NSA stwierdził, że skarga kasacyjna P. Sp. z o.o. jest bezzasadna, gdyż decyzje organów sanitarnych w zakresie stwierdzenia warunkowej przydatności wody do spożycia były prawidłowe i zgodne z przepisami, mimo iż Skarżący nie przedstawił dowodów podważających prawidłowość poboru próbek.

Organ administracji publicznej, prowadząc postępowanie w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej, dopuścił się przewlekłego prowadzenia postępowania poprzez nieuzasadnione wydłużanie terminu załatwienia sprawy, co uzasadniało stwierdzenie przez sąd administracyjny bezczynności organu.

Obowiązek poddania się szczepieniom ochronnym jest prawnie skuteczny i zgodny z art. 5 ust. 1 pkt 1 lit. b u.z.z.; zastosowanie grzywny w celu przymuszenia nie narusza przepisów o nadmiernej uciążliwości środka egzekucyjnego.

Obowiązek przekazywania informacji API przez przewoźnika lotniczego jest niezależny od winy i nie może być przeniesiony na podmiot trzeci. Przewoźnik ponosi pełną odpowiedzialność za naruszenia wynikające z nieprzekazania danych w określonym terminie.

Przewoźnik lotniczy odpowiada administracyjnie, niezależnie od winy, za przekazanie nieprawdziwych informacji, zgodnie z obiektywną odpowiedzialnością przewidzianą w art. 209u Prawa lotniczego. Sankcje są stosowane bez oceny winy, co ma charakter prewencyjny.

Odpowiedzialność przewoźnika lotniczego za nieprzekazanie informacji API jest niezależna od winy; przekazanie informacji po czasie skutkuje odpowiedzialnością zgodnie z art. 202a ust. 1 Prawa lotniczego.

Przepisy art. 15zzzzzn2 ustawy o COVID-19 mogą być stosowane do terminów materialnych w prawie podatkowym, co umożliwia przywrócenie terminów i skorzystanie z ulg podatkowych w przypadku uchybienia terminowi zgłoszenia spadku, zgodnie z zasadą in dubio pro tributario.

Wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 grudnia 2025 r. wskazuje, że odroczenie terminu utraty mocy obowiązującej przepisu uznanego za niekonstytucyjny nie stanowi samoistnej podstawy do wznowienia postępowania, co do decyzji ostatecznej wydanej na jego podstawie.

Podejmując decyzję o zawieszeniu funkcjonariusza Policji w czynnościach służbowych, organ może kierować się dobrem służby i postępowania dyscyplinarnego, jeśli przesłanki uznaniowości decyzji zostały należycie udokumentowane, a zachowanie funkcjonariusza koliduje z zasadami etyki zawodowej.

W postępowaniu o uzyskanie informacji publicznej dokumenty wewnętrzne i prywatne, tworzone w ramach procedur niezwiązanych bezpośrednio z realizacją zadań publicznych, nie podlegają reżimowi u.d.i.p. Nawet dofinansowanie funkcji trenerskiej ze środków publicznych nie determinuje uznania wewnętrznego postępowania za informację publiczną.

Obowiązek szczepień ochronnych, wynikający z ustawowych regulacji, podlega przymusowi administracyjnemu, a grzywna w celu przymuszenia tego obowiązku jest zgodna z prawem; obowiązek nie narusza praw konstytucyjnych i konwencyjnych.

Obowiązek poddania się obowiązkowym szczepieniom ochronnym jest zgodny z obowiązującym prawem i konstytucją, stanowiąc niezbędny środek ochrony zdrowia publicznego oraz zgodę na ograniczenie pewnych praw jednostki w interesie społecznym.

Rzeczywisty właściciel odsetek decyduje o kwalifikacji podatkowej. Gdy odbiorca płatności (podmiot A) nie jest właścicielem rzeczywistym, zastosowanie znajduje norma 'look-through', umożliwiająca rozpoznanie rzeczywistych przepisów podatkowych względem podmiotów B, C i D. Podmiot A, będąc pośrednikiem, nie podlega zwolnieniu od podatku u źródła na podstawie odpowiednich umów międzynarodowych (PL/US

Przeniesienie udziału w nieruchomości w zamian za zwolnienie z długu przed upływem 5 lat od nabycia stanowi odpłatne zbycie, co zgodnie z art. 10 ust. 1 pkt 8 lit. a ustawy o PIT, podlega opodatkowaniu podatkiem dochodowym jako źródło przychodu.

Planowana sprzedaż działek o numerach 3/4, 3/5 i 3/6 przez A i B nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym, gdyż doszło do niej po upływie pięciu lat od końca roku, w którym nastąpiło nabycie nieruchomości pierwotnej, tj. 2009 roku.

Zażalenie na postanowienie organu podatkowego w przedmiocie powołania biegłego rzeczoznawcy majątkowego jest niedopuszczalne, jeśli przepisy Ordynacji podatkowej wyraźnie tego nie przewidują. Skarżący może kwestionować opinię biegłego jedynie w procesie odwołania od decyzji organu podatkowego.