Zwrot wydatków z tytułu zatrudnienia pracowników IT, poniesionych w ramach wspólnego przedsięwzięcia, między Wnioskodawcą a spółką powiązaną, stanowi świadczenie usług podlegające opodatkowaniu VAT, gdyż istnieje bezpośredni związek świadczenia wzajemnego między stronami, zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy o VAT.

Jednostka samorządu terytorialnego realizująca projekt w ramach zadań własnych nie posiada prawa do odliczenia podatku naliczonego VAT, jeśli zakupione usługi i towary nie są używane do działalności opodatkowanej nim.

Podatnik ma prawo do odliczenia podatku VAT naliczonego z faktur wystawionych niezgodnie z obowiązkiem użycia KSeF, pod warunkiem spełnienia ogólnych przepisów VAT, a wystawienie faktur poza KSeF samo w sobie nie stanowi negatywnej przesłanki wyłączającej prawo do odliczenia tego podatku.

Wymóg posiadania tytułu prawnego do gruntów z Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa jako warunek uzyskania płatności w ramach systemu wsparcia bezpośredniego nie narusza zasad równego traktowania i proporcjonalności prawa unijnego.

Ostateczna decyzja Dyrektora ARiMR z dnia 19 lipca 2021 r., dotyczącą zmiany wysokości płatności ekologicznej, nie narusza prawa i stanowi podstawę do ustalenia nienależnie pobranych środków, co wyklucza potrzebę zawieszenia postępowania administracyjnego.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż uzyskanie przez organ nowych dowodów po dacie wydania pierwotnej decyzji w postaci ortofotomapy uzasadniało wznowienie postępowania zgodnie z art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Strona nie wykazała błędów w procedurze; organy poprawnie zastosowały reguły oceny dowodów.

Rozkaz personalny odmawiający policjantowi dodatkowego urlopu stanowi decyzję administracyjną, od której przysługuje odwołanie. Tok instancji wymaga proceduralnych gwarancji ochrony interesów strony.

Odwołanie od uchwały Rady Gminy, dotyczące zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, jest dopuszczalne, gdy brak jest wiarygodnych dowodów na związanie przyczyny rozwiązania z mandatem radnego. Rada Gminy nie może arbitralnie odmówić zgody bez przeprowadzenia obiektywnej analizy.

Skarga kasacyjna dotycząca wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie przyznania płatności ekologicznej za rok 2019 została oddalona. Zaktualizowane ortofotomapy, będące nowym dowodem, ujawniono po wydaniu pierwotnej decyzji, co uzasadniało wznowienie.

Uchwała wydana z rażącym naruszeniem art. 68 ust. 9 Prawa oświatowego, w sprawie zastępowania nieobecnego dyrektora, nie może być stwierdzona jako nieważna po upływie roku, lecz uznana za wydaną niezgodnie z prawem.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że skarga kasacyjna D. H. była bezzasadna, podtrzymując wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, który uznał odmowę przyznania płatności rolnośrodowiskowej za prawidłową, mimo podniesionych zarzutów proceduralnych i dowodowych.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, uznając za słuszny zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a., i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania, wskazując na konieczność oceny zarzutów dot. fikcyjnych transakcji.

Dotacja celowa nieprzeznaczona zgodnie z przepisami umowy winna zostać zwrócona. NSA uznał, że działanie Stowarzyszenia naruszało warunki umowy dotacyjnej poprzez wykorzystanie dotacji na działania w niezatwierdzonej strzelnicy, co było podstawą do oddalenia skargi kasacyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, że brak szczegółowego oznaczenia przebiegu infrastruktury technicznej w planie miejscowym nie wyklucza uznania inwestycji za zgodną z planem, jeżeli funkcjonalnie wpisuje się w jego charakter i przeznaczenie terenu, co potwierdza zgodność z art. 124 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami.

Skarga kasacyjna na wyrok WSA oddalona, gdyż prawidłowo wszczęta kontrola celno-skarbowa uniemożliwia wszczęcie odrębnego postępowania podatkowego w podatku od spadków i darowizn; złożenie SD-3 po wszczęciu kontroli nie kończy postępowania kontrolnego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje za niedopuszczalną sytuację, w której uzasadnienie wyroku sądu administracyjnego pozostaje w oczywistej sprzeczności z jego sentencją, gdyż uniemożliwia to jego kontrolę instancyjną i wymaga uchylenia wyroku oraz ponownego rozpoznania sprawy.

W wyniku podziału przez wydzielenie część odpowiedzialności podatkowej dystrybuowana jest pomiędzy spółkę dzieloną a przejmującą, uwzględniając moment faktycznego rozpoznania przychodów i kosztów, oraz ich korekt, związanych z działalnością wyodrębnianego segmentu.

Działalność X sp. z o.o. prowadzona w ramach projektów, mająca na celu opracowywanie nowych produktów, stanowi działalność badawczo-rozwojową zgodnie z art. 4a pkt 26 ustawy o CIT, co uprawnia do odliczenia kosztów kwalifikowanych na mocy art. 18d ust. 1 ustawy.

Znak towarowy nabyty przez Spółkę będzie mógł być amortyzowany na podstawie art. 16h ust. 1 ustawy o CIT, a wydatki B z tytułu korzystania ze znaku towarowego stanowią pośrednie koszty uzyskania przychodów zgodnie z art. 15 ust. 4d tejże ustawy.