Jeżeli umowa pożyczki jest objęta regulacjami ustawy o podatku od towarów i usług oraz korzysta ze zwolnienia z tego podatku, to czynność tę wyłącza się z opodatkowania podatkiem od czynności cywilnoprawnych na podstawie art. 2 pkt 4 ustawy o PCC.
Usługi embriologiczne oraz transport materiału biologicznego, świadczone poza strukturami podmiotów leczniczych, nie kwalifikują się do zwolnienia z podatku VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 18a ustawy o VAT, z uwagi na niespełnienie wymogów podmiotowych wykonywania tych usług w ramach działalności leczniczej.
Sprzedaż i montaż szybu windowego na rzecz polskich kontrahentów przez czeską spółkę, obejmująca działania wymagające specjalistycznej wiedzy, stanowi świadczenie złożone kwalifikujące się jako dostawa z montażem. Opodatkowanie następuje w kraju instalacji, tj. w Polsce, i nie kwalifikuje się jako wewnątrzwspólnotowe nabycie.
Szpital nie jest uprawniony do odliczenia podatku VAT naliczonego od zakupów towarów i usług związanych z inwestycją w budynku, gdyż są one przeznaczone wyłącznie do działalności leczniczej zwolnionej z podatku VAT, co nie spełnia warunków art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.
Sprzedaż niezabudowanej działki wydzielonej z działki nr 1 podlega opodatkowaniu VAT jako dostawa terenu budowlanego, i nie spełnia warunków zwolnienia wynikających z art. 43 ust. 1 pkt 9, 10 oraz 10a ustawy o VAT.
Gmina realizująca projekt niezwiązany z czynnościami opodatkowanymi nie może odliczyć podatku naliczonego VAT, ponieważ nabywane towary i usługi nie będą wykorzystywane do wykonania działalności opodatkowanej (art. 86 ust. 1 ustawy o VAT).
Ukończenie studiów przez wnioskującego przed wydaniem ostatecznej decyzji stypendialnej skutkuje bezprzedmiotowością postępowania dotyczącego przyznania stypendium, uzasadniając jego umorzenie na podstawie art. 105 § 1 k.p.a.
Z ustaleniami Sądu I instancji zgodnie z art. 184 p.p.s.a., nie doszło do naruszeń nakazujących uchylenie decyzji SKO; brak potrzeby oceny środowiskowej dla planowanej inwestycji, zgodnie z m.p.z.p., uzasadniony wyczerpującym materiałem dowodowym.
Uchylenie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z powodu niewystarczającego uzasadnienia pisemnego, uniemożliwiającego wszechstronną kontrolę instancyjną w kontekście zwolnienia policjanta ze służby na podstawie art. 41 ust. 2 pkt 5 ustawy o Policji.
NSA uznał decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego o nałożeniu kary pieniężnej za uzasadnioną, podkreślając zgodność przeprowadzonych procedur z wymogami prawa. Brak wykazania nadzwyczajnych okoliczności wyklucza zwolnienie od odpowiedzialności.
Stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej pojazdu z powodu rażącego naruszenia prawa, w tym niewypełnienia obligatoryjnych wymogów homologacyjnych przez skarżącego oraz brak oświadczenia od producenta. Decyzja ta była nieważna z urzędu, co uzasadnia jej eliminację z obrotu prawnego.
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie w związku z prawidłowym zastosowaniem przepisów art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a. przez organy administracyjne oraz Wojewódzki Sąd Administracyjny, który słusznie stwierdził nieważność decyzji o rejestracji pojazdu z powodu rażącego naruszenia prawa.
Rażące naruszenie prawa w postaci braku przedłożenia odpowiednich dokumentów homologacyjnych przy rejestracji pojazdu skutkuje stwierdzeniem nieważności decyzji administracyjnej na podstawie art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a., podtrzymując zasadę trwałości decyzji ostatecznych tylko w sytuacji, gdy brak jest ewidentnego błędu prawnego.
NSA oddala skargę kasacyjną, uznając brak przesłanek interesu publicznego w kontekście art. 253 § 1 O.p., co uniemożliwia uchylenie decyzji ostatecznej w wyjątkowym trybie nadzwyczajnym.
Wojskowe komisje lekarskie są zobowiązane do pełnego wyjaśnienia stanu faktycznego i nie mogą opierać się na niekompletnym materiale dowodowym. Niewykonanie nowych badań w przypadku kwestionowania wyników badania narusza przepisy procesowe, co uzasadnia uchylenie orzeczeń uznających kandydata za niezdolnego do służby wojskowej.
Warunkowe umorzenie postępowania karnego nie jest możliwe wobec osoby prawomocnie skazanej za przestępstwo umyślne. Uchybienie tej zasadzie skutkuje uchyleniem wyroku i koniecznością ponownego rozpoznania sprawy.
Zarządzenie pokontrolne wojewódzkiego inspektora ochrony środowiska, mimo że nie jest decyzją administracyjną, podlega kontroli sądów administracyjnych, które ocenę jego legalności opierają na zgodności z prawem oraz właściwością procedur kontrolnych.