Rekompensaty przyznawane na podstawie ustawy o środkach nadzwyczajnych, w świetle art. 10 ust. 2 tej ustawy, są wyłączone z podstawy opodatkowania VAT, mimo podobieństwa do dotacji, subwencji i innych dopłat wymienionych w art. 29a ust. 1 ustawy o VAT.

Wydatki związane bezpośrednio z prowadzoną działalnością gospodarczą podatnika, poniesione w celu osiągnięcia przychodu, mogą zostać zaliczone do kosztów uzyskania przychodu zgodnie z przepisami ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.

Przychody uzyskane z najmu krótkoterminowego, traktowane jako przychody z najmu prywatnego w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 6 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych, podlegają opodatkowaniu w formie ryczałtu ewidencjonowanego, zgodnie ze stawką 8,5% lub 12,5%, w zależności od wysokości uzyskanych przychodów.

Przychody ze świadczenia usług związanych z zapewnieniem infrastruktury IT, sklasyfikowanych jako PKWiU 63.11.19.0, podlegają opodatkowaniu ryczałtem według stawki 8,5%, o ile nie obejmują przetwarzania danych rozumianego jako kompleksowa obróbka danych. Usługi te nie kwalifikują się do wyższej stawki ryczałtu przewidzianej dla usług przetwarzania danych.

Dostawa towarów przez Spółkę z Polski w Modelu 1 jako eksport towarów do nabywców spoza UE oraz w Modelu 2 jako wewnątrzwspólnotowa dostawa towarów do innych państw UE może być opodatkowana zerową stawką VAT, pod warunkiem przypisania transportu do pierwszej w łańcuchu dostawy i spełnienia wymogów dokumentacyjnych.

Gmina, jako czynny podatnik VAT, ma prawo do zastosowania metody odliczenia podatku naliczonego opierającej się na rocznym wskaźniku proporcjonalnym, opartym na ilości dostarczonej wody i odprowadzonych ścieków, jako najbardziej odpowiadającej specyfice działalności wodociągowo-kanalizacyjnej.

Rejestracja pojazdu z rażącym naruszeniem § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia ws. rejestracji samochodów, bez spełnienia wymogów homologacyjnych, uzasadnia stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. Zarzuty proceduralne i materialne w skardze kasacyjnej nie znalazły oparcia w przepisach prawa.

Stacje ładowania pojazdów elektrycznych, niewymienione explicitis verbis w u.p.b., nie mogą zostać uznane za budowle na gruncie u.p.o.l. bez naruszenia konstytucyjnej zasady dostatecznej określoności prawa, niezależnie od definicji prawa budowlanego i elektromobilności.

Obszerne uchybienia w ustaleniach faktycznych przez organ I instancji oraz brak wystarczających dowodów uniemożliwiają merytoryczne rozstrzygnięcie; zasadne jest ponowne rozpatrzenie sprawy przez organ I instancji zgodnie z zasadą dwuinstancyjności.

Na podstawie art. 189f § 1 pkt 2 k.p.a. organ administracji, decydując o nałożeniu kary pieniężnej, powinien ocenić, czy wcześniejsze ukaranie za przestępstwo skarbowe spełniło cele sankcji administracyjnej.

Decyzja stwierdzająca zawodową etiologię choroby (zespół cieśni nadgarstka) opiera się na prawidłowo przeprowadzonym i uzasadnionym orzeczeniu lekarskim. Wysokie prawdopodobieństwo związku przyczynowego między wykonywaną pracą, a chorobą wystarcza do jej uznania jako zawodowej.

Miejsce stałego pobytu w rozumieniu ustawy o broni i amunicji nie może być zawężająco interpretowane jako zależne jedynie od czasowego wymiaru zameldowania, gdyż niewłaściwa wykładnia może mieć istotne skutki prawne dla wydania pozwolenia na broń cudzoziemcowi.

Przedsiębiorstwa uznawane za powiązane w rozumieniu art. 3 ust. 3 Załącznika I do rozporządzenia nr 702/2014 nie mogą być kwalifikowane jako małe lub średnie, chyba że spełniają definicje unijne. Wykładnia tych przepisów powinna zawsze uwzględniać cele regulacji unijnych.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zmiana dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu bez zgody producenta stanowi rażące naruszenie prawa zagrażające bezpieczeństwu, co uzasadnia stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej.

Unieważnienie decyzji rejestracyjnej pojazdu z powodu rażącego naruszenia prawa jest zasadne, gdyż zmiana dopuszczalnej masy całkowitej bez zgody producenta narusza przepisy homologacyjne. Sąd oddalił skargę kasacyjną, uznając decyzję Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za prawidłową.

Doręczenie decyzji administracyjnej po otwarciu postępowania sanacyjnego wymaga skierowania jej do zarządcy, a wszelkie ewentualne błędy w tym zakresie mogą prowadzić do uchylenia rozstrzygnięcia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania ze względu na uchybienie terminowi wniesienia skargi.