Nieuprawnione zmiany masy całkowitej pojazdu, bez zgody producenta, skutkują stwierdzeniem nieważności decyzji o rejestracji z powodu rażącego naruszenia prawa. NSA akceptuje decyzję o stwierdzeniu nieważności takiego rozstrzygnięcia.
Decyzja o rejestracji pojazdu, zmienionego konstrukcyjnie bez homologacji i wymaganej zgody producenta, narusza prawo o ruchu drogowym i warunki techniczne, przez co stwierdza się jej nieważność jako wydaną z rażącym naruszeniem prawa.
Brak podstaw do wydania interpretacji indywidualnej, gdy wnioski dotyczą wyłącznie hipotetycznych zmian strukturalnych spółki, niezwiązanych z obowiązkiem świadczenia danin publicznych.
Decyzja o rejestracji pojazdu wydana z rażącym naruszeniem art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a) p.r.d. oraz § 14 ust 4 pkt 2 rozporządzenia w sprawie rejestracji została słusznie unieważniona, jako że skarżący nie przedłożyli wymaganego oświadczenia producenta potwierdzającego zgodność homologacji ze zmienionymi danymi technicznymi.
Decyzja rejestracyjna wydana z rażącym naruszeniem prawa, polegającym na nieautoryzowanej zmianie dopuszczalnej masy całkowitej pojazdu, może być unieważniona zgodnie z art. 156 § 1 pkt 2 k.p.a.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w razie braku definicji legalnej w prawie, pojęcia z przepisów należy odczytywać według ich potocznego znaczenia. Odmowa wydania zaświadczenia funkcjonariuszowi musi opierać się na pełnej, zgodnej z przepisami wykładni, a nie wewnętrznych normach administracyjnych.
Decyzja Starosty Powiatu Piotrkowskiego o rejestracji pojazdu marki [...] z dnia 9 lutego 2017 r. narusza § 14 ust. 4 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury, gdyż brak było niezbędnego oświadczenia producenta o homologacji, co czyniło ją nieważną z uwagi na rażące naruszenie prawa.
Członek zarządu ponosi odpowiedzialność za zaległości spółki, jeśli egzekucja z majątku spółki jest bezskuteczna, a nie wykazano braku jego winy w zaniedbaniu obowiązku zgłoszenia upadłości.
Wersje robocze projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego stanowią informacje publiczne podlegające udostępnieniu na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, o ile nie są wyłączone innymi, szczególnymi przepisami prawa.
Jeżeli beneficjent dostarcza argumentację uzasadniającą sposób sformułowania zapytania ofertowego opisującego funkcję i potrzebę poszczególnych materiałów, organ nie powinien pomijać ich w ocenie; niespełnienie tego wymogu skutkuje uchyleniem decyzji administracyjnej.
Konieczność zwrotu środków unijnych następuje w przypadku wykorzystania środków z naruszeniem procedur, co skutkuje potencjalną szkodą w budżecie UE. Skrócenie terminów i nieproporcjonalne warunki zamówień mogą ograniczać konkurencję, uzasadniając nałożenie korekty finansowej.
Podatnik, będący jednostką samorządu terytorialnego, wykonującą zadanie własne w postaci przebudowy drogi publicznej, nie ma prawa do odliczenia podatku VAT naliczonego przy nabyciu towarów i usług, gdyż inwestycja ta nie służy czynnościom opodatkowanym VAT.
Gminie przysługuje prawo do odliczenia podatku VAT od wydatków dotyczących infrastruktury wodociągowej za pomocą prewspółczynnika metrażowego opartego na rzeczywistej ilości wody dostarczonej w transakcjach opodatkowanych VAT, jeśli taka metoda najbardziej odpowiada specyfice wykonywanej działalności, a metoda z rozporządzenia nie spełnia tego wymogu.
Gmina, realizując zadanie usunięcia nielegalnych odpadów niebezpiecznych, nie występuje jako podatnik VAT, co wyklucza możliwość obniżenia kwoty podatku należnego o podatek naliczony z tytułu poniesionych wydatków. Brak związku z czynnościami opodatkowanymi stanowi o niemożności zastosowania art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.
Stawka ryczałtu od rozdysponowanego dochodu z tytułu zysku netto, po zakończeniu opodatkowania ryczałtem, określana jest na podstawie statusu podatnika w ostatnim roku stosowania ryczałtu, niezależnie od daty podjęcia uchwały o rozdysponowaniu zysku czy faktycznej wypłaty tego zysku.
Sprzedaż nieruchomości, które nie były wykorzystywane w działalności gospodarczej ani włączone do środków trwałych, dokonana po upływie pięciu lat od ich nabycia przez osoby fizyczne, nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych.
Sprzedaż nieruchomości odziedziczonej w spadku nie podlega opodatkowaniu, jeśli od końca roku nabycia przez spadkodawcę upłynęło 5 lat. W razie spełnienia tego warunku brak jest źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.
Włączenie nieruchomości do majątku wspólnego małżeńskiego nie wpływa na datę jej nabycia w kontekście pięcioletniego terminu, zgodnie z ustawą o podatku dochodowym od osób fizycznych. Przy sprzedaży tej nieruchomości po upływie wymaganego okresu nie powstaje obowiązek podatkowy.