Sprzedaż i montaż szybu windowego na rzecz polskich kontrahentów przez czeską spółkę, obejmująca działania wymagające specjalistycznej wiedzy, stanowi świadczenie złożone kwalifikujące się jako dostawa z montażem. Opodatkowanie następuje w kraju instalacji, tj. w Polsce, i nie kwalifikuje się jako wewnątrzwspólnotowe nabycie.
Usługi embriologiczne oraz transport materiału biologicznego, świadczone poza strukturami podmiotów leczniczych, nie kwalifikują się do zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18a ustawy o VAT, z uwagi na niespełnienie wymogów podmiotowych wykonywania tych usług w ramach działalności leczniczej.
Szpital nie jest uprawniony do odliczenia podatku VAT naliczonego od zakupów towarów i usług związanych z inwestycją w budynku, gdyż są one przeznaczone wyłącznie do działalności leczniczej zwolnionej z podatku VAT, co nie spełnia warunków art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.
Gmina realizująca projekt niezwiązany z czynnościami opodatkowanymi nie może odliczyć podatku naliczonego VAT, ponieważ nabywane towary i usługi nie będą wykorzystywane do wykonania działalności opodatkowanej (art. 86 ust. 1 ustawy o VAT).
Przychody uzyskiwane przez X Spółka komandytowa z tytułu sprzedaży roboczogodzin programistów, w ramach których prawa autorskie są nieodpłatnie przenoszone na klientów, nie stanowią przychodów pasywnych, co pozwala na zastosowanie ryczałtu od dochodów spółek zgodnie z art. 28j ustawy o CIT.
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie w związku z prawidłowym zastosowaniem przepisów art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. przez organy administracyjne oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny, który słusznie stwierdził nieważność decyzji o rejestracji pojazdu z powodu rażącego naruszenia prawa.
Stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej pojazdu z powodu rażącego naruszenia prawa, w tym niewypełnienia obligatoryjnych wymogów homologacyjnych przez skarżącego oraz brak oświadczenia od producenta. Decyzja ta była nieważna z urzędu, co uzasadnia jej eliminację z obrotu prawnego.
Rażące naruszenie prawa w postaci braku przedłożenia odpowiednich dokumentów homologacyjnych przy rejestracji pojazdu skutkuje stwierdzeniem nieważności decyzji administracyjnej na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., podtrzymując zasadę trwałości decyzji ostatecznych tylko w sytuacji, gdy brak jest ewidentnego błędu prawnego.
Skarga kasacyjna Stowarzyszenia została oddalona, gdyż nie wykazało ono, że cele statutowe uzasadniają jego udział w postępowaniu dotyczącym legalności robót budowlanych, a udział ten nie jest motywowany interesem społecznym.
Decyzja odszkodowawcza z dnia 13 czerwca 1983 r. o wypłacie odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość stanowi ostateczny akt administracyjny, uznany za skutecznie wejście do obrotu prawnego, a mimo braku dowodów wypłaty, uznano za uprawdopodobnione, że odszkodowanie zostało wypłacone.
Trudna sytuacja życiowa i materialna skarżącego J. F., uwzględniając jego stałą niepełnosprawność i zależność od pomocy społecznej, uzasadnia umorzenie ostatniej raty długu zgodnie z art. 104 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej.
Wojskowe komisje lekarskie są zobowiązane do pełnego wyjaśnienia stanu faktycznego i nie mogą opierać się na niekompletnym materiale dowodowym. Niewykonanie nowych badań w przypadku kwestionowania wyników badania narusza przepisy procesowe, co uzasadnia uchylenie orzeczeń uznających kandydata za niezdolnego do służby wojskowej.