Decyzja o przyznaniu zasiłku celowego w ramach pomocy społecznej ma charakter uznaniowy, a organy administracyjne mogą odmówić jego przyznania działając w granicach uznania administracyjnego, uwzględniając przesłanki ustawowe, jak i ograniczone środki oraz liczbę potrzebujących (art. 39 ust. 1 ustawy o pomocy społecznej). Spełnienie kryteriów dochodowych nie gwarantuje automatycznego przyznania świadczenia

Decyzja o odmowie przyznania specjalistycznych usług opiekuńczych musi być oparta na prawidłowo zgromadzonym materiale dowodowym i właściwie umotywowana, a postępowanie dowodowe nie może być prowadzone w sposób dowolny, lecz musi odzwierciedlać rzeczywisty stan zdrowia wnioskodawcy.

Alimenty przyznane na dzieci, które nie zamieszkują wspólnie z rodzicem, nie powinny być uwzględniane jako dochód tego rodzica przy ustalaniu prawa do świadczeń z pomocy społecznej.

Alimenty wypłacane na rzecz dzieci przebywających poza wspólnym gospodarstwem domowym nie mogą być zaliczane do dochodu osoby ubiegającej się o świadczenia pomocy społecznej; dochodem tej osoby są jedynie środki, które bezpośrednio zwiększają jej własną zdolność finansową.

Zasiłek celowy specjalny może być przyznany osobie przekraczającej kryterium dochodowe w szczególnie uzasadnionym przypadku, jednak decyzja ta ma charakter uznaniowy, co oznacza, że organ nie jest zobowiązany do jego przyznania. Ocena dokonana przez organ w ramach granic uznania administracyjnego podlega kontroli sądu administracyjnego jedynie w zakresie wykraczania poza te granice.

Decyzja o przyznaniu specjalnego zasiłku celowego ma charakter uznaniowy i wymaga ocenienia, czy sytuacja wnioskodawcy jest szczególnie uzasadniona i wyraźnie odbiega od sytuacji innych osób wymagających pomocy, zgodnie z określonymi normami prawa materialnego.

Wznowienie postępowania ma na celu stworzenie prawnej możliwości ponownego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego i podjęcia ponownego rozstrzygnięcia sprawy zakończonej decyzją ostateczną, jeżeli postępowanie podatkowe przed organem podatkowym było dotknięte choć jedną z kwalifikowanych wad procesowych wymienionych w art. 240 § 1 Ordynacji podatkowej.

Zgodnie z art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej organ podatkowy, na wniosek podatnika, ogranicza pobór zaliczek na podatek, jeżeli podatnik uprawdopodobni, że zaliczki obliczone według zasad określonych w ustawach podatkowych byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od dochodu lub zysku przewidywanego na dany rok podatkowy. Przepis ten wskazuje przesłankę spełnienie, której powoduje

Zaświadczenie potwierdza stan faktyczny lub prawny istniejący w dniu jego wydania, a jego treść odzwierciedla dane, którymi organ dysponuje w swoich zasobach w tym dniu. Wydanie zaświadczenia nie jest poprzedzane postępowaniem dowodowym, charakterystycznym dla postępowania podatkowego, w ramach którego organ rozstrzyga o istnieniu lub nieistnieniu obowiązku podatkowego.

Wydatki poniesione na prace polegające na całkowitej rozbiórce torów kolejowych i ich odbudowie Spółka może zaliczyć na bieżąco w koszty uzyskania przychodu, w dacie poniesienia, zgodnie z art. 15 ust. 4e updop.

Spółka ma prawo zaliczyć odsetki ustawowe od wartości nierozliczonej w terminie zaliczki do kosztów uzyskania przychodu.

W zakresie ustalenia: - czy u Wspólnika powstanie przychód na gruncie art. 12 ust. 1 pkt 8ba ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, na skutek Połączenia; - czy Spółka Przejmująca jest obowiązana, na gruncie art. 26 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, pobrać zryczałtowany podatek dochodowy od przychodu Wspólnika powstałego na skutek Połączenia, na podstawie art. 12 ust. 1 pkt

Możliwość zaliczenia na podstawie faktury VAT wystawionej na Spółkę do kosztów uzyskania przychodów wynagrodzenia stałego i wynagrodzenia uzależnionego od efektu wypłacanego Doradcy, wynagrodzenia Kancelarii oraz Kosztów Dodatkowych związanych ściśle z transakcją.