Zgodnie z art. 10a ustawy SENT, obowiązek zapewnienia przekazywania danych geolokalizacyjnych spoczywa na przewoźniku przez całą trasę. Nieprzekazanie tych danych stanowi naruszenie ustawy, co uzasadnia nałożenie kary pieniężnej. Organy nie mają obowiązku rozstrzygania wątpliwości na korzyść przewoźnika, gdyż ustawa nie jest prawem podatkowym.
Dopuszczenie dowodu z opinii biegłego z zakresu rachunkowości na okoliczność właściwego rozliczenia wpłaty podatkowej pozostaje w gestii organu podatkowego, a jego zaniechanie nie narusza zasad prawdy obiektywnej, jeśli sprawa nie wymaga specjalistycznych wiadomości.
Odmowa przeprowadzenia dowodu z opinii biegłego z zakresu rachunkowości nie stanowi naruszenia przepisów postępowania, gdyż zaliczenie wpłaty to czynność materialno-techniczna niewymagająca specjalistycznej opinii. Skarga kasacyjna w tej części jest bezpodstawna.
W postępowaniu wznowieniowym, przesłanki zawarte w art. 240 § 1 O.p. muszą mieć charakter wyjątku, który nie pozwala na rozszerzoną wykładnię. Nowe dowody muszą zmieniać podstawowy stan faktyczny, inaczej decyzja ostateczna nie podlega uchyleniu.
Odpowiedzialność członka zarządu spółki za zaległości podatkowe oparta na art. 116 § 1 O.p. nie podlega wyłączeniu w przypadku braku wykazania przesłanek egzoneracyjnych, w tym terminowego złożenia wniosku o upadłość oraz istnienia realnych aktywów umożliwiających zaspokojenie zobowiązań spółki.
Dopuszczenie cudzoziemca do posiadania broni w RP wymaga zbadania całokształtu okoliczności wskazujących na zamiar stałego pobytu, niezależnie od formalnego statusu meldunkowego, uwzględniając międzynarodowe normy i zasadę wzajemności.
W postępowaniu administracyjnym dotyczącym przyznania pomocy rolniczej, uznanie przedsiębiorstwa za powiązane wymaga precyzyjnego uzasadnienia w oparciu o przepisy unijne. Domniemane powiązania nie mogą stanowić jedynej podstawy prawnej do odmowy wsparcia.
Przyznanie pomocy finansowej na zakup nawozów mineralnych nie może być odmówione na podstawie nieprecyzyjnej klasyfikacji przedsiębiorstwa jako powiązanego, jeżeli brak jest wystarczającego uzasadnienia prawnego i faktycznego zgodnego z art. 3 Załącznika nr 1 do rozporządzenia UE nr 702/2014.
Zajęcie pasa drogowego bez uprzedniego uzyskania wymaganych zezwoleń administracyjnych, bez załączenia zatwierdzonego projektu organizacji ruchu, uzasadnia odmowę przyznania retroaktywnie legalizacji działań podjętych na pasie drogowym wbrew przepisom o drogach publicznych.
Przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wymaga uprawdopodobnienia braku winy skarżącego. Organ powinien uwzględnić całokształt okoliczności oraz zastosować instytucję przywrócenia terminu w przypadku uprawdopodobnienia braku winy, zgodnie z art. 162 § 1 o.p.
Teza orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego stanowi, że rozważając przywrócenie terminu do złożenia odwołania, organ powinien starannie ocenić, czy materiał dowodowy uprawdopodabnia brak winy skarżącego w uchybieniu terminowi, zgodnie z art. 162 § 1 o.p., co uzasadnia uchylenie wyroku WSA i postanowienia organu podatkowego.
Decyzja organu podatkowego określająca zakres odpowiedzialności spadkobiercy do wysokości masy czynnego spadku była prawidłowa; zobowiązuje podatkowo do wysokości masy czynnego spadku, niezależnie od innych długów spadkowych.
Organem właściwym do rozstrzygnięcia wniosku o udzielenie ulgi w spłacie kary pieniężnej pozostaje ten, który nałożył karę administracyjną w I instancji, niezależnie od utrzymania decyzji w mocy przez organ odwoławczy.
Koszty uzyskania przychodów z dobrowolnego umorzenia udziałów, nabytych przez wymianę udziałów zgodnie z art. 24 ust. 8a ustawy PIT, powinny odnosić się do historycznych wydatków poniesionych na nabycie udziałów przekazanych w tej wymianie.
W przypadku odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej z art. 24 ust. 3 ustawy SENT należy uwzględniać proporcjonalność kary, okoliczności naruszenia oraz jego wpływ na interes publiczny i budżet państwa. Automatyczne nałożenie kary bez tej analizy narusza zasadę proporcjonalności.
Brak jednoznacznego i spójnego uzasadnienia wyroku sądu pierwszej instancji skutkuje uchyleniem tego wyroku oraz przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania w celu dokładnego ustalenia stanu faktycznego, w szczególności w zakresie wywozu towarów i świadomości oszustwa podatkowego.
W przypadku ostatecznej decyzji nakazującej rozbiórkę obiektu budowlanego, nie jest dopuszczalne ponowne badanie legalności tego obiektu w drodze nowego postępowania legalizacyjnego. Powaga rzeczy osądzonej oraz przepisy intertemporalne wyłączają taką możliwość.
Zawarcie przez podatnika umowy spółki cichej, zawiązanej na podstawie zasady swobody umów, nie prowadzi do utraty prawa do opodatkowania ryczałtem od dochodów spółek, gdyż spółka cicha nie jest podmiotem prawa w rozumieniu ustawy o CIT.
Połączenie odwrotne spółki przejmującej i spółki przejmowanej, nawet bez podwyższenia kapitału zakładowego, nie powoduje powstania przychodu podatkowego, pod warunkiem że wartość składników majątku przejmowanej przyjęto zgodnie z księgami, a transakcja ma uzasadnione przesłanki ekonomiczne.
Połączenie spółki przejmującej ze spółką przejmowaną, w której przejmująca posiada 100% udziałów, nie generuje przychodu podatkowego według art. 12 ust. 1 pkt 8ba oraz art. 12 ust. 1 pkt 8f ustawy o CIT, z uwagi na brak emisji nowych udziałów oraz pełne objęcie udziałów spółki przejmowanej. Skutki podatkowe takiego połączenia są neutralne w kontekście przychodu podatkowego.
Kosztami uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych są zarówno koszty bezpośrednio związane z przychodami, jak i koszty pośrednie, o ile spełniają kryteria związku z działalnością gospodarczą. Koszty bezpośrednie są potrącalne w roku, w którym osiągnięto przychody, natomiast koszty pośrednie w dacie ich poniesienia, chyba że obejmują okres dłuższy niż rok podatkowy
Podatnik nie spełnia warunków zwolnienia podatkowego w ramach ulgi na powrót, jeśli nie udowodni braku miejsca zamieszkania w Polsce przez pełne trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienia miejsce zamieszkania na Polskę, niezależnie od faktycznej długości pobytu za granicą.