W przypadku stwierdzenia braków w dokumentacji umożliwiających pełną sądową kontrolę akt administracyjnych, sąd I instancji zobowiązany jest zapewnić kompletność akt przed orzeczeniem, co stanowi warunek oceny zasadności administracyjnej decyzji.

Przyznanie bonifikaty w opłacie rocznej na podstawie art. 84 ust. 5 w związku z ust. 3 u.g.n. może obowiązywać w roku uzyskania ostateczności decyzji, nie czekając na początek następnego roku. Brak odesłania do art. 87 ust. 3 u.g.n. potwierdza celowy zamysł ustawodawcy.

Skarga kasacyjna na decyzję organu administracyjnego odmawiającą przyznania zasiłku stałego, prowadzoną w wspólnym gospodarstwie domowym, musi zawierać podstawy do skutecznego podważenia ustaleń faktycznych postanowionych przez sąd I instancji i organy administracyjne.

Skarga kasacyjna została oddalona; Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wszczęcie postępowania karnego skarbowego skutecznie zawiesiło bieg przedawnienia zobowiązania podatkowego zgodnie z art. 70 § 6 pkt 1 o.p.

Bezczynność organu administracyjnego w przedmiocie decyzji środowiskowych, niewłaściwe zarządzanie postępowaniem oraz rażące naruszenie art. 66-77 ustawy środowiskowej, stanowią podstawę do uznania nieuzasadnionej przewlekłości i nałożenia sankcji.

Faktury VAT wystawione przez G. I.S., nieudokumentowane rzeczywistymi transakcjami, nie dają podstawy do odliczenia podatku naliczonego (art. 86, 88 u.p.t.u.). Podatnik, z dochowaniem staranności kupieckiej, powinien wiedzieć o ich nierzetelności.

Faktury VAT wystawione przez G. I.S. nie dokumentują rzeczywistych transakcji gospodarczych. Brak zachowania przez podatnika należytej staranności weryfikacyjnej wyklucza prawo do odliczenia podatku naliczonego wedle przepisów o VAT.

Decyzja o zatwierdzeniu podziału nieruchomości, która nie zapewnia nowo wydzielonym działkom zgodnego z prawem dostępu do drogi publicznej, stanowi rażące naruszenie art. 93 ust. 3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, uzasadniające stwierdzenie jej nieważności.

Brak dowodów na inne relacje prawne niż darowizna pomiędzy podatnikiem a darczyńcą, uzasadnia opodatkowanie przekazanych środków jako darowizny według sankcyjnej stawki 20% zgodnie z art. 15 ust. 4 ustawy o podatku od spadków i darowizn.

Wykreślenie komornika z CEIDG na podstawie art. 32 ust. 1 i 3 ustawy o CEIDG jest niezasadne, gdy dane wpisane są zgodne z rzeczywistością. Zmiana norm prawnych nie wpływająca na rzeczywisty stan danych wpisanych do ewidencji, nie może stanowić podstawy do wykreślenia wpisu z CEIDG.

W sytuacji, gdy składniki majątku opodatkowanego ryczałtem są wykorzystywane w sposób mieszany, wydatki te nie mogą być automatycznie zaliczane do dochodów nieopodatkowanych, chyba że wyraźny przepis stanowi inaczej. Prawo wymaga doprecyzowania regulacji przedmiotu opodatkowania.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Rady Miasta Krakowa. Uznano, że ograniczenia w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego wymagały należytego uzasadnienia, które nie zostało dostarczone, naruszając w ten sposób prawo własności oraz zasady planistyczne.

Dostęp do drogi publicznej, którego wymaga art. 61 ust. 1 pkt 2 u.p.z.p., oznacza możliwość faktycznego korzystania z drogi, także przez drogę wewnętrzną połączoną z publiczną, bez konieczności posiadania prawnego tytułu przez inwestora.

Przepisy art. 100c i art. 100d u.o.p., stanowiące modyfikację terminów załatwiania spraw związanych z zezwoleniami na pobyt na terytorium RP, nie naruszają prawa Unii Europejskiej, w tym dyrektywy 2003/109/WE, ani prawa do sądu; wprowadzenie tych przepisów wynika z nadzwyczajnych okoliczności związanych z sytuacją w Ukrainie i są one zgodne z zasadą proporcjonalności.

Nałożenie grzywny w celu przymuszenia jest uzasadnione, gdyż nie stanowi kary, lecz środek zapewniający wykonanie obowiązku prawomocnej decyzji. Sytuacja osobista dłużnika, niewpływająca na jej faktyczną wykonalność, nie uzasadnia uchylenia obowiązku.

Pozostawienie nieruchomości poza obecnymi granicami RP musi odnosić się do terytorium Polski sprzed 1939 r., co wyklucza prawo do rekompensaty dla mienia pozostawionego na terenach nie będących częścią Polski podczas wybuchu II wojny światowej.

Przedłużenie obowiązywania przepisów wstrzymujących terminy proceduralne na podstawie ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy po 30 czerwca 2024 r. narusza zasadę proporcjonalności i dyrektywę 2011/98/UE. Wojewoda Wielkopolski był bezczynny, a jego działania w sprawie O.B. niewystarczające, co uzasadniało oddalenie skargi kasacyjnej.

Istniejące uzasadnione wątpliwości co do rzeczywistego charakteru działalności spółki uprawniają do odmowy wydania opinii o stosowaniu preferencji podatkowych zgodnie z art. 26b ust. 3 u.p.d.o.p.

Zawieszenie postępowania w sprawie ustalenia warunków zabudowy na podstawie art. 62 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym jest niezasadne, gdyż studium nie stanowi przepisu odrębnego, który mógłby ustanawiać obowiązek uchwalenia planu miejscowego.

Brak korekty odliczonego podatku naliczonego w przypadku upływu 90 dni od terminu płatności, bez porozumienia o przedłużeniu terminu, uzasadnia nałożenie dodatkowego zobowiązania podatkowego, którego wysokość ustalana jest w zgodzie z przepisami ustawy o VAT.

Nowe okoliczności lub dowody, na które skarżący powołuje się w celu wznowienia postępowania podatkowego, muszą istnieć w dniu wydania ostatecznej decyzji i być nieznane organowi, aby mogły stanowić podstawę wznowienia w myśl art. 240 § 1 pkt 5 O.p.