Kosztami uzyskania przychodów w rozumieniu ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych są zarówno koszty bezpośrednio związane z przychodami, jak i koszty pośrednie, o ile spełniają kryteria związku z działalnością gospodarczą. Koszty bezpośrednie są potrącalne w roku, w którym osiągnięto przychody, natomiast koszty pośrednie w dacie ich poniesienia, chyba że obejmują okres dłuższy niż rok podatkowy
Podatnik nie spełnia warunków zwolnienia podatkowego w ramach ulgi na powrót, jeśli nie udowodni braku miejsca zamieszkania w Polsce przez pełne trzy lata kalendarzowe poprzedzające bezpośrednio rok, w którym zmienia miejsce zamieszkania na Polskę, niezależnie od faktycznej długości pobytu za granicą.
Dochód uzyskany ze sprzedaży autorskich praw majątkowych do programów komputerowych, wytworzonych w ramach działalności badawczo-rozwojowej, podlega preferencyjnemu opodatkowaniu stawką 5%, zgodnie z art. 30ca ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Działalność ta musi mieć charakter twórczy i być prowadzona w sposób metodyczny.
Tworzenie i rozwijanie przez wnioskodawcę programów komputerowych jest działalnością badawczo-rozwojową w rozumieniu ustawy o PIT, pozwalającą na opodatkowanie dochodów z praw IP kwalifikowaną stawką 5% w ramach IP Box.
Przychody z działalności polegającej na druku 3D z własnych materiałów w rezultacie powstawania nowych wyrobów kwalifikują się do opodatkowania stawką 5,5% ryczałtu jako przychody z działalności wytwórczej, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.
Środki uzyskane ze sprzedaży lokalu mieszkalnego mogą zostać przeznaczone na częściową spłatę kredytu hipotecznego po rozszerzeniu wspólności majątkowej i przystąpieniu do kredytu, zgodnie z art. 21 ust. 1 pkt 131 oraz art. 21 ust. 25 pkt 2 lit. a ustawy o PIT, uprawniając do zwolnienia podatkowego.
Rekompensata otrzymana na podstawie porozumienia dobrosąsiedzkiego przez wspólnotę mieszkaniową od spółek inwestycyjnych nie jest dochodem z gospodarki zasobami mieszkaniowymi w myśl art. 17 ust. 1 pkt 44 ustawy o CIT i, jako taka, podlega opodatkowaniu, niezależnie od jej przeznaczenia na cele mieszkaniowe.
W przypadku kolizji między formalną siedzibą w Polsce a faktycznym miejscem zarządu w Niemczech, rezydencja podatkowa spółki rozstrzyga się na rzecz Niemiec, wykluczając nieograniczony obowiązek podatkowy w Polsce, zgodnie z art. 4 ust. 3 polsko-niemieckiej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Przychód z działalności usługowej klasyfikowanej jako 'Pozostałe usługi zarządzania projektami' (PKWiU 70.22.20.0), o ile nie mieści się w kategoriach usług doradztwa zarządzania i nie występują inne wyłączenia ustawowe, kwalifikuje się do opodatkowania w formie ryczałtu według stawki 8,5%.
Zakup sprzętu domowego używanego częściowo w działalności gospodarczej, jak ekspres do kawy, nie stanowi kosztu uzyskania przychodu, jeśli wykorzystywany jest również do celów prywatnych, gdyż brak jest wówczas wyraźnego związku wydatku z generowaniem przychodów.
Członek zarządu spółki odpowiada za jej zaległości podatkowe, których termin płatności upływał w czasie pełnienia jego funkcji, jeśli egzekucja z majątku spółki jest bezskuteczna, a on nie zgłosił wniosku o upadłość we właściwym czasie ani nie dowiódł braku winy za to zaniechanie.
Ocena braku winy w uchybieniu terminowi, o której mowa w art. 162 § 1 Ordynacji podatkowej, nie może ograniczać się do formalistycznego stwierdzenia niedołożenia należytej staranności, lecz powinna być dokonywana z uwzględnieniem zasad logiki i doświadczenia życiowego oraz realnych możliwości działania strony.
