Organ odwoławczy, przewidując decyzję kasacyjną na podstawie art. 138 § 2 K.p.a., musi ustalić status prawny osób odwołujących się jako stron postępowania, zanim przystąpi do dalszego rozpoznania sprawy.
W przypadku definitywnego zakończenia poprzedniej działalności gospodarczej w trakcie roku podatkowego, podatnik ma prawo przy nowo rozpoczętej działalności, po uprzednim zawiadomieniu organu, wybrać opodatkowanie dochodów według skali podatkowej bez obowiązku zachowania ciągłości formy opodatkowania z działalności poprzedniej.
Podatnik, który korzysta z "pustych" faktur w transakcjach stanowiących oszustwo VAT, ponosi odpowiedzialność za nienależyte odliczenie podatku VAT, o ile wiedział lub powinien był wiedzieć o nielegalnym charakterze tych transakcji. W takich przypadkach przysługuje odmowa prawa do odliczenia podatku.
Art. 18 ust. 4 ustawy o płatnościach bezpośrednich, wymagający tytułu prawnego do gruntów, jest zgodny z prawem unijnym i Konstytucją RP. Przepisy unijne dopuszczają dodatkowe krajowe wymogi płatności, jeśli nie naruszają celów wspólnotowych.
Zastosowanie znajdują przepisy rozporządzenia nr 612/2009 w zakresie wymierzania kar za nienależne refundacje wywozowe, a zarzuty procesowe muszą wykazywać istotny wpływ na rozstrzygnięcie, czego skarga kasacyjna nie wykazała.
Wskutek odrzucenia skargi kasacyjnej stwierdzono, że rozstrzygnięcie dotyczące odmowy prawa do odliczenia podatku VAT było uzasadnione z powodu nierzetelności faktury oraz braku działania instrumentalnego w zakresie wszczęcia postępowania karnego skarbowego.
Zastosowanie art. 18 ust. 4 ustawy o płatnościach bezpośrednich, wymagającego posiadania tytułu prawnego do gruntu publicznego, nie narusza prawa unijnego ani zasad konstytucyjnych, a wymóg ten jest zgodny z zasadą proporcjonalności i zgodny z celami Unii.
Zakaz prowadzenia reklamy aptek zgodnie z art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego jest niezgodny z prawem unijnym, szczególnie z dyrektywą 2000/31/WE i postanowieniami TFUE, co czyni nałożone kary za takie naruszenia bezprawnymi i nieuzasadnionymi, uzasadniając ich uchylenie oraz umorzenie postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając za prawidłową decyzję o stwierdzeniu nieważności rejestracji pojazdu z uwagi na rażące naruszenie przepisów o rejestracji w związku z brakiem odpowiednich dokumentów homologacyjnych.
Z upływem okresu wskazanego na merytoryczne postępowanie administracyjne, organ odwoławczy ma prawo uznać je za bezprzedmiotowe i umorzyć postępowanie na tej podstawie, zgodnie z art. 138 § 1 pkt 2 K.p.a., pod warunkiem zachowania właściwego stanu faktycznego i prawnego w dniu decyzji.
W okolicznościach, w których nie zostaną ujawnione nowe fakty i dowody mogące istotnie wpłynąć na rozstrzygnięcie, wykluczone jest wznowienie postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 5 k.p.a. Decyzje ostateczne nie mogą być wznawiane jedynie w oparciu o zmianę oceny dowodów znanych wcześniej organowi.
Wymóg legitymowania się tytułem prawnym do gruntów publicznych, określony w art. 18 ust. 4 ustawy o płatnościach bezpośrednich, jest zgodny z prawem unijnym i nie narusza konstytucyjnej zasady równości, będąc uzasadnionym dodatkowym warunkiem przyznania płatności.
Aktywność podatnika w zakresie obrotu nieruchomościami, obejmująca zorganizowane, ciągłe i zarobkowe działania, podlega kwalifikacji jako działalność gospodarcza, co ma wpływ na sposób opodatkowania uzyskanego przychodu zgodnie z ustawą o podatku dochodowym.
Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż skarga kasacyjna dotycząca naliczenia odsetek za zwłokę od niezapłaconych zaliczek na podatek dochodowy z tytułu działalności gospodarczej zostaje oddalona, albowiem brak jest usprawiedliwionych podstaw do jej uwzględnienia.
Z chwilą wejścia w życie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, postępowanie o ustalenie warunków zabudowy staje się bezprzedmiotowe, co uzasadnia jego umorzenie na podstawie art. 105 § 1 K.p.a.
NSA oddala skargę kasacyjną Wojewody, uznając, że WSA słusznie stwierdził przewlekłość postępowania, mimo że uzasadnienie wyroku miało błędy. Przewlekłe prowadzenie sprawy uznano za niezgodne z art. 149 p.p.s.a., wobec braku działań po 1 lipca 2024 r.
Skarga o wznowienie postępowania sądowego została oddalona z uwagi na brak wykazania nowych, nieznanych wcześniej dowodów mających wpływ na wynik postępowania. Przedstawione dokumenty nie miały istotnego znaczenia w ocenie przewlekłości działań administracyjnych.
Przepisy art. 100c i 100d ustawy o pomocy dla obywateli Ukrainy dotyczą wszystkich cudzoziemców, wyłączając możliwość stwierdzenia bezczynności organów administracyjnych w sprawach pobytowych w ramach wskazanego okresu. NSA uznaje stosowanie tych przepisów na korzyść organu.
Sąd pierwszej instancji prawidłowo uznał, że zagraniczni usługobiorcy Skarżącej nie posiadali stałego miejsca prowadzenia działalności gospodarczej w Polsce, co skutkowało błędną oceną organów podatkowych o konieczności opodatkowania transakcji podatkiem VAT w Polsce.
Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że obiekty budowlane utworzone przez skarżącego na działce nr [...] po 2010 r. stanowią samowolę budowlaną, która nie może zostać zalegalizowana ze względu na miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Obciążenie nakazem rozbiórki jest zasadne i zgodne z prawem.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że prawidłowe stosowanie przepisów dotyczących zaległości podatkowych uprawnia organy skarbowe do naliczania odsetek za zwłokę od nieuregulowanych zaliczek na podatek dochodowy od osób fizycznych, a zaskarżone orzeczenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego o odrzuceniu skargi znajduje swoje uzasadnienie w obowiązujących regulacjach prawnych.