Wynajem sal sportowych przez Gminę na rzecz Stowarzyszenia nienastawionego na zysk nie korzysta z zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 32 ustawy o VAT, gdyż zwolnieniem nie są objęte usługi wynajmu obiektów sportowych za odpłatnością oraz Gmina nie spełnia przesłanek podmiotowych tego zwolnienia.

Podatnikowi przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego związanego z nabyciem środka trwałego, ale jedynie po uzyskaniu statusu czynnego podatnika VAT oraz rozpoczęciu wykorzystywania nabytego środka do czynności opodatkowanych. Rejestracja na VAT i zmiana przeznaczenia środka trwałego są kluczowe dla prawa do odliczenia.

Sprzedaż towarów sklasyfikowanych w PKWiU 27 i 28, dokonywana w ramach zorganizowanego systemu zawierania umów na odległość, wyłącza możliwość korzystania ze zwolnienia podmiotowego z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT.

Wykładnia art. 41 ust. 9b ustawy o VAT nie uzasadnia zastosowania stawki VAT 0% w odniesieniu do zaliczek na eksport, jeżeli opóźnienie wywozu jest związane z czynnikami logistycznymi i ekonomicznymi, niezwiązanymi ze specyfiką technologiczną dostawy.

W przypadku zmiany kursu walut w trakcie trwania umowy leasingu finansowego, wnioskodawca nie ma obowiązku wystawienia faktury korygującej. Natomiast zmiany dotyczące innych składników wpływających na wynagrodzenie z tytułu umowy leasingu finansowego wymagają wystawienia faktury korygującej na leasingobiorcę I, pomimo dokonania cesji umowy na leasingobiorcę II.

Udzielenie pożyczki pomiędzy dwoma spółkami powiązanymi, obydwiema opodatkowanymi estońskim CIT, stanowi dochód z tytułu ukrytych zysków, zgodnie z art. 28m ustawy o CIT, niezależnie czy transakcja została dokonana na warunkach rynkowych.

Wprowadzenie do sieci energetycznej energii wytworzonej przez członka spółdzielni energetycznej nie jest czynnością opodatkowaną VAT, a zatem spółdzielnia nie może odliczyć VAT naliczonego, gdyż przypisanie energii wytworzonej służy wyłącznie celom bilansowania ilościowego.

Usługi prywatnego nauczania matematyki na poziomie przedszkolnym, podstawowym i wyższym, świadczone przez osobę z odpowiednim wykształceniem i umiejętnościami, mogą korzystać ze zwolnienia z podatku VAT, o którym mowa w art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy VAT. Dochody z takich usług nie są wliczane do limitu uprawniającego do zwolnienia podmiotowego na podstawie art. 113 ust. 1 ustawy VAT.

Świadczenia nabywane przez Centralę A. GmbH, których koszty są alokowane do działalności jej oddziału w Polsce, nie podlegają opodatkowaniu VAT w Polsce, jako że oddział nie jest odrębnym podatnikiem VAT, lecz elementem jednego podatnika działającego na ryzyko Centrali.

Usługi medyczne, które spełniają wymagania profilaktyki, zachowania, ratowania, przywracania i poprawy zdrowia, mogą być zwolnione z podatku VAT w zakresie określonym w art. 43 ust. 1 pkt 18 ustawy o podatku od towarów i usług, pod warunkiem że są wykonywane w ramach działalności leczniczej przez podmioty lecznicze. Głównym celem usług medycznych musi być ochrona zdrowia, a nie poprawa estetyki.

Odmowa udostępnienia informacji publicznej dotyczącej umowy objętej tajemnicą bankową jest zgodna z prawem, jeśli umowa dotyczy czynności bankowych, które prawo zapewnia ochroną tajemnicą bankową, jak określono w art. 104 ust. 1 Prawa bankowego.

Podatnik, który wybrał liniową metodę amortyzacji inwestycji w obcym środku trwałym, nie może w trakcie amortyzacji zmienić jej na metodę indywidualnych stawek, ponieważ wybrana metoda musi być stosowana do pełnego zamortyzowania środka trwałego.

Przychody z tytułu działalności związanej z doradztwem informatycznym, obejmującej usługi klasy PKWiU 62.02, podlegają opodatkowaniu ryczałtowym podatkiem dochodowym według stawki 12%, z uwagi na związki świadczonych usług z doradztwem w zakresie oprogramowania.

Przychody z usług przetwarzania danych powinny być opodatkowane stawką 15% zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 2 lit. i) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym, wobec kwalifikacji usług do PKWiU ex 63.11.1, co wyklucza zastosowanie stawki 8,5%.

Decyzja administracyjna Wojewody w sprawie organizacji transportu do punktów szczepień wydana na podstawie art. 11h ustawy COVID-19 musi respektować konstytucyjne zasady samodzielności samorządu, a brak precyzyjnego określenia obowiązków i ich finansowania stanowi naruszenie tych zasad.

Decyzja o rejestracji pojazdu wydana z rażącym naruszeniem prawa, polegającym na braku wymaganego oświadczenia homologacyjnego producenta, zostaje stwierdzona jako nieważna przez organ nadzoru.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że Śląski Wojewódzki Inspektor Farmaceutyczny nie miał podstaw do żądania dokumentacji poza postępowaniem kontrolnym lub inspekcyjnym, a żądanie takie nie może stanowić podstawy nałożenia kary pieniężnej. Tym samym uchylono decyzję karną GBF i umorzono postępowanie.