Transakcja sprzedaży nieruchomości, pomimo opodatkowania podatkiem od towarów i usług, w części obejmującej niezależne naniesienia takie jak kontener sprzedażowy oraz inne składowe będące własnością podmiotów trzecich, podlega opodatkowaniu podatkiem od czynności cywilnoprawnych.
Zbycie nieruchomości obejmujące prawo użytkowania wieczystego wraz z budynkami i budowlami, opodatkowane w całości podatkiem VAT, podlega wyłączeniu z podatku od czynności cywilnoprawnych na mocy art. 2 pkt 4 ustawy o PCC.
Umowa sprzedaży nieruchomości w zakresie naniesień, będących własnością podmiotu trzeciego i związanych z działką będącą własnością zbywcy, podlega podatkowi od czynności cywilnoprawnych. Pozostała część transakcji nie podlega opodatkowaniu tym podatkiem, jeżeli zostanie opodatkowana VAT-em po rezygnacji ze zwolnienia.
Sprzedaż nieruchomości podlega opodatkowaniu PCC w części dotyczącej naniesień własności podmiotu trzeciego, nieobjętych VAT, przy jednoczesnym wyłączeniu z opodatkowania pozostałej transakcji opodatkowanej VAT, zgodnie z art. 2 pkt 4 ustawy PCC. Obowiązek podatkowy ciąży w tym zakresie na nabywcy (art. 4 pkt 1 ustawy PCC).
Kwota otrzymana przez podatnika jako zwrot nienależnego świadczenia w ramach ugody pozasądowej nie stanowi przychodu podlegającego opodatkowaniu podatkiem dochodowym od osób fizycznych, mając charakter neutralny podatkowo, jako że nie generuje przysporzenia majątkowego.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, potwierdzając prawidłowość zastosowania przez WSA procedur doręczenia zastępczego w administracyjnym postępowaniu odwoławczym, co skutkowało stwierdzeniem uchybienia terminu do wniesienia odwołania przez K.P.
Podział nieruchomości musi być zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, w tym z wymogami dotyczącymi minimalnych powierzchni działek i dostępem do dróg publicznych. Brak spełnienia tych wymagań czyni podział niedopuszczalnym.
Umorzenie postępowania karnego skarbowego z powodu braku znamion czynu zabronionego nie wyklucza skutku zawieszenia terminu przedawnienia dla zobowiązania podatkowego, chyba że wszechstronna ocena okoliczności uzasadnia zarzut instrumentalnego wszczęcia postępowania przez organ.
Uzasadnione wątpliwości co do rzeczywistego właściciela należności i stworzenia sztucznej struktury uzasadniają odmowę wydania opinii o stosowaniu preferencji w podatku dochodowym od osób prawnych, co skutkuje oddaleniem skargi kasacyjnej spółki.
Postanowienia Prezydenta RP w zakresie stosowania prawa łaski nie stanowią informacji publicznej podlegającej udostępnieniu na podstawie ustawy o dostępie do informacji publicznej, gdyż mają charakter indywidualny i są wykonaniem prerogatywy Prezydenta.
Spółka X Y sp. z o.o. jest uprawniona do odliczenia VAT wynikającego z refaktury w zakresie nabycia usług transakcyjnych dla czynności bezpośrednio wspierających działalność opodatkowaną. Prawo to nie przysługuje w odniesieniu do transakcji, gdzie sprzedaż udziałów odbywa się pośrednio przez wspólnika spółki, przy braku bezpośredniego związku z jej działalnością opodatkowaną.
Sprzedaż wirtualnych przedmiotów za pośrednictwem internetowych platform pośredniczących stanowi świadczenie usług elektronicznych na rzecz tych platform, zgodnie z art. 2 pkt 26 ustawy o VAT, przy czym miejscem świadczenia usług jest siedziba nabywcy usług, co skutkuje stosowaniem mechanizmu odwrotnego obciążenia (reverse charge).
Decyzja Starosty o wydaniu zezwolenia na zbieranie i przetwarzanie odpadów nie stanowiła rażącego naruszenia prawa, gdyż proces przetwarzania według przyjętej metody nie wymagał decyzji środowiskowej, co uzasadnia utrzymanie zezwolenia w mocy.
Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną, uznając że wartość rynkowa nieruchomości ustalona przez biegłą odpowiadała rzeczywistemu stanowi faktycznemu i została prawidłowo zaakceptowana przez organy podatkowe oraz sąd wojewódzki.
Polecenie wojewody wydane organowi samorządu terytorialnego na podstawie art. 25 ust. 1 u.w.i.a., mimo iż nie będące aktem nadzoru w czystej postaci, może podlegać zaskarżeniu przed sądem administracyjnym z uwagi na zagrożenie dobra chronionego publicznie.
Doręczenie decyzji organu podatkowego za granicą musi być zgodne z przepisami prawa kraju przeznaczenia; brak weryfikacji krajowych regulacji doręczeń skutkuje uznaniem nieważności przyjęcia skuteczności doręczenia.
Oddalenie skargi kasacyjnej, uznanie działań organów celnych i sądu I instancji za zgodne z obowiązującymi przepisami, na podstawie art. 1 ust. 6 rozporządzenia 2019/159 nakładającego cło ochronne w przypadku wyczerpania kontyngentu taryfowego.
Interpretacja i kwalifikacja ceł towarowych dokonana przez organy celne oraz zaakceptowana przez wojewódzki sąd administracyjny jest prawidłowa. Nie stwierdzono naruszeń proceduralnych ani błędów w wykładni prawa, które wymagałyby ingerencji instancyjnej, skutkując oddaleniem skargi kasacyjnej.
Odmowa przyjęcia zgłoszenia celnego oraz nałożenie dodatkowego cła ochronnego były zgodne z prawem z uwagi na wyczerpanie kontyngentu taryfowego. NSA oddalił skargę kasacyjną, uznając zarzuty proceduralne i materialne za nieuzasadnione i nie wpływające na wynik sprawy bez istotnego naruszenia przepisów.
Skarżąca nie wykazała, że zarzuty skierowane wobec decyzji organu administracyjnego oraz wyroku WSA w Gdańsku miały uzasadnioną podstawę prawną. NSA oddala skargę kasacyjną, uznając prawidłowość klasyfikacji towaru dokonanej przez organy celne.
Opłaty za prawo wjazdu na teren Spółki stanowią wynagrodzenie za usługi związane z nieruchomościami podlegające opodatkowaniu VAT w miejscu położenia nieruchomości, tj. w Polsce. Opłaty za brak skorzystania z rezerwacji są traktowane jako odszkodowanie i nie podlegają opodatkowaniu VAT.
Usługi polegające na zabezpieczeniu cen energii w ramach Umowy VPPA, będące przedmiotem Umowy Virtual Power Purchase Agreement, są kwalifikowane jako usługi finansowe zwolnione z VAT. Jednakże przy kalkulacji współczynnika proporcji podatku VAT obrót z tych usług nie może być wyłączony, gdyż transakcje te mają zasadniczy charakter dla głównej działalności podatnika.
Transakcja zamiany działki niezabudowanej, dla której brak miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, a wydana decyzja o warunkach zabudowy przewiduje drogę leśną, nie korzysta ze zwolnienia od VAT z art. 43 ust. 1 pkt 9. Działkę uznaje się za teren budowlany i opodatkowuje podatkiem VAT.