Transakcje o wartości przekraczającej 15 000 zł, realizowane gotówkowo bez pośrednictwa rachunku płatniczego, nie mogą być uznawane za koszt uzyskania przychodów, gdy płatności odnoszą się do jednej umowy czy zamówienia ramowego.
Nie dopuszcza się stwierdzenia bezczynności organu administracyjnego, gdy terminy postępowania zostały zawieszone na mocy ustawy o pomocy w związku z konfliktem zbrojnym. Interpretacja przepisów art. 100c i 100d ustawy o pomocy ma nadrzędne znaczenie w określeniu biegów terminów administracyjnych w takich sprawach.
Obiekt budowlany o powierzchni 65,22 m2, posiadający ściany, dach i fundament, jest budynkiem w rozumieniu art. 3 pkt 2 Prawa Budowlanego. Brak dokumentów legalizacyjnych uzasadnia nakaz jego rozbiórki, zgodnie z art. 48 ust. 4 Prawa Budowlanego.
W sprawie kasacyjnej dotyczącej odliczeń VAT Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość zawieszenia biegu przedawnienia wskutek postępowania karnego skarbowego oraz uznał brak związku spornych transakcji z działalnością opodatkowaną, co uniemożliwiło odliczenie VAT przez spółkę.
Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, że ocena prawna podstawy administracyjnoprawnej nałożenia kary pieniężnej za nieuiszczenie opłaty elektronicznej musi uwzględniać braki normatywne w zakresie aktualizacji danych pojazdu. Skutek tych braków nie może obciążać użytkownika, co wymaga ponownej oceny sprawy przez WSA.
Naczelny Sąd Administracyjny orzeka, iż sądy administracyjne mogą przyjąć 20-letni okres od zakończenia samowolnej budowy w oparciu o swobodną ocenę dowodów, w tym zeznania świadków, uznając zastosowanie uproszczonej legalizacji za uzasadnione.
Odstąpienie od nałożenia kary pieniężnej w systemie SENT wymaga starannego ustalenia ważnego interesu przewoźnika lub interesu publicznego. Brak zgłoszenia SENT sankcjonowany jest administracyjnie, co nie podlega ocenie subiektywnej ani zależy od okoliczności finansowych przewoźnika. WSA naruszył prawo materialne dokonując błędnej wykładni przesłanek odstępstwa. Sprawa przekazana do ponownego rozpoznania
Sąd oddalił skargę kasacyjną uznając, że organ administracyjny prawidłowo odmówił wszczęcia postępowania w sprawie przyznania świadczenia przedemerytalnego. Brak materialnoprawnej podstawy prawnej do przyznania takiego świadczenia uniemożliwiał działanie organu administracyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że Przewodniczący KRRiT pozostaje w stanie bezczynności w rozpoznaniu wniosku Fundacji o wszczęcie postępowania, co stanowi rażące naruszenie prawa, i oddalił skargę kasacyjną organu.
W postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej, Naczelny Sąd Administracyjny bada jedynie, czy ostateczna decyzja jest obarczona kwalifikowaną wadą prawną; pojawienie się nowych dowodów nie uzasadnia unieważnienia decyzji, lecz uprawnia do wznowienia postępowania.
Postępowanie o umorzenie odsetek za zwłokę na podstawie art. 67a § 1 pkt 3 Ordynacji podatkowej nie staje się bezprzedmiotowe, jeżeli zapłata odsetek nastąpiła dopiero po wszczęciu postępowania, a w szczególności po wydaniu decyzji przez organ pierwszej instancji.
Odmowa wydania zaświadczenia potwierdzającego szczególne warunki służby funkcjonariusza nie może być oparta na powierzchownej ocenie dokumentacji. Organy są zobowiązane do dokładnego analitycznego podejścia i wyjaśnienia wszystkich okoliczności mogących wpłynąć na decyzję o zaświadczeniu.
Umorzenie postępowania nadzorczego dotyczącego decyzji administracyjnej sprzed ponad 30 lat jest zgodne z art. 2 ust. 2 ustawy nowelizującej K.p.a., realizuje zasady trwałości decyzji i pewności prawa. Przepisy ograniczają możliwość wszczynania postępowań nieważnościowych, podtrzymując porządek prawny.
Brak dokumentacji nie kreuje domniemania o niewypłaceniu odszkodowania za wywłaszczenie. Organy i sąd działają na podstawie dowodów dostępnych po upływie czasu, a rozstrzyganie na niekorzyść strony pasywnej jest uzasadnione. Procedura odszkodowawcza uznana za zgodną z prawem.
Aport nieruchomości gruntowej zabudowanej przez Gminę Miasto A do spółki B jest zwolniony z podatku od towarów i usług na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy o VAT, z uwagi na brak pierwszego zasiedlenia w okresie dwóch lat poprzedzających dostawę.
Gmina ma prawo do odliczenia VAT naliczonego związanego z budową infrastruktury wodno-kanalizacyjnej, wykorzystanej wyłącznie do opodatkowanej działalności gospodarczej, pod warunkiem precyzyjnej alokacji tych wydatków, z wyłączeniem kosztów związanych z hydrantami przeciwpożarowymi, które służą działalności nieopodatkowanej.