Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że korzystanie z podwykonawcy w ramach działalności opodatkowanej kartą podatkową, gdy prace te nie są usługami specjalistycznymi, prowadzi do utraty prawa do tej formy opodatkowania.

Zobowiązanie cudzoziemca do powrotu jest zasadne, gdy nie występują przesłanki do udzielenia ochrony pobytowej, a organ administracyjny prawidłowo ustalił stan faktyczny i prawny, w tym brak podstaw do pobytu ze względów humanitarnych na podstawie przepisów u.o.c.

Naczelny Sąd Administracyjny, rozpatrując skargę kasacyjną cudzoziemki, stwierdził, że na podstawie zgromadzonego materiału dowodowego nie istnieją przesłanki do udzielenia zgody na pobyt z przyczyn humanitarnych. Tym samym potwierdził decyzje niższych instancji o zobowiązaniu jej do powrotu.

NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając jej zarzuty za niezasadne z uwagi na brak naruszenia prawa proceduralnego oraz zasadności merytorycznego rozstrzygnięcia organu podatkowego i WSA w sprawie VAT W. Sp. z o.o.

Uchwała o utworzeniu zespołu przyrodniczo-krajobrazowego musi spełniać określone prawem przesłanki ochronne, a jej zakres nie może naruszać zasad prawidłowej gospodarki leśnej. Sąd pierwszej instancji musi ponownie ocenić uchwałę, uwzględniając prawidłową interpretację przepisów o ochronie przyrody.

NSA orzekł, że wnioski o dostęp do danych osobowych muszą być rozpatrywane w kontekście przepisów ochrony danych osobowych i nie mogą obejmować dostępu do dokumentów akt sądowych, które regulowane są odrębnymi przepisami procedury cywilnej.

Zaliczki na poczet zysku wypłacane komplementariuszom przez spółkę komandytową nie podlegają opodatkowaniu na zasadach zryczałtowanego podatku dochodowego w momencie ich wypłaty, lecz dopiero po obliczeniu całorocznego dochodu spółki i podatku należnego od tego dochodu.

NSA uznaje, że nierzetelne faktury wystawione przez G. I.S. nie dają podstaw do odliczenia podatku naliczonego, a podatnik z należytej staranności powinien wiedzieć o nierzetelności transakcji, co wykluczało możliwość odliczenia VAT z tych faktur.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że termin na usunięcie nieprawidłowości był niewłaściwy, co skutkowało błędnym nałożeniem obowiązku rozbiórki. Organ powinien ponownie rozpatrzyć zakres obowiązków inwestora, dostosowując termin do realiów sprawy.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną, uznając, że brak dowodów przeciwnych sprawia, iż okoliczność osobistej opieki nad dzieckiem nie stanowi uprawdopodobnienia braku winy w niedochowaniu terminu do wniesienia odwołania, zgodnie z art. 58 § 1 K.p.a.

Skargę kasacyjną oddala się; zgodnie z art. 2 ust. 2 ustawy z 11 sierpnia 2021 r. o zmianie Kodeksu postępowania administracyjnego, postępowanie o stwierdzenie nieważności decyzji wszczęte po upływie 30 lat od jej doręczenia umarza się z mocy prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, przyznając rację organowi administracyjnemu i uznając, że doręczenie zastępcze decyzji było skuteczne, a skarżący nie wykazał braku winy w uchybieniu terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy.

Decyzja A. Sp. z o.o. z dnia 15 lipca 2024 r. o odmowie udostępnienia informacji publicznej powinna być oceniona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny jako decyzja odmowna, nie zaś akt bezczynności organu.

Odmowa ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie stacji demontażu pojazdów oraz punktu zbierania złomu metali z uwagi na niespełnienie zasady dobrego sąsiedztwa, jako że planowana funkcja nie jest zgodna z istniejącą zabudową w rejonie. Skarga kasacyjna oddalona.

W ramach art. 29 ust. 1 i 2 ustawy o ARiMR możliwe jest ustalenie kwot nienależnie pobranych środków publicznych bez uprzedniego wzruszenia ostatecznych decyzji administracyjnych przyznających płatności, jeżeli w odrębnym postępowaniu udowodniono nieprawidłowości. Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdza legalność takich ustaleń.

Prezydent Miasta W., jako kierownik jednostki sektora finansów publicznych, ponosi odpowiedzialność za nienależyte wykonanie obowiązków w zakresie kontroli zarządczej, co miało wpływ na naruszenie dyscypliny finansów publicznych.

Przeniesienie przez X PSA 1% udziału we współwłasności pojazdu na klienta, po 12 miesiącach współposiadania, stanowi odpłatną dostawę towarów w rozumieniu art. 7 ust. 1 ustawy o VAT, co zobowiązuje do opodatkowania tej czynności podatkiem VAT zgodnie z art. 5 ust. 1 pkt 1 ustawy.

Sprzedaż parkingu wraz z gruntem podlega zwolnieniu od VAT na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 Ustawy o VAT, o ile nie stanowi pierwszego zasiedlenia ani nie nastąpiła przed upływem 2 lat od pierwszego zasiedlenia, przy braku wydatków na ulepszenia przekraczających 30% wartości początkowej.

Sprzedaż nieruchomości przez Wnioskodawczynię, dokonana przy podejmowaniu działań typowych dla działalności gospodarczej w zakresie obrotu nieruchomościami, stanowi czynność opodatkowaną podatkiem VAT, jako że Wnioskodawczyni działa jako podatnik VAT w rozumieniu ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług.

Sprzedaż niezabudowanej nieruchomości gruntowej przez właściciela nieprowadzącego działalności gospodarczej w tym zakresie oraz niepodejmującego środków zwiększających atrakcyjność nieruchomości, traktuje się jako zarządzanie majątkiem prywatnym, co wyklucza opodatkowanie VAT.

Sprzedaż udziału w prawie użytkowania wieczystego nieruchomości przez wnioskodawczynię nie stanowi działalności gospodarczej w rozumieniu art. 15 ust. 2 ustawy o VAT, gdyż nie towarzyszyły jej działania wykraczające poza zarząd majątkiem prywatnym, co wyklucza opodatkowanie tej transakcji podatkiem od towarów i usług.

W zakresie realizacji inwestycji polegającej na budowie przydomowych oczyszczalni ścieków Gmina nie ma prawa do odliczenia podatku naliczonego, gdyż realizowane czynności nie stanowią działalności gospodarczej ani nie są związane z opodatkowaną aktywnością.