Gminie nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony od wydatków na inwestycję w infrastrukturę kulturalną, udostępnianą nieodpłatnie, gdyż nie jest ona używana do czynności opodatkowanych podatkiem VAT, co wyklucza zastosowanie art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.
Sprzedawca dokonując sprzedaży udziałów w prawie własności nieruchomości oraz budowli, działając w sferze majątku prywatnego, a nie jako podatnik VAT prowadzący działalność gospodarczą, nie podlega opodatkowaniu VAT od tej transakcji.
Opłaty pobierane przez Gminę za zajęcie pasa drogowego drogi wewnętrznej nie podlegają opodatkowaniu podatkiem VAT, gdyż są to daniny o charakterze publicznym, realizowane jako część zadań własnych Gminy, niebędące wynagrodzeniem za świadczenie usług.
W świetle przepisów ustawy o VAT, komitent obowiązany jest do wystawienia faktury VAT do 15 dnia miesiąca następującego po miesiącu wydania towarów do komisanta, a obowiązek podatkowy powstaje z chwilą otrzymania zapłaty; podstawa opodatkowania nie może być pomniejszona o prowizję komisanta.
W przypadku sprzedaży nieruchomości będących majątkiem wspólnym małżonków, podatnikiem podatku od towarów i usług jest ten małżonek, który dokonuje dostawy nieruchomości w ramach prowadzonej działalności gospodarczej, co obliguje go do wystawienia faktury VAT. Drugi małżonek, nieprowadzący działalności gospodarczej, nie jest uznawany za podatnika w związku z tą transakcją.
Sprzedaż udziału w prawie własności nieruchomości wraz z budowlami przez osobę fizyczną nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu przepisów o VAT, gdy zbywca nie podejmuje działań wykraczających poza zarząd majątkiem własnym i nie uczestniczy aktywnie w obrocie nieruchomościami.
Działanie Wojewody Śląskiego nie było objęte prolongatą terminów wskazaną w art. 100d specustawy ukraińskiej po 30 czerwca 2024 r., a jego bezczynność w sprawie wniosku o pobyt czasowy cudzoziemca stanowiła naruszenie zobowiązań proceduralnych, pomimo argumentacji o nadzwyczajnych okolicznościach.
Po 30 czerwca 2024 roku art. 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy nie stanowił podstawy do wyłączenia biegu terminów w postępowaniach o pobyt czasowy. Bezczynność organu w takim kontekście podlega ogólnym regułom postępowania administracyjnego.
NSA uznał, że przedłużenie obowiązywania art. 100d specustawy ukraińskiej po 30 czerwca 2024 r. nie mogło ograniczać prawa do sądu o bezczynność, na podstawie naruszenia zasady proporcjonalności oraz konstytucyjnych praw cudzoziemców.
Ekwiwalent pieniężny za niewykorzystany urlop za okres przed 6 listopada 2018 r. należy ustalać, wyłączając z obliczenia niekonstytucyjny współczynnik 1/30, zgodnie z wyrokiem TK, co oznacza stosowanie współczynnika 1/21 części miesięcznego uposażenia, jako realizującego zasadę proporcjonalności.
NSA uchyla wyrok WSA w zakresie skargi na bezczynność Komendanta Szkoły Policji; ponowne rozpatrzenie wymaga oceny skuteczności doręczenia wniosku o informację publiczną.
Zgodnie z prawomocnym orzeczeniem NSA, ekwiwalent za niewykorzystany urlop policjantów zwolnionych przed 6 listopada 2018 r. powinien być obliczany według nowych, zgodnych z konstytucją zasad. Przepisy uznane za niekonstytucyjne nie mogą stanowić podstawy wymiaru świadczenia.
Artykuł 9 ust. 1 ustawy nowelizującej nie stanowi przeszkody do stosowania art. 115a ustawy o Policji w brzmieniu obowiązującym od 1 października 2020 r., do stanów faktycznych zaistniałych przed tym dniem, co potwierdza zasady ustalania ekwiwalentu pieniężnego za niewykorzystany urlop.
NSA oddala skargę kasacyjną, uznając, że brak jest usprawiedliwionych podstaw do przywrócenia terminu do złożenia odwołania, wymaga spełnienia przepisów k.p.a., także w kontekście ustawy COVID.