Eliminacja z obiegu prawnego decyzji wywłaszczeniowej powoduje, że decyzja komunalizacyjna, oparta o tę decyzję, jest nieważna z uwagi na rażące naruszenie prawa, gdyż państwo nie posiadało rzeczywistego tytułu do mienia ogólnonarodowego.

Sąd uchyla decyzje organów niższej instancji o rozbiórce budynku z uwagi na przedwczesne zamknięcie drogi do legalizacji, oraz wskazuje na konieczność przyznania dłuższego terminu na usunięcie nieprawidłowości projektowych.

W sprawie o odmowę umorzenia należności z funduszu alimentacyjnego, sąd uznaje, że decyzje administracyjne mają charakter uznaniowy i nie naruszono ich granic uznania, jeżeli dokonano wystarczających ustaleń faktycznych, a odmowa została uzasadniona interesem społecznym.

Oddalenie skargi kasacyjnej złożonej na wyrok WSA w Gliwicach z uwagi na brak naruszenia prawa w stopniu uzasadniającym jej uwzględnienie; potwierdzenie prawidłowości uznania administracyjnego i prawidłowego przestrzegania zasad przyznawania zasiłku celowego. W skardze nie wykazano uchybień prawnych skutkujących zmianą rozstrzygnięcia.

Skarga kasacyjna, która nie wskazuje jednoznacznie przepisów prawa materialnego lub procesowego oraz nie wykazuje ich naruszenia, jest bezzasadna. Poprawność ustaleń faktycznych nie może być skutecznie kwestionowana przez zarzuty dotyczące wykładni przepisów prawa materialnego.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że uchybienia proceduralne polegające na niewyczerpującym zebraniu materiału dowodowego, dotyczącego sytuacji zdrowotnej skarżącego w postępowaniu administracyjnym o umorzenie należności z funduszu alimentacyjnego, uzasadniają uchylenie decyzji odmownej.

Sąd kasacyjny uznał, że spełnienie przesłanek z art. 49f ust. 1 Prawa budowlanego obliguje organy do wszczęcia uproszczonego postępowania legalizacyjnego, co skutkuje oddaleniem skargi złożonej na postanowienie organów administracyjnych.

W postępowaniu prowadzonym na podstawie ustawy o cudzoziemcach, po 30 czerwca 2024 r., stosowanie art. 100c i 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy, w sposób uniemożliwiający skorzystanie ze środków ochrony prawnej wobec przewlekłości postępowania, jest nieproporcjonalne i niedopuszczalne.

Nabycie towaru przez podatnika musi być związane z rzeczywistą transakcją, aby mógł skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego. Brak weryfikacji autentyczności transakcji przez podatnika jest przesłanką do odmowy prawa do odliczenia podatku z nieprawdziwych faktur.

Dostęp do drogi publicznej musi być prawnie zagwarantowany. Brak potwierdzonego orzeczeniem sądu nabycia własności przez zasiedzenie wyklucza przyjęcie, że inwestor posiada prawo dostępu, co skutkuje odmową udzielenia pozwolenia na budowę.

Transakcja sprzedaży nieruchomości, obejmująca przeniesienie prawa własności budynków i budowli oraz ruchomości i praw związanych z nieruchomością, nie stanowi sprzedaży przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części, gdyż brak jest przekazania wszelkich niezbędnych do samodzielnego funkcjonowania elementów. Dostawa ta podlega opodatkowaniu VAT, a strony mogą zrezygnować z ustawowego zwolnienia, wybierając

Sprzedaż w drodze egzekucji sądowej działki nr A/1, będącej terenem budowlanym, jest opodatkowana podatkiem VAT, gdyż nie spełnia warunków zwolnienia z art. 43 ustawy, a komornik sądowy jest zobowiązany do obliczenia, pobrania i wpłacenia podatku jako płatnik.

Jeżeli Instytut uznał, że Proporcja wynosi 0% zgodnie z art. 90 ust. 10 pkt 2 ustawy o VAT, nie przysługuje mu prawo do odliczenia podatku naliczonego VAT od wydatków związanych z realizacją Projektu w budynkach A i B, w których prowadzi działalność zwolnioną i opodatkowaną.

Transakcja wniesienia aportem majątku inwestycji wraz z działką do spółki nie stanowi zbycia przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa, a zatem nie jest wyłączona z opodatkowania podatkiem VAT na mocy art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Czynność ta podlega opodatkowaniu jako odpłatna dostawa towarów, nie korzystając ze zwolnień przewidzianych ustawą.

Usługi świadczone przez wnioskodawczynię na rzecz spółki A jako element zarządzania portfelami funduszy inwestycyjnych spełniają przesłanki zwolnienia od podatku VAT przewidziane w art. 43 ust. 1 pkt 12 lit. a) i b) ustawy o VAT, gdyż dotyczą zarządzania funduszami inwestycyjnymi w rozumieniu przepisów krajowych oraz dyrektywy 2006/112/WE.

Podatnikowi nie przysługuje prawo do odliczenia VAT naliczonego, gdy nabyte towary i usługi nie służą czynnościom opodatkowanym, nawet jeśli są ponoszone w ramach projektów finansowanych z funduszy unijnych niewykazujących komercyjnego charakteru.

Gminie nie przysługuje pełne prawo do odliczenia VAT od wydatków na infrastrukturę przy parkingu, ale może odliczać VAT od placu parkingowego wykorzystywanego komercyjnie. Prewspółczynnik należy stosować, gdy związek bezpośredni i wyłączny wydatków z czynnościami opodatkowanymi VAT nie może być wykazany.

Sprzedaż udziału w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości przez osobę fizyczną, która uprzednio wykorzystywała nieruchomość w działalności gospodarczej, podlega opodatkowaniu VAT jako sprzedaż związana z działalnością gospodarczą, lecz może korzystać ze zwolnienia od podatku na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, jeśli pomiędzy pierwszym zasiedleniem a dostawą minęło ponad 2 lata.

Transakcja zbycia udziałów w nieruchomości gruntowej, obejmującej działki nr 1/5 i nr 1/6, przez podatnika działa jako odpłatna dostawa towarów, opodatkowana VAT, jednakże korzysta ze zwolnienia określonego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, w tym także otrzymany zadatek na poczet transakcji.

Oświadczenie o poddaniu się egzekucji nie jest formą udzielenia pełnomocnictwa do dysponowania rachunkiem bankowym i nie narusza art. 264 ust. 5 ustawy o finansach publicznych, co skutkuje brakiem podstaw do stwierdzenia nieważności uchwały jednostki samorządu terytorialnego.

Usługi wynikające z instrumentu finansowego opartego na umowie vPPA zwolnione są z podatku VAT, jednak nie są klasyfikowane jako transakcje pomocnicze, tym samym powinny być uwzględnione przy kalkulacji proporcji VAT Wnioskodawcy.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za zgodne z prawem rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, oddalając skargę kasacyjną Fundacji. Dotacja została uznana za wykorzystaną niezgodnie z przeznaczeniem, co obliguje jej zwrot wraz z odsetkami. Prawidłowość postępowania Sądu I instancji i organu administracji została potwierdzona.