Sprzedaż działek powstałych z podziału majątku prywatnego przez osobę fizyczną, bez cech profesjonalizmu i zorganizowanej działalności, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT, co oznacza brak obowiązku opodatkowania tych transakcji podatkiem od towarów i usług.

Nieodpłatne udostępnienie autobusów elektrycznych i stacji ładowania przez gminę dla celów realizacji zadań własnych nie stanowi czynności opodatkowanej VAT. Wielkość realizowanych inwestycji, choć nieuprawniająca do odliczenia VAT, pozostaje poza zakresem działalności gospodarczej gminy. Zatem brak jest podstaw do uznania gminy za podatnika VAT w tym kontekście, co uniemożliwia stosowanie przepisów

Sprzedaż niezabudowanych działek gruntu przez osobę fizyczną, która nie podejmuje działań wykraczających poza zarządzanie majątkiem prywatnym, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, a zatem nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT.

W przypadku inwestycji realizowanych przez jednostki samorządu terytorialnego, których efekty nie są wykorzystywane do odpłatnych transakcji, nie zachodzi obowiązek opodatkowania VAT, a tym samym nie przysługuje prawo do obniżenia podatku należnego o podatek naliczony.

Rejestracja pojazdu po istotnych zmianach technicznych, bez oświadczenia producenta potwierdzającego homologację zgodnie z nowymi danymi, stanowi rażące naruszenie prawa. Taka decyzja o rejestracji nie może być akceptowana i winna zostać unieważniona ze względu na kwalifikowane naruszenie przepisów dotyczących procedur homologacyjnych.

Warunkiem uzyskania zwolnienia z opłaty za gospodarowanie odpadami komunalnymi jest zamieszkanie nieruchomości przez całą rodzinę wielodzietną, a nie tylko posiadanie Karty Dużej Rodziny. Fakt zamieszkiwania dwóch członków takiej rodziny bez reszty nie uprawnia do ulgi.

Decyzja o stwierdzeniu nieważności rejestracji pojazdu była zgodna z prawem, gdyż pojazd zarejestrowano z rażącym naruszeniem przepisów dotyczących wymaganej homologacji technicznej. Brak niezbędnego oświadczenia producenta unieważnia rejestrację.

W sprawach zmiany stanu wody na gruncie, ocena opinii biegłego musi uwzględniać logiczność oraz zgodność z doświadczeniem życiowym, co sąd administracyjny ma prawo weryfikować. Weryfikacja ta dotyczy zwłaszcza instancji, które przeprowadzają kontrolę legalności decyzji administracyjnych.

W sprawie o wymierzenie opłaty podwyższonej za przekroczenie warunków pozwolenia wodnoprawnego, właściwe jest stosowanie przepisów obowiązujących w dniu wydania decyzji zmieniającej warunki, respektując zasadę tempus regit actum.

Postępowanie administracyjne dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji wydanych ponad 30 lat temu może być umorzone z mocy prawa, co jest zgodne z Konstytucją RP i ma na celu stabilizację porządku prawnego oraz ochronę interesu publicznego, zgodnie z interpretacją Trybunału Konstytucyjnego.

Nowelizacja k.p.a., wprowadzająca 30-letni termin na wzruszenie decyzji administracyjnych, jest zgodna z Konstytucją RP i służy interesowi publicznemu, poprawiając stabilność obrotu prawnego. Przemijający czas ogranicza możliwości stwierdzenia nieważności decyzji, co nie narusza zasad zaufania obywatela do państwa.

Stanowisko WSA, iż odmowa zgody na udzielenie dotacji oświatowej wymaga decyzji administracyjnej jest błędne. Czynność te należy do uznania administracyjnego i jest skarżalna do sądu administracyjnego bez wydania decyzji, zgodnie z art. 3 § 2 pkt 4 ppsa.

Skarżącemu przysługuje prawo do wykazania faktycznie prowadzonej działalności gospodarczej, a formalny wpis PKD w rejestrze REGON nie stanowi wyłącznej podstawy dla odmowy przyznania pomocy publicznej w warunkach pandemii COVID-19.

W sprawie dotyczącej udzielenia dotacji przez jednostki samorządu terytorialnego przed początkiem roku budżetowego, organ jest ograniczony zasadą roczności budżetu. Organ może odmówić udzielenia dotacji, jeśli brak przesłanek odmiennych od uznania administracyjnego.

Skarga kasacyjna P. Sp. z o.o. w likwidacji dotycząca odmowy wznowienia postępowania w sprawie zwrotu dotacji z roku 2013 została oddalona przez NSA z uwagi na brak wpływu przedstawionych nowych dowodów na rozstrzygnięcie sprawy oraz właściwe zastosowanie przepisów prawa przez organy administracyjne.