Podatnik nie może skorzystać z prawa do odliczenia podatku naliczonego, jeśli działając z naruszeniem dobrej wiary, świadomie uczestniczył w karuzeli podatkowej, co wyklucza możliwość przypisania mu rzetelności i staranności w transakcjach handlowych.

Zakaz prowadzenia reklamy aptek, przewidziany w art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego, narusza unijne przepisy o swobodnym świadczeniu usług i nie może być podstawą do nałożenia kary, co skutkuje uchyleniem decyzji administracyjnej w tej kwestii.

Potwierdzenie przez Naczelny Sąd Administracyjny, że dla ustalenia choroby zawodowej wystarczające jest potwierdzenie przez uprawnioną jednostkę medycyny pracy związku choroby z narażeniem zawodowym, bez konieczności dodatkowego postępowania dowodowego.

Beneficjent, poprzez określenie nadmiernych i nieproporcjonalnych warunków udziału w postępowaniu, naruszył zasady uczciwej konkurencji, uzasadniając zastosowanie korekty finansowej. Korekta ta jest słuszna z uwagi na wpływ naruszeń na budżet UE oraz ograniczanie konkurencji.

Skarga kasacyjna P.T. na wyrok w sprawie wymierzenia administracyjnej kary pieniężnej za zbieranie odpadów bez zezwolenia zostaje oddalona z uwagi na zgodność działań organu z prawem i brak wykazania istotnych naruszeń w postępowaniu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że wykorzystanie środków unijnych z naruszeniem ustalonych procedur oraz harmonogramu realizacji projektu stanowi nieprawidłowość skutkującą obowiązkiem zwrotu tych środków wraz z odsetkami. WSA był związany orzecznictwem NSA w tej sprawie.

W transgranicznym przemieszczaniu odpadów odbiorca nie musi być tożsamy z prowadzącym instalację odzysku lub unieszkodliwiania, zgodnie z rozporządzeniem (WE) nr 1013/2006. NSA potwierdza dopuszczalność wskazywania jako odbiorcy podmiotów pośredniczących, podlegających jurysdykcji państwa przeznaczenia.

Oddalenie skargi kasacyjnej potwierdza prawidłowość zastosowania przepisów rozporządzenia Ministra Rolnictwa z 2015 r. oraz ustawy o zmianie ustawy o płatnościach z 2021 r. przez WSA. Nie stwierdzono uchybienia w interpretacji norm prawnych na niekorzyść beneficjentów wnioskujących o pomoc.

Decyzja o odmowie udzielenia zezwolenia na założenie przedszkola przez J.R. i M.R. była prawidłowa, zgodna z § 4 ust. 1 pkt 6 rozporządzenia oraz art. 88 Prawa oświatowego, gdyż nowe przedszkole nie uzupełniałoby korzystnie istniejącej sieci placówek.

Odmowa udzielenia zezwolenia na założenie przedszkola jest zasadna, gdy brak jest dowodów na konieczność korzystnego uzupełnienia sieci przedszkoli publicznych, mimo poprawy warunków kształcenia i pozytywnej opinii organu pedagogicznego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze miało prawo stwierdzić nieważność decyzji Starosty o rejestracji pojazdu, ponieważ zostało wykazane, że decyzja była wydana z rażącym naruszeniem prawa. Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej.