Rejestracja pojazdu, w którym dokonano zmian konstrukcyjnych, bez odpowiedniego oświadczenia producenta jest rażącym naruszeniem prawa, uzasadniającym stwierdzenie nieważności takiej decyzji administracyjnej.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 16 maja 2024 r. stwierdził, że decyzja administracyjna zakazująca wprowadzenia produktu do obrotu może równozamiennie spełniać wymóg prawidłowego oznakowania, kiedy produkt narusza normy jakości handlowej, nie stanowiąc zarazem naruszenia zasad proceduralnych art. 139 KPA, co oznacza eliminację błędnego zastosowania reformationis in peius.

Właściwym organem podatkowym do nadania rygoru natychmiastowej wykonalności decyzji nieostatecznej, wydanej przez naczelnika urzędu celno-skarbowego, jest naczelnik właściwego terytorialnie urzędu skarbowego.

Rejestracja ciągnika rolniczego bez wymaganego świadectwa homologacji WE na mocy art. 72 ust. 1 pkt 3 p.r.d. bez powodowania rażącego naruszenia prawa jest niedopuszczalna; decyzja nie może być unieważniona, jeżeli naruszenie przepisów nie jest oczywiste.

Decyzje organów administracyjnych, badające demokratyczność grupy producentów na etapie wypłaty pomocy finansowej, naruszają przepisy materialne, jeśli wcześniej nie uchylono decyzji o wstępnym uznaniu tej grupy.

NSA uchylił wyrok WSA, stwierdzając uchybienia proceduralne i błędną wykładnię prawa unijnego i krajowego, wpływającą na prawidłowość ustalenia nienależnie pobranych środków finansowych przez organizację producentów.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że dopuszczenie organizacji społecznej do udziału w postępowaniu administracyjnym jest uzasadnione, jeśli przyczyni się do realizacji interesu społecznego, zapewniając transparentność i obiektywność podejmowanych decyzji.

NSA potwierdził, iż ciężar dowodowy wykazania przesłanek umorzenia składek spoczywa na wnioskodawcy, a wykazane dochody nie wykazują stanu ubóstwa uniemożliwiającego spłatę, potwierdzając decyzje ZUS o odmowie umorzenia.

Na skutek naruszenia art. 85 § 1 k.k., wyrok łączny uwzględniający niewykonalną karę nie może być utrzymany. Połączenie kary pozbawienia wolności zawieszonej i niepodlegającej już wykonalności musi skutkować uchyleniem orzeczenia łącznego.

Odpowiednie stosowanie przepisów o uwidacznianiu cen wymagające czytelności dla kierowców zbliżających się dotyczy również parkingów podziemnych. Naruszenie tego obowiązku skutkuje nałożeniem kary pieniężnej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż obowiązek poddania dziecka szczepieniom ochronnym wynika bezpośrednio z przepisów prawa i jest wymagalny, mimo że skarżąca kwestionowała formalności doręczenia upomnień oraz brak zaświadczenia lekarskiego o kwalifikacji do szczepień.

Dopuszczalne jest ustalenie warunków zabudowy dla części działki ewidencyjnej, jeżeli działka ta spełnia wymogi funkcjonalne wymagane dla realizacji inwestycji, chyba że prowadziłoby to do obejścia prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że art. 65 § 1 KPA stosuje się także do decyzji wydawanych przez podmioty inne niż organy administracji, które mają kompetencję do władczego rozstrzygania. Organ niewłaściwy zobowiązany jest przekazać podanie do organu właściwego.

Wyrok TSUE w sprawie C-189/18 Glencore nie stanowi podstawy do wznowienia postępowania podatkowego w Polsce, jeśli polskie przepisy zapewniają wystarczające gwarancje procesowe. Zaskarżona decyzja podatkowa pozostaje w mocy.

Zakaz reklamy aptek wynikający z art. 94a ust. 1 ustawy Prawo farmaceutyczne narusza dyrektywę 2000/31/WE oraz art. 49 i 56 TFUE, co uniemożliwia nałożenie kary pieniężnej. NSA utrzymał uchylenie zaskarżonej decyzji GIF.

W przedmiocie wniosku o uzgodnienie rozbiórki zabytkowego obiektu, organ konserwatorski działa w granicach swoich kompetencji, oceniając zachowane wartości zabytkowe. Niedopuszczalna jest rozbiórka, jeżeli obiekt nadal posiada istotne wartości historyczne. Złego stanu technicznego nie uznaje się za przesłankę wymuszającą wyburzenie, gdy wartości zabytkowe są zachowane.

Obowiązek przyłączenia nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej, wynikający z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, wymaga faktycznego dokonania przyłączenia, a nie tylko formalnych czynności przygotowawczych.

Brak legitymacji do wznowienia postępowania, nawet gdy podmiot był uprawniony do uczestnictwa w postępowaniu na prawach strony, nie uprawnia do wszczęcia procedury wznowieniowej.