Usługi embriologiczne oraz transport materiału biologicznego, świadczone poza strukturami podmiotów leczniczych, nie kwalifikują się do zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18a ustawy o VAT, z uwagi na niespełnienie wymogów podmiotowych wykonywania tych usług w ramach działalności leczniczej.

Sprzedaż i montaż szybu windowego na rzecz polskich kontrahentów przez czeską spółkę, obejmująca działania wymagające specjalistycznej wiedzy, stanowi świadczenie złożone kwalifikujące się jako dostawa z montażem. Opodatkowanie następuje w kraju instalacji, tj. w Polsce, i nie kwalifikuje się jako wewnątrzwspólnotowe nabycie.

Szpital nie jest uprawniony do odliczenia podatku VAT naliczonego od zakupów towarów i usług związanych z inwestycją w budynku, gdyż są one przeznaczone wyłącznie do działalności leczniczej zwolnionej z podatku VAT, co nie spełnia warunków art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Jeżeli umowa pożyczki jest objęta regulacjami ustawy o podatku od towarów i usług oraz korzysta ze zwolnienia z tego podatku, to czynność tę wyłącza się z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o PCC.

Gmina realizująca projekt niezwiązany z czynnościami opodatkowanymi nie może odliczyć podatku naliczonego VAT, ponieważ nabywane towary i usługi nie będą wykorzystywane do wykonania działalności opodatkowanej (art. 86 ust. 1 ustawy o VAT).

Stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej pojazdu z powodu rażącego naruszenia prawa, w tym niewypełnienia obligatoryjnych wymogów homologacyjnych przez skarżącego oraz brak oświadczenia od producenta. Decyzja ta była nieważna z urzędu, co uzasadnia jej eliminację z obrotu prawnego.

Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie w związku z prawidłowym zastosowaniem przepisów art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. przez organy administracyjne oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny, który słusznie stwierdził nieważność decyzji o rejestracji pojazdu z powodu rażącego naruszenia prawa.

Rażące naruszenie prawa w postaci braku przedłożenia odpowiednich dokumentów homologacyjnych przy rejestracji pojazdu skutkuje stwierdzeniem nieważności decyzji administracyjnej na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., podtrzymując zasadę trwałości decyzji ostatecznych tylko w sytuacji, gdy brak jest ewidentnego błędu prawnego.

Warunkowe umorzenie postępowania karnego nie jest możliwe wobec osoby prawomocnie skazanej za przestępstwo umyślne. Uchybienie tej zasadzie skutkuje uchyleniem wyroku i koniecznością ponownego rozpoznania sprawy.

NSA oddala skargę kasacyjną, uznając brak przesłanek interesu publicznego w kontekście art. 253 § 1 O.p., co uniemożliwia uchylenie decyzji ostatecznej w wyjątkowym trybie nadzwyczajnym.

Wykonywanie przewozu drogowego, podlegającego uregulowaniom ustawy o transporcie drogowym, wymaga posiadania odpowiedniej licencji, nawet jeśli przewóz jest realizowany okazjonalnie i pozornie bez formalnej działalności gospodarczej. Niedopełnienie obowiązku licencji skutkuje nałożeniem sankcji administracyjnej.

Skarga kasacyjna na decyzję Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska dotycząca środowiskowych uwarunkowań realizacji obiektu radiolokacyjnego jest niezasadna; NSA potwierdza prawidłowość oceny dowodów oraz zgodność procedur z obowiązującymi przepisami prawa.

Nabycie użytkowania wieczystego z mocy prawa na podstawie art. 200 ust. 1 u.g.n. wymaga spełnienia przesłanek potwierdzenia całkowitego usytuowania budynku na gruncie, co nie może naruszać praw osób trzecich, a brak spełnienia tych przesłanek uniemożliwia ustanowienie użytkowania wieczystego.

W przypadku zbiegu uprawnień do świadczeń rodzinnych, prawo do świadczenia pielęgnacyjnego nie może być przyznane przed wygaśnięciem decyzji o przyznaniu specjalnego zasiłku opiekuńczego; art. 17 i art. 27 ustawy o świadczeniach rodzinnych wykluczają taką możliwość.

Skarga na wznowienie postępowania sądowego, opierająca się na zarzucie stronniczości sędziego, nie jest zasadna, jeśli okoliczności te nie stanowią nowych faktów mogących wpłynąć na wynik sprawy w rozumieniu art. 271 i 273 p.p.s.a.

Nieważność decyzji administracyjnej stwierdza się, gdyż zmiana masy pojazdu bez zgody producenta jest rażącym naruszeniem prawa i wymogów homologacji, uzasadniając decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego.

Decyzja o rejestracji pojazdu, zawierająca zmianę jego parametrów technicznych bez wymaganej homologacji, jest wydana z rażącym naruszeniem prawa. Naczelny Sąd Administracyjny uznaje decyzję za nieważną oraz oddala skargę kasacyjną.

Oddalenie skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny z uwagi na brak zasadności zarzutów procesowych i materialnoprawnych dotyczących ustalenia i oceny okoliczności faktu wykonania kontrolnych pomiarów mas pojazdu.