Zbycie zabudowanej nieruchomości przez osobę fizyczną działającą wyłącznie w ramach zarządu majątkiem prywatnym nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, przez co nie podlega opodatkowaniu VAT. Przesłanki zwolnienia z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy nie są w takim przypadku analizowane.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że rozstrzygnięcie sprawy o zachowek stanowi zagadnienie wstępne w podatku od spadków i darowizn, co wymaga zawieszenia postępowania podatkowego do czasu wydania prawomocnego orzeczenia przez sąd powszechny. Ostateczność decyzji podatkowych nie powinna być podporządkowana szybkości postępowania.

W przypadku, gdy na terytorium RP znajduje się ośrodek interesów osobistych i gospodarczych osoby fizycznej, jest ona uznawana za polskiego rezydenta podatkowego. Pozorność czynności prawnej wyklucza możliwość uznania poniesienia kosztów uzyskania przychodów, jeśli nie miały one miejsca faktycznie.

Zbycie nieruchomości na rzecz oddzielnego podmiotu nie spełnia kryteriów zorganizowanej części przedsiębiorstwa ani przedsiębiorstwa. Dlatego transakcja podlega opodatkowaniu VAT jako typowa dostawa towarów. Złożenie zgodnych oświadczeń przez zbywcę oraz nabywcę, jako czynnych podatników VAT, umożliwia opodatkowanie dostawy i późniejsze pełne odliczenie podatku naliczonego przez nabywcę.

Kontrahent, mający siedzibę działalności gospodarczej w Indiach, nie posiada stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej na terytorium Polski; w związku z tym świadczenie usług doradztwa biznesowego na rzecz tego podmiotu przez spółkę polską nie skutkuje obowiązkiem wykazywania VAT na przedmiotowych fakturach.

Zamiana działki, na której znajduje się droga publiczna, na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 i art. 29a ust. 8 ustawy o VAT jest zwolniona z podatku od towarów i usług, jeżeli od pierwszego zasiedlenia budowli upłynęły co najmniej 2 lata i nie zmieniono przeznaczenia nieruchomości.

Transakcja zbycia Nieruchomości w ramach sprzedaży nie kwalifikuje się jako zbycie przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa zgodnie z art. 6 pkt 1 ustawy o VAT. Dostawa ta podlega opodatkowaniu na zasadach ogólnych. Strony mogą złożyć oświadczenie o wyborze opodatkowania VAT transakcji, zgodnie z art. 43 ust. 10 ustawy o VAT.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że brak wskazania konkretnych miejsc dokarmiania wolno żyjących kotów w programie opieki nad zwierzętami nie narusza art. 11a ust. 2 ustawy o ochronie zwierząt oraz nie stanowi podstawy do stwierdzenia nieważności uchwały.

Zawieszenie przedawnienia zobowiązania podatkowego na podstawie art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej może zostać uznane za bezskuteczne, jeśli wszczęcie postępowania karno-skarbowego miało charakter instrumentalny w świetle całokształtu relewantnych okoliczności.

W wyniku analizy granicza zasobu geodezyjnego może być dokonane tylko w ramach rejestracji stanu prawnego, bez możliwości zmiany prawa własności poprzez korektę granic, chyba że w drodze odrębnego postępowania prawnego, takiego jak rozgraniczenie lub zasiedzenie.

Wartość celna towaru może być obliczona metodą wartości transakcyjnej towarów podobnych, jeżeli organy celne mają uzasadnione wątpliwości co do zadeklarowanej wartości, a dodatkowe wyjaśnienia importera nie rozwiewają tych wątpliwości.

Skarga kasacyjna A. Sp. j. w T. została oddalona, ponieważ Naczelny Sąd Administracyjny uznał brak podstaw do jej uwzględnienia, stwierdzając prawidłowość zastosowania dodatkowego cła ochronnego z uwagi na wyczerpany kontyngent taryfowy w procedurze celnej.

Umorzenie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji, której doręczenie miało miejsce ponad 30 lat temu, przed nowelizacją KPA, nie może być dokonywane w sposób sprzeczny z konstytucyjnymi zasadami ochrony praw jednostki i w zgodzie z art. 2 ust. 2 ustawy zmieniającej.

Osobie przebywającej w zamkniętym zakładzie psychiatrycznym na podstawie środka zabezpieczającego nie przysługuje prawo do zasiłku celowego, gdyż w pełni korzysta z Państwowego utrzymania, co wyklucza ją z grona beneficjentów pomocy społecznej zgodnie z art. 13 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej.

1. Upływ terminu określonego w art. 87 ust. 2 i ust. 6 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. (Dz. U. z 2017 r. poz. 1221 ze zm.) wywołuje skutek materialnoprawny w postaci nabycia przez podatnika prawa do zwrotu różnicy podatku w kwocie wynikającej z deklaracji podatkowej. Materialnoprawny charakter terminów określonych w art. 87 ust. 2 w związku z ust. 6 ustawy o podatku od towarów i usług oznacza, że po

NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając, że rozstrzygnięcie WSA o niewystarczającym postępowaniu organu podatkowego w kwestii wykazania braku dobrej wiary podatnika było zasadne, mimo niejednoznaczności uzasadnienia.

Skarga kasacyjna Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Kielcach przeciwko wyrokowi WSA w Kielcach zostaje oddalona. NSA potwierdza konieczność uzupełnienia dowodów w sprawie staranności i dobrej wiary spółki K. sp.j. przy transakcjach zakupu paliwa.

Skarga kasacyjna nie ma uzasadnionej podstawy; wyczerpanie kontyngentu taryfowego uzasadniało nałożenie dodatkowego cła ochronnego; Wojewódzki Sąd Administracyjny nie naruszył przepisów proceduralnych ani materialnych.

Jednostka samorządu terytorialnego, realizując inwestycję na cele statutowe niepodlegające opodatkowaniu VAT, nie posiada prawa do odliczenia podatku VAT związanego z nabyciem towarów i usług służących tej inwestycji, zgodnie z art. 86 ustawy o VAT.