Darowizna nieruchomości przez brata, stanowiąca część majątku wspólnego z żoną, dokonana za jej zgodą, nie kreuje obowiązku podatkowego w stosunku do żony darczyńcy, a jedynie w relacji brat-siostra.
Obowiązkiem polskiego płatnika jest sporządzenie i przesłanie informacji IFT-1/IFT-1R dla zagranicznych podatników z tytułu nabycia usług doradczych, niezależnie od poboru podatku u źródła w kontekście umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
Obowiązek naprawienia szkody nałożony wyrokiem I instancji po jej wcześniejszym zaspokojeniu przez ubezpieczyciela narusza art. 46 § 1 k.k., a jego utrzymanie przez sąd odwoławczy stanowi rażące naruszenie prawa, uzasadniające uchylenie wyroku.
Sprzedaż całej nieruchomości, będącej działką budowlaną wraz z budynkiem mieszkalnym, nabytej wcześniej w drodze darowizny, nie rodzi obowiązku zapłaty podatku PIT, jeśli następuje po upływie pięciu lat od końca roku kalendarzowego, w którym nastąpiło nabycie działki.
Sprzedaż nieruchomości gruntowej Skarbu Państwa na rzecz użytkownika wieczystego nie stanowi dostawy towarów podlegającej opodatkowaniu podatkiem VAT, jako że użytkowanie wieczyste gruntów ustanowione przed 1 maja 2004 r. skutkowało przeniesieniem 'władztwa rzeczy' umożliwiającego rozporządzanie jak właściciel.
Umorzenie wierzytelności z tytułu kredytu mieszkaniowego stanowi przychód, który jest zwolniony z opodatkowania na podstawie rozporządzenia Ministra Finansów, o ile kredyt został zaciągnięty na realizację jednej inwestycji mieszkaniowej i nie korzystano wcześniej z analogicznego zwolnienia dla innego kredytu.
Jednostka samorządu terytorialnego, nabywająca składniki majątku w celu dzierżawy w ramach umowy cywilnoprawnej, posiada prawo do pełnego odliczenia podatku VAT, pod warunkiem że czynności te są związane z działalnością opodatkowaną, a określenie czynszu dzierżawnego zgodnie z rynkowymi stawkami amortyzacyjnymi nie narusza zasad podatkowych.
Sprzedaż działek dokonana przez wnioskodawcę stanowi czynność podlegającą opodatkowaniu VAT, gdyż działania wnioskodawcy przybierają formę działalności gospodarczej, a nie zarządzania majątkiem prywatnym.
Rozpoznanie kosztów nabycia wierzytelności możliwe jest proporcjonalnie w momencie uzyskania przychodu ze spłat wierzytelności. Koszty te nie mogą przekroczyć wartości przychodu ani wyczerpać ceny nabycia wierzytelności.
Nałożenie grzywny w celu przymuszenia obowiązku szczepienia ochronnego, zgodnie z art. 119 § 1 u.p.e.a., jest prawnie dopuszczalne, gdyż obowiązek ten wynika z przepisów ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu, zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi.
Braki w wykazaniu przedawnienia zobowiązania podatkowego oraz nieuwzględnienie kluczowych wniosków dowodowych uzasadniały uchylenie wyroku WSA i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Sąd pierwszej instancji powinien rozstrzygnąć w przedmiocie przedawnienia oraz rzetelnie ocenić postępowanie dowodowe.
Rekompensata wypłacana przez Gminę Z. Miejskiemu Przedsiębiorstwu Wodociągów i Kanalizacji, jako podmiotowi prawa prywatnego, stanowi wynagrodzenie opodatkowane podatkiem VAT, gdyż spółka nie działa jako organ władzy publicznej w rozumieniu art. 15 ust. 6 u.p.t.u.
Należyta staranność podatnika przy wewnątrzwspólnotowej dostawie towarów wyklucza instrumentalne zastosowanie stawki 0% VAT, jeżeli nie wykazano, że towar faktycznie opuścił terytorium kraju. Wszczęcie postępowania karnego skarbowego zawiesza bieg przedawnienia zobowiązania podatkowego, gdy towarzyszą mu uzasadnione przesłanki faktyczne.
Decyzja Ministra Sprawiedliwości o sprzeciwie od wpisu T.B. na listę radców prawnych była zasadna ze względu na zarzuty licznych naruszeń przepisów prawa w czasie pełnienia funkcji komornika sądowego, wskazujących na brak rękojmi nieskazitelnego charakteru, wymaganej dla wykonywania zawodu radcy prawnego.
Dla uznania zagranicznych studiów prawniczych jako spełniających wymagania wpisu na listę aplikantów radcowskich, niezbędne jest przeprowadzenie postępowania nostryfikacyjnego, o ile nie istnieje stosowna umowa międzynarodowa. Interpretacja tylko na podstawie uznania poziomu wykształcenia jest niewystarczająca.
Przepis art. 92c ust. 1 pkt 3 u.t.d. o przedawnieniu 2-letnim dotyczy zarówno wszczęcia, jak i ostatecznego rozstrzygnięcia postępowania w sprawie kary pieniężnej, nakładając obowiązek umorzenia procedury po upływie tego terminu.
Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się podstaw do uwzględnienia skargi kasacyjnej, stwierdzając zasadność umorzenia postępowania administracyjnego wobec upływu ustawowego 30-letniego terminu, co było zgodne z intencjami ustawodawcy, zmierzającymi do stabilizacji porządku prawnego.