Gmina (...) ma prawo do stosowania prewspółczynnika ilościowego przy rozliczaniu wydatków na działalność wodno-kanalizacyjną w celu określenia kwoty podatku VAT do odliczenia. Prewspółczynnik ten lepiej odzwierciedla specyfikę działalności opodatkowanej i nieopodatkowanej prowadzonej przez Gminę, zgodnie z art. 86 ust. 2a-2h ustawy o VAT.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, potwierdzając prawidłowość uchylenia decyzji o odmowie skreślenia działki z rejestru zabytków, z uwagi na niedostateczne uzasadnienie i nieuwzględnienie opinii naukowej.

Alokacja podatku naliczonego poprzez kryterium powierzchniowe nie znajduje uzasadnienia w ustawie o VAT; jedyną właściwą metodą jest proporcja obrotowa, uniemożliwiająca odliczenia według alokacji przedstawionej przez spółkę.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że możliwe jest ustalenie warunków zabudowy dla części działki ewidencyjnej, jeśli teren taki spełnia wymogi funkcjonalne. Decyzja administracyjna musi w sposób jednoznaczny identyfikować teren objęty wnioskiem.

Skarżąca, posiadając dorozumianą umowę użyczenia do lokalu rodziców, nie spełnia przesłanek do przyznania lokalu socjalnego, niezależnie od planów osobistych dotyczących przyszłości, co potwierdza rozstrzygnięcie Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalające skargę kasacyjną.

Skarga kasacyjna w sprawie VAT zostaje oddalona z uwagi na niewykazanie rzeczywistych transakcji przez podatnika oraz braku należytej staranności w relacjach handlowych, co wyklucza prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Korepetycje z matematyki świadczone osobiście przez nauczyciela korzystają ze zwolnienia VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 27 ustawy o VAT; sprzedaż kursów wideo i korepetycje przez osoby zatrudnione są opodatkowane na zasadach ogólnych, jako usługi elektroniczne i bezpośrednio nierealizowane przez nauczyciela.

Pobierane przez Gminę opłaty za zajęcia pasa drogowego dróg publicznych i wewnętrznych, będące realizacją zadań własnych w zakresie administracji publicznej, nie podlegają opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług, jako że nie stanowią wynagrodzenia za świadczenie usług w rozumieniu ustawy o VAT.

Brak dokonania nasadzeń zastępczych, określonych w decyzji administracyjnej, uzasadnia nałożenie opłaty sankcyjnej. Przeprowadzone postępowanie oraz zgromadzone dowody potwierdzają zasadność decyzji administracyjnej o nałożeniu obowiązku finansowego na spółkę.

Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej i nie może dokonywać samodzielnej konkretyzacji zarzutów; skarga kasacyjna musi być formułowana precyzyjnie w oparciu o art. 174 p.p.s.a., aby była skuteczna.

Organizacje społeczne mogą zostać dopuszczone do udziału w postępowaniu na prawach strony, jeżeli cele statutowe organizacji są powiązane z przedmiotem postępowania, a za taką obecnością przemawia interes społeczny wynikający m.in. z wpływu rozważanych przedsięwzięć na środowisko.

Przy stwierdzeniu nadpłaty w podatku od czynności cywilnoprawnych właściwość miejscowa organu podatkowego ustalana jest na podstawie siedziby podatnika w chwili dokonania czynności cywilnoprawnej, niezależnie od późniejszej zmiany w klasyfikacji podatnika pod względem obsługi przez wyspecjalizowany urząd skarbowy.

Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, iż brak kompleksowej oceny standardów jakości środowiska oraz nieuwzględnienie legitymacji skarżącego wymagają uchylenia decyzji administracyjnych, tym samym oddala skargę kasacyjną jako nieusprawiedliwioną.

NSA oddala skargę kasacyjną, podkreślając, że naruszenie zasady dwuinstancyjności przez organ odwoławczy, dokonujący pełnego postępowania dowodowego, skutkuje nieważnością decyzji, co jest sprzeczne z art. 15 K.p.a.

Art. 94a ust. 1 ustawy Prawo farmaceutyczne, całkowicie zakazujący reklamy aptek, jest sprzeczny z prawem Unii Europejskiej, co uniemożliwia karanie przedsiębiorców na tej podstawie. NSA uchylił decyzje administracyjne nałożone na M.P. i umorzył postępowanie.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że naruszenie przepisów o homologacji w procesie rejestracji pojazdu było oczywiste, lecz nie rażące, z uwagi na brak społeczno-gospodarczych skutków uniemożliwiających prawne uznanie decyzji. Skarga kasacyjna została oddalona.

Niewystarczające rozpatrzenie przepisu art. 72 p.r.d. w zakresie obowiązku dostarczenia dokumentów homologacji przy rejestracji pojazdów w kontekście zgodności z rozporządzeniem UE nr 167/2013 skutkowało rażącym naruszeniem prawa, uzasadniającym uchylenie decyzji organu rejestrującego.