W przypadku wznowienia postępowania z powodu niezapewnienia stronie udziału w sprawie organ może, na podstawie art. 151 § 2 w związku z art. 146 § 2 k.p.a., odmówić uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę, jeżeli po ponownym zbadaniu przesłanek z art. 35 ust. 1 Prawa budowlanego jedynym możliwym rozstrzygnięciem pozostaje decyzja odpowiadająca decyzji dotychczasowej. Organ nie kontroluje rozwiązań
Członek zarządu spółki z ograniczoną odpowiedzialnością, który nie wykaże istnienia majątku spółki umożliwiającego zaspokojenie zaległości podatkowych w znacznej części, odpowiada solidarnie za te zaległości, jeżeli egzekucja z majątku spółki okaże się bezskuteczna.
Uchylona decyzja administracyjna nie może stanowić podstawy prawnej dla wystawienia tytułów wykonawczych i wszczynania egzekucji administracyjnej w zakresie zobowiązań podatkowych; w takiej sytuacji nie istnieje prawidłowy obowiązek egzekucyjny.
Decyzja o mianowaniu strażaka na inne stanowisko równorzędne z uwagi na potrzebę służby, organizowana przez przełożonego, to akt uznaniowy zgodny z ustawą o PSP, jeśli utrzymuje obowiązujące uposażenie, niezależnie od przydzielonego dodatku.
Organ administracyjny, przed wydaniem decyzji uwłaszczeniowej, jest zobligowany do podjęcia wszelkich działań zmierzających do ustalenia faktycznego posiadania gruntu przez wnioskodawcę, a brak dostarczonego przez niego podziału nieruchomości nie stanowi podstawy do odmowy uznania nabycia prawa użytkowania wieczystego z mocy prawa.
W przypadku upływu terminu do złożenia wniosku o wyłączenie spod egzekucji, przywrócenie terminu bez przyczyny niezależnej od strony jest niemożliwe. Oddalenie skargi kasacyjnej B. sp. z o.o. potwierdza zasadność orzeczeń sądów niższych instancji oraz prawidłowość stosowania art. 58 § 1 i 2 k.p.a.
Skazanie za umyślne przestępstwo, zgodnie z art. 15 ust. 1 pkt 6 lit. a ustawy o broni i amunicji, stanowi samoistną przesłankę do cofnięcia pozwolenia na broń, bez wymogu analizy zagrożenia dla porządku publicznego.
Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej, stwierdzając zasadność umorzenia postępowania administracyjnego wobec upływu ustawowego 30-letniego terminu, co było zgodne z intencjami ustawodawcy, zmierzającymi do stabilizacji porządku prawnego.
W sprawie przyznania świadczenia pielęgnacyjnego, negatywna przesłanka jego przyznania w postaci istniejącego prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego uniemożliwia ustalenie daty przyznania świadczenia wcześniejszej niż data jej wyeliminowania poprzez uchylenie. Skarga kasacyjna jako bezzasadna, została oddalona.
Przepis art. 165b § 1 Ordynacji podatkowej nie znajduje zastosowania w postępowaniu dotyczącym nałożenia kary pieniężnej za naruszenie ustawy SENT. Termin przedawnienia dotyczy wyłącznie nałożenia kary, nie zaś wszczęcia postępowania.
Dla uznania zagranicznych studiów prawniczych jako spełniających wymagania wpisu na listę aplikantów radcowskich, niezbędne jest przeprowadzenie postępowania nostryfikacyjnego, o ile nie istnieje stosowna umowa międzynarodowa. Interpretacja tylko na podstawie uznania poziomu wykształcenia jest niewystarczająca.
Przepis art. 92c ust. 1 pkt 3 u.t.d. o przedawnieniu 2-letnim dotyczy zarówno wszczęcia, jak i ostatecznego rozstrzygnięcia postępowania w sprawie kary pieniężnej, nakładając obowiązek umorzenia procedury po upływie tego terminu.
Nałożenie grzywny w celu przymuszenia obowiązku szczepienia ochronnego, zgodnie z art. 119 § 1 u.p.e.a., jest prawnie dopuszczalne, gdyż obowiązek ten wynika z przepisów ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu, zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.
Braki w wykazaniu przedawnienia zobowiązania podatkowego oraz nieuwzględnienie kluczowych wniosków dowodowych uzasadniały uchylenie wyroku WSA i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd pierwszej instancji powinien rozstrzygnąć w przedmiocie przedawnienia oraz rzetelnie ocenić postępowanie dowodowe.
Należyta staranność podatnika przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wyklucza instrumentalne zastosowanie stawki 0% VAT, jeżeli nie wykazano, że towar faktycznie opuścił terytorium kraju. Wszczęcie postępowania karnego skarbowego zawiesza bieg przedawnienia zobowiązania podatkowego, gdy towarzyszą mu uzasadnione przesłanki faktyczne.
Decyzja Ministra Sprawiedliwości o sprzeciwie od wpisu T.B. na listę radców prawnych była zasadna ze względu na zarzuty licznych naruszeń przepisów prawa w czasie pełnienia funkcji komornika sądowego, wskazujących na brak rękojmi nieskazitelnego charakteru, wymaganej dla wykonywania zawodu radcy prawnego.
Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o związanie oceną prawną pierwszej instancji, oddala skargę kasacyjną jako bezzasadną, uznając, że doszło do prawidłowego zastosowania przepisów dotyczących przedawnienia zobowiązań podatkowych i brak było istotnych naruszeń proceduralnych.
Organ odwoławczy ma prawo uchylić postanowienie I instancji o wstrzymaniu robót budowlanych i umorzyć postępowanie w sytuacji, gdy rozbiórka objętego postanowieniem obiektu czyni postępowanie bezprzedmiotowym, nawet jeśli budowa wymagała zgłoszenia lub pozwolenia. Dopasowanie art. 138 § 1 pkt 2 k.p.a. pozwala na takie działanie.
Postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego stwierdza, że uproszczone postępowanie legalizacyjne zgodnie z art. 49f p.b. zostało prawidłowo zastosowane, a wcześniejsze prawomocne ustalenia dotyczące dat zakończenia budowy są wiążące i nie podlegają dalszej ocenie sądowej.
Termin przedawnienia zobowiązania podatkowego, zawieszony na skutek doręczenia zarządzenia zabezpieczenia, biegnie dalej po zakończeniu postępowania zabezpieczającego. Umorzenie postępowania karnego skarbowego nie eliminuje automatycznie skutku zawieszenia przedawnienia.
Odmowa prawa do odliczenia VAT nie jest uzasadniona, jeżeli transakcje, mimo powiązań osobowych między stronami, nie są jednoznacznie sztuczne ani stworzone w celu nadużycia prawa. NSA wymaga dokładnego ustalenia rzeczywistości gospodarczej.
Brak wyrażonej woli gminy do sprzedaży lokalu wyklucza powstanie prawnego pierwszeństwa jego nabycia dla najemcy. Ochrona praw wynikających z ekspektatywy ogranicza się do przypadków, gdzie zbycie lokalu jest konkretnie przewidywane w planach gminy na zasadach określonych prawem miejscowym.
M.st. Warszawa posiada interes prawny do bycia stroną w postępowaniu nadzorczym dotyczącym nieważności decyzji administracyjnej, co uzasadnia jej legitymację do kwestionowania decyzji wydanej przez organ wyższego stopnia.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał odmowę udostępnienia informacji publicznej przez Centrum Medyczne za bezpodstawną, potwierdzając prawo dostępu do protokołów kontroli i związanych dokumentów jako informacji publicznej, zgodnie z ustawą o dostępie do informacji publicznej.