własności nieruchomości powoduje nowe nabycie w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, rozpoczynając nowy pięcioletni okres podatkowy. Niemniej wydatkowanie uzyskanego przychodu na własne cele mieszkaniowe w ciągu trzech lat uprawnia do zwolnienia z podatku.

W sprawie oceny bezczynności organu administracyjnego w kontekście udzielenia zezwolenia na pobyt rezydenta długoterminowego UE, art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy po 30 czerwca 2024 r. nie może stanowić podstawy do uchylenia zarzutu bezczynności, a organ ma obowiązek prowadzić sprawę w terminach określonych ustawą o cudzoziemcach.

Nie stanowi rażącego naruszenia prawa przedłużenie procedowania sprawy ze względu na wstrzymanie biegu terminów w zgodności z ustawą, jeżeli decyzja o ich przedłużeniu była podejmowana w przekonaniu o zmianach legislacyjnych będących w mocy.