NSA uznał, że limit przychodów 200.000 zł z art. 12 ust. 13 dotyczy zarówno przychodów z majątku wspólnego, jak i osobistego małżonków, obejmując jednolitym opodatkowaniem całkowite przychody przy złożeniu stosownego oświadczenia.

Współczesna wykładnia art. 23 ust. 1 pkt 38 u.p.d.o.f uznaje moment poniesienia wydatku za tożsamy z momentem odpłatnego zbycia udziałów, co wyklucza uwzględnienie kosztów historycznych przy ustalaniu kosztów uzyskania przychodów z ich sprzedaży.

Uzyskanie zwolnienia lekarskiego obejmującego termin wezwania do złożenia wyjaśnień może stanowić usprawiedliwienie niewypełnienia tego obowiązku, a nałożenie kary porządkowej wymaga wykazania jej przesłanek oraz adekwatności.

Odmowa udostępnienia informacji publicznej wymaga pełnego uzasadnienia wskazującego na przetworzony charakter informacji oraz istnienie tajemnicy przedsiębiorcy lub prywatności osoby. Brak wyczerpującego uzasadnienia skutkuje uchyleniem takiej decyzji.

Dla uznania wydatku za koszt uzyskania przychodu nie wystarcza formalne posiadanie faktury; konieczne jest wykazanie, że wydatek został rzeczywiście poniesiony, zapłacony w sposób zgodny z przepisami oraz że świadczenie wykonał podmiot wskazany w dokumencie.

Skarga kasacyjna skarżącego Z. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zostaje oddalona, jako bezzasadna, przy uznaniu prawidłowości zastosowania przepisów unijnego kodeksu celnego dotyczącego cła antydumpingowego oraz terminu zawieszenia powiadomienia o długu celnym.

Skarga kasacyjna została oddalona, gdyż Wojewódzki Sąd Administracyjny nie naruszył przepisów postępowania ani prawa materialnego w ocenianiu decyzji administracyjnej, a odmowa przyjęcia zgłoszenia celnego i naliczenie dodatkowego cła były zgodne z prawem.

Decyzja Wojewody z 2012 roku uznająca nieważność orzeczenia z 1954 roku nie naruszała prawa rażąco, a jej zakwestionowanie przez Ministra było nieuzasadnione w obliczu różnorodnej interpretacji przepisów.

Naczelny Sąd Administracyjny, uznając brak przewlekłości postępowania zarzucanej Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej, uchyla wyrok sądu pierwszej instancji oraz oddala skargę, podkreślając konieczność wnikliwości proceduralnej.

Przedawnienie zobowiązania podatkowego może zostać skutecznie zawieszone przez wszczęcie postępowania karnego skarbowego, jeśli podatnik został prawidłowo o tym zawiadomiony przed upływem nominalnego terminu przedawnienia, a organy podatkowe mają obowiązek prawidłowego ustalenia stanu faktycznego, nie identyfikując nieznanych podatnikowi kontrahentów.

Odpowiedzi na pozwy cywilne, będące pismami procesowymi w indywidualnych sprawach cywilnych, nie stanowią informacji publicznej w rozumieniu ustawy o dostępie do informacji publicznej, a zatem organ nie jest zobowiązany do ich udostępnienia na tej podstawie.

Przetwarzanie danych osobowych przez Policję w KSIP, mimo zatarcia skazań, jest zgodne z ustawą z 14 grudnia 2018 r.; przetwarzanie nie narusza zasad prawa ochrony danych osobowych, pod warunkiem regularnej weryfikacji i zgodności z celami zapobiegania przestępstwom.

Za zaległości podatkowe spółki odpowiadają solidarnie członkowie jej zarządu, jeśli egzekucja z majątku spółki okaże się bezskuteczna, a członek zarządu nie wykaże przesłanek zwalniających go z odpowiedzialności, takich jak nieskuteczne wykazanie, że mienie spółki umożliwi zaspokojenie zaległości.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną Wojewody Pomorskiego, uznając, że orzeczenie o wywłaszczeniu z 13 grudnia 1960 r. wskazujące na niewłaściwy numer parceli stanowiło oczywistą pomyłkę, co nie unieważnia wywłaszczenia i domaga się stosownego ustalenia i ewentualnej wypłaty odszkodowania.

Domniemanie zgodności wpisu w księdze wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym jest wzruszalne w każdym postępowaniu, także administracyjnym, jeśli decyduje o rozstrzygnięciu sprawy, a niewłaściwe jego uwzględnienie skutkuje uchyleniem rozstrzygnięcia przez wyższy sąd.

Jeden wniosek o wydanie wiążącej informacji stawkowej nie może obejmować więcej niż jednego świadczenia, o ile nie stanowią one jednej złożonej czynności opodatkowanej. Opis usług we wniosku musi być precyzyjny i jednoznaczny.

Sprzedaż udziału w nieruchomości przez Wnioskodawczynię nie stanowi dostawy towarów w rozumieniu art. 5 ust. 1 ustawy o podatku od towarów i usług, ponieważ dokonana jest w ramach majątku prywatnego, co wyklucza status podatnika VAT.

Zbycie nieruchomości, mimo że może obejmować majątek o cechach zorganizowanej części przedsiębiorstwa, podlega opodatkowaniu VAT jako odpłatna dostawa towarów, gdy nie wypełnia definicji zorganizowanej części przedsiębiorstwa, chyba że jest spełnione zwolnienie z art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, z którego można zrezygnować, dokonując trasakcji podatkowej.

Spółce przysługuje prawo do odliczenia VAT z faktur dotyczących doradztwa transakcyjnego i prawnego oraz usług VDD i VDR, wyłącznie w przypadku bezpośredniej sprzedaży udziałów lub refinansowania zobowiązań. Prawo to nie przysługuje w przypadku pośredniej sprzedaży udziałów poprzez udziały w jedynym wspólniku Spółki.

Zbycie nieruchomości komercyjnej w ramach transakcji handlowej nie stanowi zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa, jeśli przenoszone składniki nie są zdolne do samodzielnego prowadzenia działalności gospodarczej i brakuje ich organizacyjnego oraz finansowego wyodrębnienia w dotychczasowym przedsiębiorstwie, co skutkuje opodatkowaniem transakcji VAT.

Zbycie nieruchomości komercyjnych przez Zbywcę nie stanowi zbycia zorganizowanej części przedsiębiorstwa i podlega opodatkowaniu podatkiem VAT. Podatnik może zrezygnować ze zwolnienia od VAT przewidzianego w art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, przy zapewnieniu spełnienia wymaganych formalności.

Zastosowanie stawki VAT 0% w eksporcie towarów wymaga posiadania urzędowych dokumentów potwierdzających wywóz przez właściwe organy celne. Dokumenty Alternatywne, jak listy przewozowe czy faktury, nie spełniają tego wymogu.

Zbycie nieruchomości w ramach transakcji podlega VAT jako dostawa towarów. Nie stanowi zbycia przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa. Strony mogą zrezygnować z ustawowego zwolnienia, co skutkuje opodatkowaniem transakcji. Nabywcy przysługuje prawo do odliczenia podatku naliczonego.

Zbycie Nieruchomości w ramach transakcji nie stanowi zbycia przedsiębiorstwa ani zorganizowanej części przedsiębiorstwa, lecz odpłatną dostawę towarów podlegającą podatkowi VAT, ze względu na brak wyodrębnienia organizacyjnego i finansowego przenoszonych składników oraz ich niezdolność do samodzielnego funkcjonowania jako odrębny podmiot gospodarczy.