Podatnicy mają prawo do dokonania zmiany stawek amortyzacyjnych ustalonych w art. 16i ust. 5 u.p.d.o.p., zarówno "na bieżąco", jak i "wstecz", z uwzględnieniem okresu przedawnienia; stanowisko Dyrektora KIS jest sprzeczne z wykładnią gramatyczną i jednolitym orzecznictwem.
Odmowa przywrócenia terminu do wniesienia odwołania powinna uwzględniać uprawdopodobnienie braku winy strony, a nie opierać się wyłącznie na stwierdzeniu lekkiego niedbalstwa, przy zachowaniu szeroko pojętej ochrony praw podatnika.
Rekompensaty przyznawane na podstawie ustawy o systemie rekompensat dla sektorów i podsektorów energochłonnych z Funduszu Rekompensat Pośrednich Kosztów Emisji mogą być uznane za dotacje zwolnione z opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych zgodnie z art. 17 ust. 1 pkt 47 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, o ile spełniają warunki dotacji określone w ustawie o finansach publicznych
W przypadku wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, jeśli skarżący uprawdopodobnia brak winy poprzez przedstawienie okoliczności takich jak brak wiedzy o korespondencji spowodowany aresztem, organy powinny uwzględnić całokształt sytuacji i uwzględnić wniosek.
Dla ważności przesłanek solidarnej odpowiedzialności osoby trzeciej za zaległości podatkowe spółki w likwidacji konieczne jest, aby wszelka korespondencja egzekucyjna była skierowana do likwidatora jako ustawowego reprezentanta spółki.
NSA podtrzymuje, że prawidłowość doręczeń w postępowaniach egzekucyjnych, w tym na adres likwidatora, jest kluczowa dla oceny odpowiedzialności podatkowej osób trzecich za zobowiązania spółki, oraz że uchylenie wyłącznie decyzji organu drugiej instancji jest zgodne z zasadą dwuinstancyjności.
Poziome, ażurowe pomosty z kratownic nie mogą być uznane za kondygnacje w rozumieniu art. 1a ust. 1 pkt 5 u.p.o.l. Ich kwalifikacja wymaga szczegółowego ustalenia, czy spełniają funkcje konstrukcyjne stropów. Rozstrzygnięcie oparte na niekompletnym materiale dowodowym i błędnej definicji jest nieuprawnione.
Specustawa terminalowa wyłącza obowiązek uzyskania zezwolenia na zajęcie pasa drogowego dla inwestycji w zakresie terminalu LNG oraz inwestycji towarzyszących, zapewniając prawne ułatwienia w realizacji strategicznych inwestycji gazowych.
Odpowiedzialność przewoźnika za brak oznakowania pojazdu wykonującego przewóz odpadów nie może być wyłączona na podstawie art. 92c ust. 1 u.t.d., gdy zamknięcie tablicy "ODPADY" wynikało z normalnych warunków ruchu pojazdu.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, wskazując, że brak naruszenia przepisów postępowania przez WSA oraz niewykazanie błędów w ustaleniu stanu faktycznego uzasadnia odmowę przyznania świadczenia pielęgnacyjnego z uwagi na brak związku przyczynowego między rezygnacją z pracy a opieką.
Przepisy art. 100c i art. 100d specustawy ukraińskiej, dotyczące terminów procedowania wniosków o zezwolenie na pobyt czasowy, są generalną normą obejmującą wszystkich cudzoziemców, co względu na sytuacje uzasadnia czasowe ograniczenia prawa do sądu w kontekście bezczynności organów.
Zasada niepołączalności świadczeń rentowych i pielęgnacyjnych wynikająca z art. 17 ust. 5 pkt 1 lit. a ustawy o świadczeniach rodzinnych, mimo wyroku TK z 2019 r., nadal wymaga wyboru jednego z nich. Wyrok TK nie wprowadza zmiany skutkującej kumulowaniem tych świadczeń bez zawieszenia rentowego.
Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego i postanowienie organu podatkowego, nakazując pełne zweryfikowanie zasadności przedłużenia zwrotu VAT, zgodnie z ustaleniami kontroli i wytycznymi NSA.
Przestrzegając wymogów formalnych skargi kasacyjnej, jej rozpoznanie ogranicza się do stwierdzonych braków formalnych oraz bezzasadnie podniesionych zarzutów. Doręczenie upomnienia oraz elementy tytułu wykonawczego uznano za prawidłowe, co uniemożliwia umorzenie postępowania egzekucyjnego.
Decyzja o warunkach zabudowy dla już istniejących obiektów budowlanych może być utrzymana, o ile nie narusza ładu przestrzennego i mieści się w granicach przepisów planowania przestrzennego, przy czym posiadanie tytułu prawnego nie jest wymagane.
Naczelny Sąd Administracyjny, uznając skargę kasacyjną, stwierdza, że przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki VAT musi być należycie uzasadnione, a jego wstrzymanie powinno dotyczyć tylko części rzeczywiście spornej. Organ zaniechał wymaganego uwzględnienia faktów i okoliczności uzasadniających decyzję o dodatkowej weryfikacji.
Organ przedłużający termin zwrotu nadwyżki VAT powinien wykazać rzeczywiste i konieczne przesłanki do tej decyzji, a brak ich precyzyjnego uzasadnienia narusza prawo podatnika i skutkuje uchyleniem decyzji o przedłużeniu zwrotu jako całkowicie nieuzasadnionej.
Organ prowadzący postępowanie jest zobowiązany do ustalenia granic nieruchomości oraz sporządzenia wymaganej dokumentacji geodezyjnej w celu nakreślenia przesłanek nabycia własności z mocy prawa, niezależnie od inicjatywy strony w tym zakresie.
Ustalenie faktycznej powierzchni zajęcia pasa drogowego oraz identyfikacja podmiotu odpowiedzialnego są kluczowe do nałożenia kary pieniężnej za bezprawne zajęcie. Rozstrzygnięcie nadto potwierdza, że ocena dowodów przeprowadzona przez sądy administracyjne i organy była prawidłowa oraz zgodna z obowiązującymi przepisami.
Przedłużenie terminu zwrotu nadwyżki podatku VAT winno opierać się na precyzyjnych, uprawdopodobnionych przesłankach wskazujących na konieczność dalszej weryfikacji zasadności zwrotu. Organ podatkowy, korzystając z uprawnienia do przedłużenia, musi jasno wykazać powody i objąć decyzją tylko kwotę rzeczywiście sporną.