Przychody z działalności gospodarczej w zakresie marketingu afiliacyjnego, sklasyfikowane w PKWiU 63.11.20.0, mogą być opodatkowane ryczałtem ewidencjonowanym w wysokości 8,5%, zgodnie z art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Podatnik świadczący usługi księgowe, nieprzekraczający rocznego limitu obrotów, może od 1 stycznia 2026 r. skorzystać ze zwolnienia z VAT zgodnie z art. 113 ust. 1 ustawy o VAT, pod warunkiem niewykonywania czynności, o których mowa w art. 113 ust. 13.

Planowana sprzedaż nieruchomości i majątku zbywanego nie stanowi zbycia przedsiębiorstwa ani jego zorganizowanej części, co skutkuje opodatkowaniem transakcji podatkiem VAT jako dostawy towarów z możliwością rezygnacji ze zwolnienia, dając nabywcy prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Przekroczenie przez podatnika progu przychodów w wysokości 2 milionów euro nie skutkuje utratą prawa do opodatkowania ryczałtem w danym roku podatkowym, a zmiana formy opodatkowania jest wymagana dopiero od następnego roku podatkowego. Wnioskodawca ma prawo do wyboru formy opodatkowania na kolejny rok, w tym możliwości opodatkowania podatkiem liniowym 19%.

Sprzedaż niezabudowanej nieruchomości, dokonana w ramach zarządu majątkiem prywatnym, nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT, jeśli działania sprzedających są ograniczone do zwykłego zarządu majątkiem osobistym, a zamiary i okoliczności transakcji wskazują incydentalny charakter sprzedaży oraz brak profesjonalizacji działań.

Sprzedaż działek po podziale i uzbrojeniu w media stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, jako że potwierdza działania przybierające formę zawodową charakterystyczną dla działalności gospodarczej, a tym samym wnioskodawca działa jako podatnik VAT.

Przychody z działalności gospodarczej, w tym z zarządzania projektami sklasyfikowanymi pod PKWiU 70.22.20.0, mogą być opodatkowane 8,5% stawką ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych, o ile nie stanowią usług doradztwa związanych z zarządzaniem.

Przychody z działalności usługowej polegającej na sprzedaży i obsłudze klientów mogą być opodatkowane ryczałtem według stawki 8,5%, o ile spełniają warunki klasyfikacji jako "Usługi pośrednictwa komercyjnego" zgodnie z PKWiU 74.90.12.0 i nie zachodzą wyłączenia z art. 8 ustawy o zryczałtowanym podatku.

Przychody z działalności usługowej w zakresie zarządzania procesami gospodarczymi klasyfikowane jako PKWiU 70.22.17.0 podlegają opodatkowaniu ryczałtem według stawki 8,5%, gdyż nie stanowią one usług doradczych z zarządzaniem. Zastosowanie stawki 15% nie znajduje uzasadnienia wobec faktycznego charakteru wykonywanych czynności.

Sprzedaż przez osobę fizyczną niezabudowanych działek, wykorzystywanych jako majątek osobisty, prowadząca do uzyskania decyzji czy pozwoleń przez nabywcę, nie jest opodatkowana VAT, gdyż nie stanowi działalności gospodarczej, z której wynikają trwale zarobkowe działania sprzedawcy.

Nabycie udziałów w celu ich umorzenia przez spółkę za wynagrodzeniem, regulowane Kodeksem spółek handlowych, nie stanowi czynności podlegającej opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych, jako że nie spełnia definicji umowy sprzedaży w rozumieniu Kodeksu cywilnego.

Czy możliwe jest złożenie wniosku o zwrot nadpłaty przez zakład energochłonny wykorzystujący wyroby gazowe po upływie pierwszego roku działalności, w sytuacji gdy zakład ten osiągnął wymagany procentowy udział, o którym mowa w art. 31b ust. 10 ustawy z 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (dalej: ustawa akcyzowa), a jednocześnie – dopiero po zakończeniu tego pierwszego roku – składa oświadczenie o

Obowiązek podatkowy z tytułu zapisu zwykłego w podatku od spadków i darowizn powstaje z chwilą zawarcia umowy cesji wierzytelności, a jego podstawą jest czysta wartość wierzytelności ustalona na dzień powstania obowiązku podatkowego, niezależnie od późniejszej realizacji prawa do wierzytelności.

Sąd administracyjny nie może opierać orzeczenia dyscyplinarnego na niewystarczająco zgromadzonym materiale dowodowym oraz arbitralnej jego ocenie; dowody muszą być zebrane i ocenione w sposób wyczerpujący oraz przekonująco uzasadnione w orzeczeniu.

NSA oddala skargę kasacyjną A.S., stwierdzając, że Sąd I instancji prawidłowo orzekł zgodność z prawem decyzji o nałożeniu kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym.

NSA oddala skargę kasacyjną uznając, że brak uzasadnionych podstaw do jej uwzględnienia, podtrzymując kwalifikację naruszeń oraz prawidłowość postępowania dowodowego organów administracyjnych.

Zaskarżona decyzja Głównego Inspektora Transportu Drogowego, w przedmiocie nałożenia kary finansowej za naruszenie przepisów dotyczących opłaty elektronicznej, była zgodna z prawem, a skarga kasacyjna została oddalona jako nieuzasadniona. Sąd uznał, że brak formalnych nieprawidłowości w działaniu organu eliminuje podstawę do wzruszenia decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja o rejestracji pojazdu bez wymaganych dokumentów homologacji stanowiła oczywiste naruszenie prawa, ale nie rażące, z uwagi na brak zamierzonego skutku społeczno-gospodarczego, co wykluczało stwierdzenie jej nieważności.

Sąd uznał, że oczywiste naruszenie przepisów prawa materialnego przez organ rejestrujący pojazd, polegające na braku wymaganych dokumentów, samo w sobie nie wystarcza do stwierdzenia nieważności decyzji. Zasadność takiego stwierdzenia wymaga wystąpienia skutków, które naruszają zasadnicze normy praworządności.

W przypadku stwierdzenia manipulacji oprogramowania tachografu, przedsiębiorstwo ponosi odpowiedzialność za naruszenie przepisów, nawet przy braku fizycznego dowodu zakłócającego urządzenia. Skarżąca nie wykazała istotnego wpływu na wynik sprawy z powodu domniemanych uchybień proceduralnych.