Postanowienia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, wprowadzające zakazy i ograniczenia eliminujące możliwość lokalizacji inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej, są sprzeczne z art. 46 ust. 1 specustawy i mogą być stwierdzone jako nieważne, gdy nie służą ochronie celów ustawowych.

W wyniku stwierdzenia, że radny L.S. naruszył art. 24f ust. 1 u.s.g. przez zarządzanie działalnością gospodarczą z wykorzystaniem mienia komunalnego, mandat radnego wygasa z powodu niestarania się o zaprzestanie działań niezgodnych z przepisami antykorupcyjnymi.

Stosowanie art. 18 ust. 2 pkt 9 lit. g u.s.g. nie narusza kompetencji organu wykonawczego, a powtórzenia regulacji ustawowych w uchwale służą jej spójności i nie naruszają prawa, co uzasadnia oddalenie skargi kasacyjnej.

Odsetki ustawowe za opóźnienie, wypłacone w wyniku unieważnienia umowy kredytowej, nie stanowią przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, gdyż spełniają warunki zwolnienia określone w art. 21 ust. 1 pkt 95b ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Niedopełnienie obowiązku podpisania całego wyroku przez sędziego stanowi bezwzględną przyczynę odwoławczą, skutkującą uchyleniem orzeczenia i przekazaniem sprawy do ponownego rozpoznania.

Decyzja o rejestracji pojazdu, której dokonano z rażącym naruszeniem § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z 2017 r., podlega unieważnieniu. Wprowadzanie zmian konstrukcyjnych w pojeździe bez odpowiedniego oświadczenia producenta lub jego przedstawiciela potwierdzającego homologację uniemożliwiło uznanie rejestracji za zgodną z prawem.

Skarga kasacyjna na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, dotyczący obowiązku zwrotu dofinansowania z funduszy unijnych jako wydatku niekwalifikowalnego, zostaje oddalona. Skarżący nie wykazał błędnej wykładni przepisów prawa materialnego ani uchybień proceduralnych mogących wpływać na treść wyroku.

Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zarzuty dotyczące proceduralnych uchybień w wydaniu decyzji Dyrektora ARiMR nie zostały dostatecznie wykazane, a ustalenia faktyczne z kontroli przeprowadzonej w 2013 r. są prawidłowe. Skarga kasacyjna nie znajduje uzasadnienia.

Wprowadzenie zakazu zabudowy na działkach objętych miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy P. wykracza poza granice władztwa planistycznego, naruszając art. 31 ust. 3 Konstytucji RP oraz art. 6 ust. 1 u.p.z.p., gdy nie wykazano uzasadnienia dla takiej ingerencji.