Decyzja administracyjna może korygować wysokość opłaty wodnej ustaloną w informacji rocznej, jako że informacja ta nie ma charakteru konstytutywnego. Do korekty można stosować art. 21 Ordynacji podatkowej w związku z art. 300 ustawy Prawo wodne. Informacja jest czynnością techniczną, a decyzja ustala zobowiązanie.

Art. 110u § 1 u.p.e.a. przewiduje 14-dniowy termin na wniesienie zarzutów do opisu i oszacowania nieruchomości, biegnący od daty ukończenia tych czynności, co zgodnie z Naczelnym Sądem Administracyjnym jest zgodne z konstytucyjnymi wzorcami prawnymi, a wniesienie zarzutów po tym terminie jest uchybieniem.

Informacja roczna ustalająca wysokość opłat za usługi wodne ma charakter materialno-techniczny. Korekta odbywa się poprzez decyzję administracyjną. Opłatę stałą ustala się w oparciu o pełną liczbę dni roku kalendarzowego.

Art. 62 ust. 2 u.p.z.p. wymaga obowiązku sporządzenia planu miejscowego wynikającego z przepisów szczególnych dla skutecznego zawieszenia postępowania o ustalenie warunków zabudowy.

Uchybienie terminu do wniesienia odwołania od orzeczenia administracyjnego, wynikające z braku dochowania przez stronę minimum staranności przy zapoznawaniu się z decyzją organu, stanowi podstawę do odmowy przywrócenia terminu, gdy przyczyna uchybienia leży po stronie skarżącej.

W decyzji ograniczającej korzystanie z nieruchomości na podstawie art. 124 ust. 1 u.g.n. wymaga się precyzyjnego określenia obszaru pasa montażowego i uwzględnienia skutków inwestycji dla nieruchomości; brak tych elementów uzasadnia uchylenie decyzji administracyjnej.

Naczelny Sąd Administracyjny oddala skargę kasacyjną stwierdzając, że przepisy dotyczące przyznania pomocy finansowej nie zostały naruszone w zaskarżonym wyroku, a zarzuty dotyczyły błędnej wykładni prawa krajowego i unijnego bez podstaw do uznania ich zasadności.

Rekompensata pieniężna przyznawana ławnikom za udział w czynnościach sądowych, nie jest dietą ani inną należnością zwolnioną z opodatkowania na gruncie art. 21 ust. 1 pkt 16 lit. b i pkt 17 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Obowiązek przyłączenia nieruchomości do sieci kanalizacyjnej nie jest spełniony poprzez jedynie złożenie stosownego wniosku. Faktyczne przyłączenie jest konieczne do realizacji wymogów ustawy o utrzymaniu czystości i porządku w gminach.

Postanowienie SKO oraz wyrok WSA uchylone. Uznano, że Fundacja [...] posiadała podstawy prawne do wszczęcia postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji środowiskowej z uwagi na społeczny interes związany z potencjalnym zagrożeniem dla środowiska i związanymi celami statutowymi.

Decyzja organu odwoławczego utrzymująca w mocy decyzję o dopuszczalnym poziomie hałasu oddalona przez Naczelny Sąd Administracyjny; brak podstaw do zakwestionowania decyzji związanych z ochroną środowiska oraz ustaleniem norm hałasu.

W miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego niedopuszczalne jest ograniczenie lokalizacji inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej w sposób naruszający art. 46 ustawy o wspieraniu rozwoju sieci telekomunikacyjnych. Zakazy powinny być jednoznacznie określone i oparte na przepisach ustawowych.

Władztwo planistyczne gminy uprawnia jej organy do ograniczenia możliwości zabudowy terenów rolnych w celu ochrony zwartych obszarów gruntów ornych, zgodnie z zasadą proporcjonalności oraz interesem publicznym, bez naruszenia konstytucyjnego prawa własności.

Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził, że decyzja o rejestracji pojazdu, wydana bez wymaganych dokumentów homologacyjnych, stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające jej uchylenie. Sąd podtrzymał stanowisko, że decyzja rejestracyjna nie mogła być wydana bez spełnienia warunku przedłożenia świadectwa zgodności.

W sprawach dotyczących przyznawania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skarga kasacyjna oparta na zarzutach procesowych nie może skutecznie podważyć decyzji, jeżeli materiał dowodowy zebrany przez organ administracyjny jest wystarczający, a ewentualne uchybienia nie miały istotnego wpływu na wynik sprawy.

Skarga kasacyjna została oddalona ze względu na niespełnienie wymogów formalnych oraz brak precyzyjnego uzasadnienia naruszeń. Organy podatkowe prawidłowo ustaliły stan faktyczny oraz zastosowały obowiązujące przepisy prawa materialnego i procesowego.

Sąd administracyjny jest uprawniony do uchylania decyzji organu w przypadku braku pełnych dokumentów administracyjnych, jeżeli ich brak uniemożliwia merytoryczną kontrolę prawidłowości decyzji przez sąd.

W przypadku pierwszej rejestracji pojazdu na terytorium UE, brak przedstawienia wymaganych dokumentów homologacyjnych skutkuje oczywistym naruszeniem prawa, co uzasadnia odmowę stwierdzenia nieważności decyzji rejestracyjnej.

Rozstrzygnięcie NSA uchylające częściowo wyrok WSA i decyzję podatkową ze względu na niewystarczające rozważenie kwestii przedawnienia zobowiązań w podatku akcyzowym, nakazuje ponowne rozpatrzenie z uwzględnieniem skuteczności postępowania karnoskarbowego.

Zmiana decyzji administracyjnej w trybie art. 155 kpa, dokonana z przyczyn merytorycznych, wymaga przestrzegania przesłanek określonych w tym przepisie, a rozbieżności interpretacyjne nie skutkują rażącym naruszeniem prawa w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 2 kpa.