Dane ewidencji gruntów i budynków jako dokumenty urzędowe stanowią podstawową podstawę wymiaru podatku od nieruchomości, a ich wiążący charakter może być podważony jedynie w trybie określonym przepisami prawa, co wymaga formalnej aktualizacji ewidencji przez właściciela nieruchomości.
W odniesieniu do wydawania pozwoleń na broń, pojęcie miejsca stałego pobytu na terytorium RP nie może być interpretowane wyłącznie na podstawie meldunku czasowego, a organy muszą uwzględnić specyfikę regulacji dotyczących cudzoziemców, w tym ich prawo do terminowego pobytu.
Skarga kasacyjna Głównego Inspektora Transportu Drogowego zostaje oddalona. Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie uchylił decyzje administracyjne z powodu braków proceduralnych i niewłaściwej oceny dowodów. NSA podkreśla wiążącą moc wykładni prawnej orzeczeń sądów administracyjnych.
Za błędne uznaje się przyjęcie, że skarżący Z.G. pozostawał podmiotem powiązanym w rozumieniu art. 3 ust. 3 Załącznika I do rozporządzenia nr 702/2014, co przesądzało o odmowie przyznania pomocy finansowej na zakup nawozów mineralnych. Decyzje organów zostały uchylone z uwagi na potrzebę ponownej analizy z uwzględnieniem celowościowej wykładni przepisów unijnych.
NSA oddala skargę kasacyjną uznając za prawidłowe nałożenie przez GITD dwóch osobnych kar za różne naruszenia przepisów transportu drogowego, wskazując na brak proceduralnych nieprawidłowości oraz odrębność znamion prawnych deliktów.
Kwalifikacja przedsiębiorstwa jako powiązanego w rozumieniu art. 3 Załącznika I do rozporządzenia nr 702/2014 powinna uwzględniać wykładnię celowościową prawa unijnego, przy ścisłym stosowaniu wyjątków od reguły przyznawania pomocy dla MŚP.
Dla zakwalifikowania przewozu jako okazjonalnego konieczne jest spełnienie wymagań ustawy o transporcie drogowym, w tym posiadanie odpowiednich zezwoleń i licencji. Usługi realizowane przez aplikacje takie jak Uber podlegają tym regulacjom. Trybunał Stanu epidemii COVID-19 mógł legalnie zawiesić bieg terminów przedawnienia.
NSA uznaje, iż przy ocenie braku winy w uchybieniu terminowi, organ powinien uwzględnić całokształt okoliczności oraz zastosować podstawy uprawdopodobnienia. Przywrócenie terminu jest uzasadnione, jeśli skarżący wskaże na brak winy, co nakazuje ponowne rozpoznanie sprawy.
Odliczenie podatku naliczonego z tzw. "pustych faktur" nie jest możliwe w przypadku braku rzeczywistego wykonania usługi. Wszczęcie postępowania karnego skarbowego przedłuża termin przedawnienia zobowiązań podatkowych, co wyklucza zarzut przedawnienia tych zobowiązań.
Umarzając postępowanie nadzorcze w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z 1949 roku, Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że doręczenie tej decyzji było skuteczne i spełnione przesłanki umorzenia na mocy nowych przepisów KPA, co jest zgodne z konstytucyjnymi zasadami trwałości decyzji administracyjnych.
Sąd administracyjny stwierdził, że podatnik świadomie uczestniczył w oszukańczych transakcjach, mających na celu wyłudzenie zwrotu podatku VAT, co uzasadnia pozbawienie go prawa do odliczenia podatku z zakwestionowanych faktur.
Osoba nie pozostająca w związku małżeńskim nie może być uznana za osobę samotną w kontekście ustawy o pomocy społecznej; brak współpracy przy procedurach administracyjnych wyklucza możliwość przyznania świadczeń opiekuńczych.