Odpłatne zbycie nieruchomości nabytej w ramach małżeńskiej wspólności majątkowej po upływie pięciu lat od nabycia do tego majątku i nie będące wykonywaniem działalności gospodarczej, nie stanowi źródła przychodu w rozumieniu art. 10 ust. 1 pkt 8 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych.

Sąd nie może ograniczać ustaleń do granic skargi. Przedawnienie zobowiązania należy badać ex officio. Naruszenie tej zasady uzasadnia uchylenie wyroku sądu pierwszej instancji.

Naczelny Sąd Administracyjny uznał, iż organ interpretacyjny niezasadnie odmówił wydania interpretacji indywidualnej, gdyż naruszono procedurę i wystąpiono o opinię KAS przed uzupełnieniem braków przez podatnika. Skarga kasacyjna została oddalona.

Wypłata odsetek w ramach Cash-Poolingu musi być opodatkowana na zasadach określonych w polskich przepisach o CIT oraz umowach UPO, przy czym podstawa obliczenia WHT obejmuje pełną kwotę odsetek skapitalizowanych, a nie bierze pod uwagę jedynie salda netto. Metodologia obliczeń oparta na proponowanym przez wnioskodawcę podejściu jest niezgodna z regulacjami prawnymi.

Wnioskodawca ma obowiązek weryfikacji statusu rzeczywistego właściciela dywidendy. Przy stosowaniu zasady „look-through” Wnioskodawca może określać skutki podatkowe i stawki podatku u źródła w odniesieniu do rzeczywistych właścicieli dywidend zgodnie z UPO. Obowiązki płatnika w zakresie podatku u źródła determinują status rzeczywistego właściciela i należyta staranność.

Bezprzedmiotowość postępowania o umorzenie odsetek nie zachodzi, gdy zaległości są uiszczone po złożeniu wniosku i wszczęciu postępowania, co wymaga jego merytorycznego rozpoznania.

Odpowiedzialność subsydiarna członka zarządu spółki za zaległości podatkowe jest uzasadniona, jeżeli nie wykazał on zgłoszenia wniosku o upadłość spółki w odpowiednim czasie ani braku swojej winy w zaniechaniu tego obowiązku.

Orzeczenie wyroku Trybunału Konstytucyjnego, odraczające utratę mocy przepisu niekonstytucyjnego, nie uprawnia do wznowienia postępowania. NSA podtrzymuje prawidłowość stosowania art. 1a ust. 1 pkt 2 u.p.o.l. do czasu jego derogacji.

Zwrot środków uzyskany wskutek ugody związanej z nieważnością postanowień kredytu hipotecznego waloryzowanego kursem waluty obcej, nie stanowi przychodu w rozumieniu art. 11 ust. 1 ustawy o PIT, ponieważ nie powoduje definitywnego przysporzenia majątkowego.

Zbycie udziałów w spółce nieruchomościowej przez nierezydenta, w przypadku gdy transakcja nie przekracza progu 5% głosów, nie obliguje spółki do poboru zryczałtowanego podatku.

Dochody uzyskiwane przez podatnika z tytułu świadczenia usług na rzecz byłego pracodawcy, kiedy zakres świadczonych usług jest szerszy i różni się od czynności w ramach stosunku pracy, mogą być opodatkowane podatkiem liniowym, zgodnie z art. 30c ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych. Częściowa zbieżność czynności nie stanowi przesłanki wyłączającej stosowanie stawki liniowej.

Sprzedaż nieruchomości przez wnioskodawczynię stanowi działalność gospodarczą w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym, co wyklucza możliwość uznania dochodów ze sprzedaży za przychody z majątku prywatnego oraz możliwość skorzystania z ulg mieszkaniowych.

Przychody uzyskane ze sprzedaży autorskich praw majątkowych do aplikacji mobilnych, pobieranych online i dostępnych wyłącznie poprzez internet, kwalifikują się jako przychody z działalności usługowej, opodatkowane 8,5% stawką ryczałtu na podstawie art. 12 ust. 1 pkt 5 lit. a) ustawy o zryczałtowanym podatku dochodowym.

Podział spółki kapitałowej przez wydzielenie, skutkujący podwyższeniem kapitału zakładowego spółki przejmującej, nie podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych zgodnie z art. 1 ust. 3 ustawy o PCC, z uwagi na brak dookreślenia tej czynności w zamkniętym katalogu zmian umowy spółki podlegających PCC.

Spółka pełniąca rolę operatora Przemyskiego Inkubatora Przedsiębiorczości i Innowacji, zarządzając publicznym majątkiem, jest zobowiązana do udzielenia informacji publicznej w zakresie wykonywania zadań publicznych. Bezczynność w tym zakresie stanowi naruszenie prawa.

Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny nie dopuścił się rażącej bezczynności w zakresie pytań skarżących dotyczących informacji publicznej. Skarga kasacyjna była bezzasadna wobec przekonania o zgodności odpowiedzi udzielonych zgodnie z ustawą.

Przepis art. 92c ust. 1 pkt 3 ustawy o transporcie drogowym wyznacza dwuletni termin na wszczęcie i rozstrzygnięcie postępowania w sprawie nałożenia kary, którego naruszenie skutkuje koniecznością umorzenia postępowania.

Przewóz drogowy okazjonalny realizowany bez wymaganego zezwolenia podlega karze pieniężnej, nawet jeśli nie spełnia kryteriów przewozu grupowego zdefiniowanych w przepisach unijnych.