Korespondencja wewnętrzna organów administracji publicznej, nawet dotycząca realizacji zadań publicznych, nie zawsze posiada charakter informacji publicznej; dokumenty robocze nie podlegają udostępnieniu na podstawie u.d.i.p.
Dokumenty wewnętrzne nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, jeśli służą jedynie wewnętrznej wymianie informacji i nie są skierowane do podmiotów zewnętrznych. Skarga kasacyjna oddalona.
Osoba zatrudniona na stanowisku kierownika stacji paliw, aktywnie uczestnicząca w procederze urządzania gier hazardowych na automatach, bez wymaganej koncesji, stanowi istotny element tego przedsięwzięcia i ponosi odpowiedzialność na podstawie art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż decyzje organów administracyjnych w przedmiocie przyznania płatności ONW dla roku 2019 były arbitralne, a zgromadzony materiał dowodowy niewystarczająco uzasadniał wyłączenie działek z płatności, co skutkowało uchyleniem zaskarżonego wyroku i decyzji administracyjnych.
W przypadku uchylenia decyzji administracyjnej prowadzącej do obowiązku zwrotu świadczeń, organ i sąd nie mogą się na niej opierać przy rozpatrywaniu wniosku o udzielenie ulgi, co skutkuje koniecznością ponownego rozpoznania sprawy zgodnie z art. 153 p.p.s.a.
Urządzający gry hazardowe bez wymaganej koncesji podlega administracyjnej karze pieniężnej zgodnie z art. 89 ust. 1 pkt 1 ustawy o grach hazardowych. Postępowanie sądowe przeprowadzone przed składami sądowymi wyłonionymi przez KRS na nowych zasadach nie jest nieważne z uwagi na brak niezawisłości składu orzekającego.
Organ władzy publicznej zobowiązany jest do udostępnienia informacji publicznej także w przypadku, gdy przedmiotowe dokumenty nie są jeszcze zaopiniowane i zatwierdzone; brak formalnej decyzji o odmowie udostępnienia informacji w przewidzianym terminie skutkuje uznaniem bezczynności organu.
Zastosowanie art. 94a ustawy Prawo farmaceutyczne, ograniczającego reklamę aptek, narusza prawo unijne poprzez nieproporcjonalność wobec celów zdrowia publicznego oraz utrudnia swobodny przepływ usług informacyjnych, co uzasadnia uchylenie decyzji i umorzenie postępowania administracyjnego.
Informacje dotyczące formy wniesienia skarg do sądu administracyjnego, w szczególności poprzez e-PUAP, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż nie odnoszą się do realizacji zadań publicznych przez sąd.
Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził nieważność decyzji Prezesa ZUS o odmowie przyznania świadczenia w drodze wyjątku, uznając, że nie zrealizowano prawnego obowiązku analizy szczególnych okoliczności wpływających na brak aktywności zawodowej ubiegającego się.
Wszczęcie kontroli celno-skarbowej uniemożliwia równoczesne wszczęcie odrębnego postępowania w zakresie tego samego przedmiotu opodatkowania, a złożenie deklaracji po tej kontroli może być jedynie dowodowe.
Skutecznie wszczęta kontrola celno-skarbowa, obejmująca niezgłoszone czynności majątkowe, stanowi przeszkodę do wszczęcia odrębnego postępowania podatkowego na podstawie zeznania SD-3, zapobiegając kolizji orzeczeń w zakresie tego samego przedmiotu.
Obowiązek doprowadzenia obiektu budowlanego do zgodności z zatwierdzonym projektem obejmuje obowiązek wykonania murka ogniowego przewidzianego w projekcie budowlanym. Skarga kasacyjna nie zmienia tego obowiązku, gdyż nie wykazano istotnego odstąpienia od projektu i nieważności postępowania.
Spółka przejmująca, w ramach sukcesji podatkowej, wstępuje w prawa i obowiązki spółki dzielonej związane z zorganizowaną częścią przedsiębiorstwa majątku przejmowanego (Działem Dostawcy Usług), obejmując również odpowiedzialność za zobowiązania podatkowe nieskonkretyzowane przed dniem wydzielenia.
Przedawnienie karalności przewinienia dyscyplinarnego, określone w art. 147 ust. 2 ustawy o ABW, uzasadnia umorzenie postępowania dyscyplinarnego, bez konieczności jego merytorycznego rozpatrzenia przez organ dyscyplinarny czy sąd administracyjny.
Koszty poniesione na działalność badawczo-rozwojową, obejmujące wynagrodzenia i składki na ubezpieczenia społeczne, mogą być uznane za koszty kwalifikowane na potrzeby ulgi B+R, zgodnie z art. 18d ustawy o CIT, jeśli działalność spełnia kryteria twórczości, systematyczności oraz wykorzystania wiedzy do tworzenia nowych zastosowań.