Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o związanie oceną prawną pierwszej instancji, oddala skargę kasacyjną jako bezzasadną, uznając, że doszło do prawidłowego zastosowania przepisów dotyczących przedawnienia zobowiązań podatkowych i brak było istotnych naruszeń proceduralnych.

Organ odwoławczy ma prawo uchylić postanowienie I instancji o wstrzymaniu robót budowlanych i umorzyć postępowanie w sytuacji, gdy rozbiórka objętego postanowieniem obiektu czyni postępowanie bezprzedmiotowym, nawet jeśli budowa wymagała zgłoszenia lub pozwolenia. Dopasowanie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. pozwala na takie działanie.

Termin przedawnienia zobowiązania podatkowego, zawieszony na skutek doręczenia zarządzenia zabezpieczenia, biegnie dalej po zakończeniu postępowania zabezpieczającego. Umorzenie postępowania karnego skarbowego nie eliminuje automatycznie skutku zawieszenia przedawnienia.

Sprzedaż działek dokonana przez wnioskodawcę stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, gdyż działania wnioskodawcy przybierają formę działalności gospodarczej, a nie zarządzania majątkiem prywatnym.

Uchylona decyzja administracyjna nie może stanowić podstawy prawnej dla wystawienia tytułów wykonawczych i wszczynania egzekucji administracyjnej w zakresie zobowiązań podatkowych; w takiej sytuacji nie istnieje prawidłowy obowiązek egzekucyjny.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał odmowę udostępnienia informacji publicznej przez Centrum Medyczne za bezpodstawną, potwierdzając prawo dostępu do protokołów kontroli i związanych dokumentów jako informacji publicznej, zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej.

Nie stanowi gospodarstwa domowego z córką w rozumieniu ustawy o ochronie praw lokatorów, co wyklucza spełnienie kryterium dochodowego w programie "Mieszkanie za remont".

Decyzja o mianowaniu strażaka na inne stanowisko równorzędne z uwagi na potrzebę służby, organizowana przez przełożonego, to akt uznaniowy zgodny z ustawą o PSP, jeśli utrzymuje obowiązujące uposażenie, niezależnie od przydzielonego dodatku.

Nałożenie grzywny w celu przymuszenia obowiązku szczepienia ochronnego, zgodnie z art. 119 § 1 u.p.e.a., jest prawnie dopuszczalne, gdyż obowiązek ten wynika z przepisów ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu, zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.

Braki w wykazaniu przedawnienia zobowiązania podatkowego oraz nieuwzględnienie kluczowych wniosków dowodowych uzasadniały uchylenie wyroku WSA i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd pierwszej instancji powinien rozstrzygnąć w przedmiocie przedawnienia oraz rzetelnie ocenić postępowanie dowodowe.