Zastosowanie art. 87 ust. 2 u.p.t.u. dla przedłużenia zwrotu VAT wymaga istnienia wyraźnych przesłanek i powinno być szczegółowo uzasadnione, co stanowi odstępstwo od zasady terminowego zwrotu podatku, zwłaszcza gdy korzystanie z tej instytucji prowadzi do naruszenia praw podatnika.

Wygaśnięcie decyzji o zabezpieczeniu nie skutkuje wznowieniem biegu przedawnienia zobowiązań podatkowych; zawieszenie przedawnienia trwa do zakończenia postępowania zabezpieczającego w trybie przepisów o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.

Przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT musi być oparte na szczegółowym i uzasadnionym wykazaniu przesłanek weryfikacyjnych przez organ podatkowy. Niedopuszczalne jest opieranie decyzji o przedłużeniu jedynie na ogólnikowych stwierdzeniach dotyczących wcześniejszych kontroli.

Studium zagospodarowania przestrzennego gminy nie stanowi podstawy prawnej do uznania obowiązku sporządzenia planu miejscowego i zawieszenia postępowania podziałowego, gdy brak 'przepisów odrębnych' przewidujących taki obowiązek.

Jednostka lokalna przedsiębiorcy, prowadząca działalność przeważającą, może być traktowana jako działalność przedsiębiorcy w rozumieniu art. 15gga1 ustawy COVID-19. Rzeczywista działalność przeważająca stanowi podstawę do przyznania świadczeń, niezależnie od rejestracji PKD w REGON.

NSA uchylając wyrok i postanowienie, podkreślił konieczność istnienia obiektywnych przesłanek do przedłużenia zwrotu VAT, zakwestionował pełne wstrzymywanie zwrotu bez wyraźnego oparcia o wątpliwości uzasadniające takie działanie.

Skarga kasacyjna dotycząca oddalenia roszczeń odszkodowawczych z powodu ograniczenia korzystania z nieruchomości została oddalona przez NSA, uznając, iż zarzuty proceduralne i materialne skarżącego nie miały usprawiedliwionych podstaw.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT musi być dobrze uzasadnione i ograniczone do kwot budzących wątpliwości, zakwestionowanie całości deklarowanej kwoty było nieuzasadnione i naruszało prawo materialne, co skutkowało uchyleniem zaskarżonego orzeczenia.

Zgodność z prawem przedłużenia terminu zwrotu VAT wymaga dokładnego uzasadnienia i może dotyczyć jedynie kwoty rzeczywiście spornej; w innych przypadkach przedłużenie jest nieuzasadnione.

Zaliczenie wpłaty na poczet najstarszego zobowiązania podatkowego, mimo wskazania przez podatnika innego tytułu, jest prawidłowe, gdy decyzja wymiarowa zmienia wcześniejsze deklaracje i wskazuje inną kolejność zobowiązań (art. 62 § 1 Ordynacji podatkowej).

Skarga kasacyjna oparta na zarzutach naruszenia zasad doręczeń i przepisów proceduralnych nie znajduje uzasadnienia, jeśli strona nie wykazała istotnego wpływu tych naruszeń na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, gdy brak skonkretyzowania i uzasadnienia zarzutów uniemożliwia merytoryczne rozstrzygnięcie.

Przedłużenie terminu zwrotu podatku VAT wymaga wskazania istotnych wątpliwości uzasadniających weryfikację zasadności zwrotu. Naruszenie tej zasady przez organ podatkowy może skutkować uchyleniem postanowienia o przedłużeniu zwrotu.

Decyzje organów administracji o ustaleniu warunków zabudowy mogą zostać uchylone, jeśli nie spełniają wymogów trwałego dostępu do drogi publicznej i nie wyjaśniają kwestii wykonania inwestycji przed wydaniem decyzji. Sąd administracyjny związany wykładnią NSA musi zbadać te kwestie ponownie.

NSA ugruntował, że zarząd powiatu może wyznaczać apteki dyżurujące mimo zgłoszenia przez nie braku personelu, jeżeli inne przesłanki są spełnione, zapewniając dostęp do usług farmaceutycznych w zgodzie z prawem farmaceutycznym.

Dla przychodów uzyskiwanych ze świadczenia usług pomocy technicznej w zakresie technologii informatycznych i sprzętu komputerowego, sklasyfikowanych jako PKWiU 62.02.30.0, właściwym jest zastosowanie stawki 8,5% ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Sprzedaż działek przez osobę fizyczną jako incydentalne zbycie majątku prywatnego, po upływie pięcioletniego okresu od daty nabycia, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy PIT, a więc nie rodzi obowiązku podatkowego z tego tytułu.

Spółka zobowiązana będzie stosować mechanizm odliczenia zryczałtowanego podatku dochodowego w odniesieniu do wypłat zaliczek na poczet dywidendy w trakcie opodatkowania Ryczałtem, co potwierdza stosowne przepisy ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Dochody z przeniesienia autorskich praw majątkowych do oprogramowania komputerowego, wytworzonych w działalności badawczo-rozwojowej, mogą podlegać opodatkowaniu preferencyjną stawką 5% według art. 30ca ust. 1 ustawy o PIT, pod warunkiem spełnienia wymogów art. 30ca oraz art. 30cb tej ustawy dotyczących kwalifikowanych praw własności intelektualnej.

Przychody z tytułu usług pośrednictwa w sprzedaży hurtowej, zaklasyfikowane w PKWiU 46.1, podlegają opodatkowaniu stawką 15% ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, co wyklucza możliwość zastosowania stawki 8,5%.

Sprzedaż nieruchomości, będącej w posiadaniu podatnika przez okres przekraczający pięć lat, nabytej nie w celach zarobkowych, lecz na użytek osobisty, nie podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych na podstawie art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o PIT, nawet jeśli część nieruchomości była wykorzystywana przez współwłaściciela do prowadzenia działalności gospodarczej.

Koszty poniesione przez spółkę na szkolenia podwykonawców, o ile mają one związek z prowadzoną działalnością gospodarczą i służą osiągnięciu przychodów oraz nie stanowią kosztów wyłączonych zgodnie z art. 16 ust. 1 ustawy o CIT, mogą być uznane za koszty uzyskania przychodu według art. 15 ust. 1 tejże ustawy.

Zbycie wierzytelności w faktoringu niepełnym stanowi odrębne zdarzenie gospodarcze, powodując powstanie przychodu w wysokości wartości nominalnej brutto wierzytelności. Przychód jest rozpoznawany zgodnie z art. 12 ustawy o CIT w momencie cesji wierzytelności, nie później niż w dniu wystawienia faktury.

Działalność Wnioskodawcy w zakresie projektowania, budowy i modernizacji zaawansowanych urządzeń stanowi działalność badawczo-rozwojową, a w związku z tym, Wnioskodawcy przysługuje odliczenie kosztów poniesionych na działalność B+R jako kosztów kwalifikowanych w rozumieniu art. 18d ust. 2 ustawy o CIT.

Strata finansowa wynikająca z wyłudzenia pieniędzy nie spełnia przesłanek uznania za koszt uzyskania przychodów w sytuacji niezakończenia postępowania karnego, co czyni ją niedefinitywną oraz niedostatecznie udokumentowaną.