Właściciel wyodrębnionego lokalu w budynku wspólnoty mieszkaniowej, której nieruchomość jest objęta ochroną konserwatorską, nie ma przymiotu strony w postępowaniu o stwierdzenie nieważności decyzji o pozwoleniu konserwatorskim, chyba że wykaże on indywidualny interes prawny wynikający z przepisu prawa materialnego.

Dla zakwalifikowania nieruchomości jako związanej z działalnością gospodarczą nie jest wystarczające samo posiadanie jej przez przedsiębiorcę; konieczne jest również uwzględnienie rzeczywistego sposobu jej wykorzystania oraz charakteru prowadzonej działalności.

W postępowaniu egzekucyjnym administracyjnym są stosowane przepisy k.p.a. z ograniczeniami, niewątpliwości dotyczące materialnych i procesowych wymogów egzekucji nie ingerują w granice skargi kasacyjnej ani nie konstytuują podstaw do jej uwzględnienia przez organ egzekucyjny.

Naczelny Sąd Administracyjny, kierując się zasadą dwuinstancyjności, uchyla wyrok WSA z uwagi na niewłaściwe zbadanie przesłanek proceduralnych w kontekście bezczynności organu, oraz przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia.

Naczelny Sąd Administracyjny podzielił stanowisko, że zawieszenie wydawania świadectw kierowców obok cofnięcia jednego świadectwa w przypadku podania nieprawdziwych informacji jest zgodne z prawem unijnym i krajowym, ponieważ takie działanie stanowi adekwatną sankcję za poważne naruszenie przepisów transportowych oraz umożliwia przywrócenie stanu zgodności z prawem.

Decyzja administracyjna o rejestracji pojazdu, wydana na podstawie wadliwych dokumentów wskutek zmian konstrukcyjnych bez potwierdzenia przez producenta, stanowi rażące naruszenie prawa i podlega unieważnieniu.

Skarga o wznowienie postępowania, oparta na zarzucie stronniczości i braku niezawisłości sędziego, nie spełnia przesłanek art. 273 § 2 p.p.s.a. i nie stanowi podstawy do wznowienia. Skarga zostaje oddalona.

Decyzja o warunkach zabudowy, spełniająca warunki kontynuacji funkcji w zakresie turystyki i rekreacji, zgodna z art. 61 ust. 1 pkt 1 upzp, jest prawidłowa, gdy wpisuje się w ustalone parametry architektoniczne istniejącej zabudowy.

Opłata planistyczna na mocy art. 37 ust. 3 i 4 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym nie podlega przepisom o przedawnieniu z Działu III Ordynacji podatkowej, lecz wyłącznie regulacjom specjalnym określonym w tej ustawie.

Sprzedaż lokali mieszkalnych przez Wnioskodawczynię, części majątku wspólnego małżeństwa, w ramach działalności gospodarczej stanowi przychód z pozarolniczej działalności gospodarczej, zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 3 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Sprzedaż nieruchomości wykorzystywanej w ramach działalności gospodarczej podlega opodatkowaniu VAT przez czynnego podatnika, lecz może korzystać ze zwolnienia na podstawie art. 43 ust. 1 pkt 10 ustawy, jeśli nie następuje w ramach pierwszego zasiedlenia i od zasiedlenia minęły ponad dwa lata.

Sprzedaż nieruchomości nabytej do wspólności majątkowej małżeńskiej przed ponad pięcioma laty nie stanowi źródła przychodu w podatku dochodowym od osób fizycznych, gdy ustrój wspólności majątkowej małżeńskiej wyklucza ponowne nabycie w przypadku działu spadku.

Zbycie działek przez osoby fizyczne, nieprowadzące zorganizowanej działalności handlowej, nie podlega opodatkowaniu podatkiem VAT, jeżeli przygotowania do transakcji nie wykraczają poza zarząd majątkiem osobistym.

Podział nieruchomości gruntowej poprzez wyodrębnienie budynku mieszkalnego oraz działki nie stanowi nieodpłatnej dostawy towarów w rozumieniu art. 7 ust. 2 ustawy o VAT i tym samym nie podlega opodatkowaniu podatkiem od towarów i usług.

Odpłatne zbycie nieruchomości, której wartość udziału nie uległa zwiększeniu wskutek nieodpłatnego zniesienia współwłasności, dokonane po upływie pięciu lat od pierwotnego nabycia, nie stanowi źródła przychodu podatkowego.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna dotycząca rzekomej bezczynności w udzieleniu informacji publicznej jest niezasadna, gdy organ odniósł się do wniosku zgodnie z zakresem definicji informacji publicznej.

Bezczynność organu administracyjnego zaakceptowalna jest jedynie w zakresie informacji stanowiących pojęcie informacji publicznej. Żądania obejmujące zakres wiedzy specjalistycznej, nie odpowiadają definicji informacji publicznej i nie rodzą obowiązku organu do ich udostępnienia.

Brak zgody na użycie prywatnego pojazdu przez policjanta uniemożliwia roszczenie zwrotu kosztów podróży służbowej według zasad transportu publicznego.