Przepis art. 92c ust. 1 pkt 3 ustawy o transporcie drogowym wyznacza dwuletni termin na wszczęcie i rozstrzygnięcie postępowania w sprawie nałożenia kary, którego naruszenie skutkuje koniecznością umorzenia postępowania.
Przewóz drogowy okazjonalny realizowany bez wymaganego zezwolenia podlega karze pieniężnej, nawet jeśli nie spełnia kryteriów przewozu grupowego zdefiniowanych w przepisach unijnych.
Oddalenie skargi kasacyjnej; wykonanie przewozu drogowego bez wymaganej licencji uzasadnia nałożenie administracyjnej kary pieniężnej, gdy przewóz nie spełnia wymogów legalności wynikających z przepisów ustawy o transporcie drogowym.
Skarga kasacyjna, jako pozbawiona uzasadnionych podstaw, podlegała oddaleniu. Przewożone odpady zostały prawidłowo zaklasyfikowane jako niebezpieczne, a rozstrzygnięcia organów administracyjnych są zgodne z obowiązującymi przepisami prawa.
Wniosek o obniżenie opłaty za rezerwację częstotliwości można złożyć przed prawomocnością decyzji rezerwacyjnej, a decyzja w sprawie powinna zostać zawieszona do czasu uzyskania prawomocności tej decyzji, co umożliwia spójne stosowanie regulacji.
Złożenie wniosku o obniżenie opłaty za dysponowanie częstotliwościami przed uprawomocnieniem się decyzji rezerwacyjnej nie uzasadnia odmowy wszczęcia postępowania administracyjnego; organ powinien rozważyć zawieszenie postępowania do czasu prawomocności decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzja Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego o warunkowej przydatności wody została wydana zgodnie z prawem, a materiał dowodowy przeprowadzony przez organy I i II instancji był pełny i prawidłowy, co czyniło skargę kasacyjną niezasadną.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że po upływie jednego roku od podjęcia uchwały nie można stwierdzić jej nieważności zgodnie z art. 82 ust. 1 ustawy o samorządzie powiatowym, jeżeli uchwała nie jest aktem prawa miejscowego.
Decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego została wydana z rażącym naruszeniem prawa z uwagi na bezpodstawne uchylenie decyzji rejestracyjnej po upływie 10-letniego terminu przewidzianego w art. 146 § 1 k.p.a.; decyzja powinna ograniczać się do stwierdzenia naruszenia prawa.
Sąd nie może ograniczać ustaleń do granic skargi. Przedawnienie zobowiązania należy badać ex officio. Naruszenie tej zasady uzasadnia uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji.
W świetle art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., postępowanie administracyjne nie może ulegać zawieszeniu, gdy decyzja prejudycjalna została prawomocnie wydana, a użytkowanie wieczyste można nabyć z mocy prawa tylko dla gruntów Skarbu Państwa.
Instytucja X. N. jest uznawana za jednostkę wojskową w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 83 u.p.d.o.f., co uprawnia jej członków do zwolnienia podatkowego. Cel jednostki odpowiada przepisom podatkowym, mimo że nie uczestniczy bezpośrednio w działaniach bojowych.
Odpowiedzialność subsydiarna członka zarządu spółki za zaległości podatkowe jest uzasadniona, jeżeli nie wykazał on zgłoszenia wniosku o upadłość spółki w odpowiednim czasie ani braku swojej winy w zaniechaniu tego obowiązku.
Orzeczenie wyroku Trybunału Konstytucyjnego, odraczające utratę mocy przepisu niekonstytucyjnego, nie uprawnia do wznowienia postępowania. NSA podtrzymuje prawidłowość stosowania art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. do czasu jego derogacji.
Spółka pełniąca rolę operatora Przemyskiego Inkubatora Przedsiębiorczości i Innowacji, zarządzając publicznym majątkiem, jest zobowiązana do udzielenia informacji publicznej w zakresie wykonywania zadań publicznych. Bezczynność w tym zakresie stanowi naruszenie prawa.
Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny nie dopuścił się rażącej bezczynności w zakresie pytań skarżących dotyczących informacji publicznej. Skarga kasacyjna była bezzasadna wobec przekonania o zgodności odpowiedzi udzielonych zgodnie z ustawą.
W sprawie karnej o sygnaturze II K 160/25, Sąd Najwyższy uchyla wyrok Sądu Rejonowego z powodu pominięcia obligatoryjnego środka karnego zgodnie z art. 41 § 1a pkt 1 k.k., nakazując jego uwzględnienie w dalszym postępowaniu.
Bezprzedmiotowość postępowania o umorzenie odsetek nie zachodzi, gdy zaległości są uiszczone po złożeniu wniosku i wszczęciu postępowania, co wymaga jego merytorycznego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że decyzje o wygaśnięciu stosunku służbowego z dniem 31 sierpnia 2017 r. wobec Z.A., które zapadły w trybie art. 165 ust. 7 oraz art. 170 p.w. KAS, były zgodne z prawem i prawidłowe, potwierdzając, że nieprzedstawienie propozycji służby wynikało z racjonalnych i niearbitralnych przesłanek.
Nie istnieją podstawy do uchylenia kary pieniężnej nałożonej na zarządzającego transportem, jeśli udowodniono, że naruszenie przepisów transportowych mogło być przewidziane i wynikało z zaniedbań organizacyjnych, pomimo okoliczności nadzwyczajnych jak COVID-19.
Ustalenie, że J.J. i C.J. posiadają interes prawny w postępowaniu o pozwolenie na budowę, wynika z prognozowych danych o oddziaływaniu pola elektromagnetycznego stacji na ich nieruchomość, co wymagało uznania ich za strony postępowania.
Możliwość odstąpienia od warunków określonych w zezwoleniu na przewozy regularne zgodnie z art. 15n ustawy COVID-19 istnieje w przypadku spełnienia przesłanek braku rentowności lub konieczności przeciwdziałania COVID-19, a kwestia ta wymaga ponownej oceny przez WSA.
Pojęcie "jednostki wojskowej" w rozumieniu art. 21 ust. 1 pkt 83 lit. a u.p.d.o.f. obejmuje jednostki, których działalność, nawet ekspercka, służy wzmocnieniu sił państwa lub państw sojuszniczych, co uzasadnia zwolnienie od podatku świadczeń otrzymanych przez żołnierzy.