Decyzja o umorzeniu postępowania administracyjnego w sprawie usunięcia odpadów została uchylona, jako przedwczesna, z powodu niepełnego materiału dowodowego i błędnego ustalenia stanu faktycznego przez organy administracyjne. Sprawa przekazana do ponownego rozpatrzenia.

W sytuacji, gdy strona postępowania miała pełny dostęp do dokonanych na etapie postępowania czynności wyłączeń dokumentacji z akt głównych, a organ zachował wymagane formalności, uznanie braku zgodności z zasadami postępowania jest nieusprawiedliwione.

Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego stwierdzający przewlekłość postępowania administracyjnego Wojewody Dolnośląskiego z rażącym naruszeniem prawa, uznając za prawidłowe zastosowanie ustawowego zawieszenia terminów postępowania przewidzianego ustawą o pomocy obywatelom Ukrainy.

Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną uznając, że przepisy art. 100c i 100d ustawy o pomocy dotyczą wszystkich cudzoziemców i są zgodne z zasadami prawa unijnego, a zaskarżony wyrok WSA odpowiadał prawu, mimo częściowego błędnego uzasadnienia.

Właściciel oraz użytkownik wieczysty nieruchomości, na której zlokalizowane są budynki, może być adresatem decyzji nakazowych o usunięcie nieprawidłowości technicznych nawet w sytuacji faktycznego zarządu sprawowanego przez inny podmiot.

Z uwagi na konstytucyjne i prawnomiędzynarodowe standardy ochrony praw podatnika, w tym zwłaszcza zasadę proporcjonalności, wskazana w art. 112c ust. 1 in fine ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (Dz. U. z 2021 r., poz. 685 ze zm.) stawka 100% dodatkowego zobowiązania podatkowego normuje górną granicę tego zobowiązania, ustalanego stosownie (proporcjonalnie) do oceny w przedmiocie

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że sprzeciw organów administracji wobec budowy na działce niezabudowanej, zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania, jest zasadny. Działka nie spełnia warunków jako działka siedliskowa, co wyklucza zgłoszenie robót bez sprzeciwu.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że brak było tożsamości pomiędzy stanem faktycznym przedstawionym we wniosku a interpretacją ogólną Ministra Finansów, co wykluczało stwierdzenie bezprzedmiotowości wniosku o wydanie interpretacji indywidualnej.

Zaskarżone rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie naruszało przepisy proceduralne, gdyż nie wyjaśniało podstaw prawnych wystarczająco wyraźnie, co miało istotny wpływ na możliwość sprawowania kontroli kasacyjnej. Wymaga to ponownego rozpoznania sprawy.

Wbrew twierdzeniom skarżącego kasacyjnie, na postanowienie o wznowieniu postępowania administracyjnego przysługuje zażalenie jedynie w zakresie przewidzianym przez k.p.a. Błędne pouczenie organu administracji co do możliwości zaskarżenia takiego postanowienia nie tworzy prawa do wniesienia zażalenia.

Zmiany konstrukcyjne w pojeździe zarejestrowanym na S. G., dokonane bez zgody producenta, uzasadniają stwierdzenie nieważności decyzji rejestracyjnej jako wydanej z rażącym naruszeniem prawa, co potwierdza Naczelny Sąd Administracyjny.

Zakaz reklamy aptek określony w art. 94a ust. 1 Prawa farmaceutycznego narusza zasady swobody świadczenia usług ustanowione w prawie unijnym, organy administracji publicznej nie mogą na jego podstawie nałożyć kary pieniężnej za reklamowanie aptek.

Odmowa udostępnienia informacji o środowisku musi być dokonana w formie decyzji administracyjnej jedynie gdy żądane informacje rzeczywiście stanowią informację o środowisku, co wymaga ustalenia przed sądem.

Skarga kasacyjna T.B. wobec wyroku WSA została oddalona. Za uzasadniony uznano brak przesłanek do przyznania ulgi abolicyjnej, gdyż praca skarżącego na statku nie spełniała warunków eksploatacji w transporcie międzynarodowym określonych przez art. 14 ust. 3 Konwencji.