Kwota 41.000 zł, wypłacona na rzecz kredytobiorcy przez bank w wyniku zawartej ugody, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż nie prowadzi do faktycznego przysporzenia majątkowego po stronie kredytobiorcy.

Działalność polegająca na wytwarzaniu wyrobów z materiałów powierzonych przez zleceniodawcę, przy wykorzystaniu jego sprzętu i laboratorium, nie spełnia kryteriów działalności wytwórczej i podlega opodatkowaniu 8,5% stawką ryczałtu, a nie 5,5% stawką właściwą dla działalności wytwórczej.

Saldo Dodatnie, powstające w wyniku aukcji OZE i wynikające z wyższej rynkowej ceny energii w stosunku do ceny aukcyjnej, kwalifikuje się jako pośredni koszt uzyskania przychodów, ponoszony w celu zabezpieczenia działalności gospodarczej; jego rozpoznanie jako koszt podatkowy winno nastąpić dopiero po jego ostatecznym ustaleniu po zakończeniu okresu rozliczeniowego.

Spółka z o.o., która nie przekroczyła progu 2 mln euro przychodów w roku poprzedzającym, może uważać się za małego podatnika "estońskiego" CIT i jest uprawniona do opodatkowania stawką 10% ryczałtu od dochodów zgodnie z art. 28o ust. 1 ustawy o CIT.

Instytucja finansowa, uznana zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 7 Prawa bankowego, może kwalifikować przychody z umorzenia certyfikatów i wykupu obligacji jako przychody inne niż zyski kapitałowe w oparciu o art. 7b ust. 2 ustawy o CIT.

Saldo Dodatnie, jako koszt pośredni uzyskania przychodu, może zostać rozpoznane jako koszt w dacie jego ostatecznego potwierdzenia przez zarządcę rozliczeń po zakończeniu 3-letniego okresu rozliczeniowego, a nie w trakcie prowadzenia bieżących raportów do operatora.

Przychody uzyskane z usług związanych z promocją w mediach społecznościowych, sklasyfikowanych w grupowaniach PKWiU 59.11.12.0, 63.11.20.0, 58.19.29.0, mogą być opodatkowane zryczałtowaną stawką 8,5%, o ile spełnione są ustawowe przesłanki korzystania z ryczałtu oraz stosowanie właściwej klasyfikacji PKWiU.

W przypadku ustalania wzrostu wartości nieruchomości, należy uwzględniać przeznaczenie wynikające z każdego planu miejscowego uchwalonego przed 1 stycznia 1995 r., niezależnie od tego, czy był to plan ogólny czy szczegółowy.

Przy ustalaniu wzrostu wartości nieruchomości należy uwzględniać przeznaczenie wynikające z każdego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego uchwalonego przed 1 stycznia 1995 r., jeżeli przeznaczenie to jest korzystniejsze niż użytkowanie faktyczne.

Przy ustalaniu wzrostu wartości nieruchomości, zgodnie z art. 37 ust. 1 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, należy uwzględniać przeznaczenie terenu we wszystkich miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego uchwalonych przed 1 stycznia 1995 r., niezależnie od ich charakteru (ogólne czy szczegółowe), w oparciu o wykładnię prokonstytucyjną.

Świadczenie pielęgnacyjne należy się od miesiąca złożenia kompletnego wniosku, gdy spełniono wszystkie warunki formalne, w tym orzeczenie o niepełnosprawności; daty początkowej nie określa data narodzin, jeśli brak wcześniejszego formalnego uznania niepełnosprawności.

Zgodnie z uchwałą, decyzja Wojewody przyznająca prawo użytkowania wieczystego PKP jest nieważna z powodu naruszenia przepisów ustawy komercjalizacyjnej, gdyż grunt nie stanowił własności Skarbu Państwa w chwili jej wydania, lecz był mieniem gminnym.

Zastosowanie przez organ nadzoru budowlanego art. 51 ust. 1 pkt 2 ustawy Prawo budowlane w realiach sprawy nie stanowiło rażącego naruszenia prawa, co uzasadniało oddalenie skargi i uchylenie wyroku sądu I instancji.

Świadczenie pielęgnacyjne przysługuje, gdy zakres opieki uniemożliwia podjęcie pracy, co NSA uznał za spełnione w analizowanej sprawie, uchylając wcześniejsze decyzje. Związek przyczynowy między rezygnacją z zatrudnienia a opieką musi być ścisły.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż postępowanie w sprawie rozbudowy budynku mieszkalnego mogło zostać umorzone jako bezprzedmiotowe, gdyż rozbudowa zrealizowana została zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym, a zarzuty kasacyjne nie wykazały naruszeń przepisów postępowania administracyjnego.

Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego, uchylająca warunki zabudowy, została właściwie oceniona jako naruszająca art. 61 ust. 1 pkt 3 u.p.z.p., ze względu na brak wykazania wystarczającego uzbrojenia terenu na cele inwestycyjne.

Skarga kasacyjna dotycząca odmowy przyznania zasiłku celowego na zakup lodówki została oddalona. Pomoc społeczna działa na zasadzie subsydiarności i nie zaspokaja pełnych oczekiwań beneficjentów. NSA uznał, że decyzja organu nie przekroczyła granic uznania administracyjnego.

Odrzucono skargę kasacyjną, wskazując, że odmowa przyznania zasiłku celowego pozostawała w granicach uzasadnionego uznania administracyjnego, a pomoc społeczna ma jedynie subsydiarny charakter.

Zasiłek celowy, jako świadczenie uznaniowe, przyznawany jest wyłącznie na zaspokojenie niezbędnych potrzeb bytowych, a jego odmowa może być uzasadniona ograniczonymi środkami finansowymi, mimo spełnienia formalnych kryteriów.

Jednostce samorządu terytorialnego, realizującej zadania nieopodatkowane związane z ochroną środowiska, nie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków niezwiązanych z czynnościami opodatkowanymi (art. 86 ust. 1 ustawy o VAT).

Sprzedaż niezabudowanej działki po jej podziale przez osobę fizyczną nie stanowi dostawy realizowanej przez podatnika VAT, gdyż nie wykracza poza zarząd majątkiem prywatnym, o ile działania te nie noszą znamion działalności gospodarczej w rozumieniu ustawy o VAT.