Zobowiązanie podatkowe z tytułu udziału komplementariusza w zyskach spółki komandytowej powstaje po obliczeniu przez spółkę podatku CIT, umożliwiając odliczenie go od podatku zryczałtowanego zgodnie z art. 30a ust. 6a PDOF; zaliczki nie skutkują obowiązkiem poboru zryczałtowanego podatku przez spółkę.

Dochody z odpłatnego przeniesienia autorskich praw majątkowych do oprogramowania wytworzonego w ramach działalności badawczo-rozwojowej mogą podlegać opodatkowaniu stawką 5% jako dochody z kwalifikowanych praw własności intelektualnej, o ile spełniają określone warunki formalne i materialne.

Sprzedaż części nieruchomości odziedziczonej po spadkodawcy, nabytej przez niego przed 1991 r., nie stanowi źródła przychodów podlegających opodatkowaniu podatkiem dochodowym, gdyż pięcioletni okres, o którym mowa w art. 10 ust. 1 pkt 8 PDOF, upłynął. Obowiązek podatkowy nie powstaje na skutek zbycia takiej nieruchomości.

Zapłata kary finansowej nałożonej za naruszenie regulaminu imprez sportowych uniemożliwia jej zaliczenie do kosztów uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o CIT, gdyż nie służy bezpośrednio uzyskiwaniu, zachowaniu czy zabezpieczaniu przychodów klubu sportowego.

Zastosowanie zwolnienia z podatku CIT przy wypłacie dywidendy, na podstawie art. 22 ust. 4 ustawy o CIT, nie wymaga potwierdzenia statusu rzeczywistego właściciela przez odbiorcę dywidendy, o ile spełnione są pozostałe przewidziane w przepisach warunki.

Odpisy amortyzacyjne dotyczące budynków mieszkalnych, które zgodnie z Klasyfikacją Środków Trwałych utraciły możliwość amortyzacji w rozumieniu art. 16c ust. 2a updop, nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów. Klucz przychodowy nie modyfikuje tej zasady ani nie znajduje zastosowania do alokacji amortyzacji budynków mieszkalnych.

Składki na ubezpieczenie wspólników spółki z tytułu ubezpieczenia na życie i od trwałej niezdolności do pracy, nie spełniające przesłanek art. 16 ust. 1 pkt 59 ustawy o CIT, nie mogą być uznane za koszty uzyskania przychodów, w szczególności gdy są związane z interesami osobistymi wspólników, a nie działalnością spółki.

Kwoty spłat wierzytelności przekazywane na rzecz Kupującego w ramach cesji nie stanowią przychodów podlegających zryczałtowanemu opodatkowaniu podatkiem dochodowym na terytorium Polski, w związku z czym Spółka nie jest płatnikiem podatku zgodnie z art. 26 ust. 1 ustawy CIT.

Wynagrodzenie otrzymane z tytułu wykonania umowy przenoszącej własność wierzytelności pożyczkowych uznaje się za przychód w momencie jego otrzymania, zaś kosztem uzyskania przychodu jest wartość nominalna wierzytelności do wysokości uzyskanego przychodu, bez uwzględnienia dyskonta jako kosztu.

Wydatki na świadczenia rzeczowe dla współpracowników, mające formę benefitów, mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w CIT, o ile istnieje związek przyczynowo-skutkowy z uzyskiwaniem, zachowaniem lub zabezpieczeniem źródła przychodów, zgodnie z art. 15 ust. 1 CIT, oraz świadczenia te nie stanowią kosztów reprezentacji wyłączonych zgodnie z art. 16 ust. 1 CIT.

Różnice kursowe dla celów art. 15a ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych należy rozpoznawać w momencie faktycznego przekazania środków sprzedawcy, a nie podczas ich wcześniejszego transferu na rachunek depozytowy notariusza.

NSA orzeka, iż decyzje wydane na podstawie art. 16 ustawy wypadkowej podlegają kontroli sądu administracyjnego po ponownym rozpatrzeniu, co zapewnia ochronę sądową decyzjom uznaniowym Ministra Obrony Narodowej, zgodnie z art. 45 ust. 1 Konstytucji RP.

W sytuacji niewykazania dokumentów potwierdzających istnienie prawa zarządu nieruchomością Skarbu Państwa, z mocy prawa staje się ona mieniem gminy od dnia 27 maja 1990 roku, zgodnie z przepisami ustawy komunalizacyjnej.

Dyrektor Aresztu Śledczego w R. dopuścił się bezczynności w rozpatrzeniu wniosku o udostępnienie informacji publicznej, mimo dostępu do danych poprzez zewnętrzne bazy, co skutkuje obowiązkiem udostępnienia informacji mimo zarzutów nadużycia prawa przez wnioskodawcę.

Skarga kasacyjna zostaje oddalona z uwagi na brak spełnienia wymogów formalnych i nieprawidłowe skonstruowanie jej podstaw, co uniemożliwia rozstrzygnięcie na jej korzyść.

Osoba sprawująca stałą i niezbędną opiekę nad członkiem rodziny o znacznym stopniu niepełnosprawności ma prawo do świadczenia pielęgnacyjnego, niezależnie od wcześniejszych powodów niepodejmowania zatrudnienia, jeśli na datę wniosku istnieje obiektywna potrzeba takiej opieki.