Naczelny Sąd Administracyjny uchyla wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z powodu nieprawidłowego uznania braku zachowania proceduralnych wymogów w procesie wyznaczania recenzentów przez Radę Doskonałości Naukowej i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania.

Gmina nie ma możliwości odliczenia podatku VAT od wydatków związanych z modernizacją infrastruktury edukacyjnej, gdyż nabyte towary i usługi nie są wykorzystywane do czynności opodatkowanych, co wyklucza prawo do odliczenia zgodnie z art. 86 ust. 1 ustawy o VAT.

Doszło do uznania prawa wnioskodawczyni do stosowania preferencyjnej 5% stawki podatku IP Box w ramach dochodów z komercjalizacji wzoru przemysłowego, korzystającego z ochrony na podstawie ustawy - Prawo własności przemysłowej, zgodnie z art. 30ca ustawy o PIT.

Sprzedający niezabudowaną nieruchomość rolną w ramach omawianej transakcji nie działali jako podatnicy VAT, ponieważ ich działania nie nosiły znamion prowadzenia działalności gospodarczej, co wyklucza opodatkowanie transakcji tym podatkiem.

Ustalenie podstawy opodatkowania dla działek o różnym przeznaczeniu powinno następować odrębnie dla każdej części zgodnie z jej przeznaczeniem w planie miejscowym, a opodatkowanie zależy od charakteru terenu. Działki budowlane podlegają opodatkowaniu VAT, natomiast pozostałe grunty mogą korzystać ze zwolnienia.

Dopuszczalne jest ustalenie warunków zabudowy dla części działki ewidencyjnej, jeżeli działka ta spełnia wymogi funkcjonalne wymagane dla realizacji inwestycji, chyba że prowadziłoby to do obejścia prawa.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że art. 65 § 1 KPA stosuje się także do decyzji wydawanych przez podmioty inne niż organy administracji, które mają kompetencję do władczego rozstrzygania. Organ niewłaściwy zobowiązany jest przekazać podanie do organu właściwego.

Na skutek naruszenia art. 85 § 1 k.k., wyrok łączny uwzględniający niewykonalną karę nie może być utrzymany. Połączenie kary pozbawienia wolności zawieszonej i niepodlegającej już wykonalności musi skutkować uchyleniem orzeczenia łącznego.

Rejestracja pojazdu, w którym dokonano zmian konstrukcyjnych, bez odpowiedniego oświadczenia producenta jest rażącym naruszeniem prawa, uzasadniającym stwierdzenie nieważności takiej decyzji administracyjnej.

Obowiązek przyłączenia nieruchomości do istniejącej sieci kanalizacyjnej, wynikający z art. 5 ust. 1 pkt 2 ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach, wymaga faktycznego dokonania przyłączenia, a nie tylko formalnych czynności przygotowawczych.

Brak legitymacji do wznowienia postępowania, nawet gdy podmiot był uprawniony do uczestnictwa w postępowaniu na prawach strony, nie uprawnia do wszczęcia procedury wznowieniowej.

Uchwała gminy ustalająca opłatę za odprowadzanie wód opadowych musi kompleksowo regulować sposób ustalenia ceny i opłat, zgodnie z art. 4 ust. 1 pkt 2 u.g.k., zapewniając ich weryfikowalność. Niewypełnienie tego obowiązku uzasadnia nieważność uchwały.

Fundacja jako organizacja ekologiczna może uczestniczyć w postępowaniach środowiskowych na podstawie statutowych celów organizacji. Brak rzetelnego uzasadnienia dotyczącego tych celów przez Wojewódzki Sąd Administracyjny wymaga ponownego rozpoznania sprawy, co uchyla jego wyrok i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania.

W przypadku jednoczesnego popełnienia przestępstwa i wykroczenia przez kierowcę naruszającego przepisy ruchu drogowego, w ewidencji punktów karnych należy przypisać punkty tylko za naruszenie, któremu odpowiada większa liczba punktów zgodnie z § 3 ust. 6 rozporządzenia MSWiA.

Stwierdzenie nieważności decyzji administracyjnej o rejestracji pojazdu z rażącym naruszeniem art. 76 ust. 1 pkt 1 lit. a) p.r.d. oraz § 18 ust. 6 pkt 2 rozporządzenia jest zasadne przy braku oświadczenia producenta potwierdzającego zgodność homologacyjną pojazdu po dokonanych zmianach technicznych.

Odpowiednie stosowanie przepisów o uwidacznianiu cen wymagające czytelności dla kierowców zbliżających się dotyczy również parkingów podziemnych. Naruszenie tego obowiązku skutkuje nałożeniem kary pieniężnej.

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż obowiązek poddania dziecka szczepieniom ochronnym wynika bezpośrednio z przepisów prawa i jest wymagalny, mimo że skarżąca kwestionowała formalności doręczenia upomnień oraz brak zaświadczenia lekarskiego o kwalifikacji do szczepień.

NSA uchylił wyrok WSA, stwierdzając uchybienia proceduralne i błędną wykładnię prawa unijnego i krajowego, wpływającą na prawidłowość ustalenia nienależnie pobranych środków finansowych przez organizację producentów.