Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzje o wygaśnięciu stosunku służbowego z dniem 31 sierpnia 2017 r. wobec Z.A., które zapadły w trybie art. 165 ust. 7 oraz art. 170 p.w. KAS, były zgodne z prawem i prawidłowe, potwierdzając, że nieprzedstawienie propozycji służby wynikało z racjonalnych i niearbitralnych przesłanek.

Oddalenie skargi kasacyjnej J.B. w sprawie umorzenia postępowania egzekucyjnego, uznając brak przesłanek umorzenia na podstawie art. 59 § 1 pkt 1, 2 u.p.e.a.; wykonanie obowiązku rozbiórki budynku wzniesionego w warunkach samowoli budowlanej jest wykonalne.

W sprawie karnej o sygnaturze II K 160/25, Sąd Najwyższy uchyla wyrok Sądu Rejonowego z powodu pominięcia obligatoryjnego środka karnego zgodnie z art. 41 § 1a pkt 1 k.k., nakazując jego uwzględnienie w dalszym postępowaniu.

Wnioskodawca ma obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidendy. Przy stosowaniu zasady „look-through” Wnioskodawca może określać skutki podatkowe i stawki podatku u źródła w odniesieniu do rzeczywistych właścicieli dywidend zgodnie z UPO. Obowiązki płatnika w zakresie podatku u źródła determinują status rzeczywistego właściciela i należyta staranność.

Wypłata odsetek w ramach Cash-Poolingu musi być opodatkowana na zasadach określonych w polskich przepisach o CIT oraz umowach UPO, przy czym podstawa obliczenia WHT obejmuje pełną kwotę odsetek skapitalizowanych, a nie bierze pod uwagę jedynie salda netto. Metodologia obliczeń oparta na proponowanym przez wnioskodawcę podejściu jest niezgodna z regulacjami prawnymi.

Bezprzedmiotowość postępowania o umorzenie odsetek nie zachodzi, gdy zaległości są uiszczone po złożeniu wniosku i wszczęciu postępowania, co wymaga jego merytorycznego rozpoznania.

Orzeczenie wyroku Trybunału Konstytucyjnego, odraczające utratę mocy przepisu niekonstytucyjnego, nie uprawnia do wznowienia postępowania. NSA podtrzymuje prawidłowość stosowania art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. do czasu jego derogacji.

Sąd nie może ograniczać ustaleń do granic skargi. Przedawnienie zobowiązania należy badać ex officio. Naruszenie tej zasady uzasadnia uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji.

Instytucja X. N. jest uznawana za jednostkę wojskową w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 83 u.p.d.o.f., co uprawnia jej członków do zwolnienia podatkowego. Cel jednostki odpowiada przepisom podatkowym, mimo że nie uczestniczy bezpośrednio w działaniach bojowych.