Podwyższona opłata środowiskowa została legalnie nałożona na spółkę w związku z niespełnieniem obowiązków akredytacyjnych podczas poboru prób oraz stosowaniem nieaktualnych stawek, co uzasadniało orzeczenie na niekorzyść strony.
Opłata planistyczna na mocy art. 37 ust. 3 i 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie podlega przepisom o przedawnieniu z Działu III Ordynacji podatkowej, lecz wyłącznie regulacjom specjalnym określonym w tej ustawie.
W przypadku decyzji administracyjnych wyznaczających karę pieniężną, organ odwoławczy może zmienić decyzję po terminie przedawnienia, o ile rozstrzygnięcie jest korzystniejsze dla strony, a istotne naruszenie prawa uniemożliwia zastosowanie odstąpienia od wymierzenia kary.
NSA, oddalając skargę kasacyjną, potwierdził, że ocena prawna zawarta w wyroku WSA, uznająca przedawnienie podatku dochodowego za niezasadne, była słuszna i wiążąca. Skarga nie wykazała błędów sądu pierwszej instancji.
Zasady nabycia w drodze zasiedzenia służebności gruntowej odpowiadającej treścią służebności przesyłu przez przedsiębiorcę przesyłowego lub Skarb Państwa
Jawność oświadczeń majątkowych sędziów i asesorów sądowych oraz obowiązek informowania o stanie majątkowym objętym małżeńską wspólnością majątkową
Brak zgody na użycie prywatnego pojazdu przez policjanta uniemożliwia roszczenie zwrotu kosztów podróży służbowej według zasad transportu publicznego.
Bezczynność organu administracyjnego zaakceptowalna jest jedynie w zakresie informacji stanowiących pojęcie informacji publicznej. Żądania obejmujące zakres wiedzy specjalistycznej, nie odpowiadają definicji informacji publicznej i nie rodzą obowiązku organu do ich udostępnienia.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna dotycząca rzekomej bezczynności w udzieleniu informacji publicznej jest niezasadna, gdy organ odniósł się do wniosku zgodnie z zakresem definicji informacji publicznej.
NSA stwierdził, że odpowiedzi udzielone przez organ w zakresie wniosku o udostępnienie informacji publicznej były zgodne z prawem, a zarzuty skargi kasacyjnej dotyczące naruszenia przepisów materialnych były nieuzasadnione.
Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną z uwagi na brak wykazania rażącego naruszenia prawa przy stwierdzeniu nabycia przez Powiat prawa własności nieruchomości, zajętej pod drogę publiczną, zgodnie z art. 73 ust. 1 ustawy wprowadzającej reformę administracyjną.
Udzielenie pozwolenia wodnoprawnego jest niemożliwe, jeżeli czas dopływu ścieków do jeziora wynosi mniej niż 24 godziny, a jego wydanie z rażącym naruszeniem przepisów proceduralnych uzasadnia stwierdzenie nieważności takiej decyzji.