Zgodnie z art. 22 § 2a Ordynacji podatkowej organ podatkowy, na wniosek podatnika, ogranicza pobór zaliczek na podatek, jeżeli podatnik uprawdopodobni, że zaliczki obliczone według zasad określonych w ustawach podatkowych byłyby niewspółmiernie wysokie w stosunku do podatku należnego od dochodu lub zysku przewidywanego na dany rok podatkowy. Przepis ten wskazuje przesłankę spełnienie, której powoduje

Naczelny Sąd Administracyjny orzekł, iż udostępniając lokal na automaty do gier, skarżący urządzający gry poza kasynem naruszył art. 89 ust. 1 pkt 2 u.g.h., co uzasadnia wymierzenie administracyjnej kary pieniężnej.

Organ administracyjny ma obowiązek dokładnego ustalenia i udokumentowania stanu faktycznego, w tym rzeczywistego i ciągłego zarządzania transportem przez osobę fizyczną, której zarzuca się naruszenia prawa, w sytuacji gdy zarządzanie to było podstawą nałożenia sankcji administracyjnej, a wpisy w rejestrze dotyczące zarządzających transportem nie mają charakteru konstytutywnego.

Awaryjne wprowadzenie ścieków nie podlega uprawnieniom wynikającym z pozwolenia wodnoprawnego z 2011 roku. Działania przeprowadzone przez spółkę M.S.A. w trybie awaryjnym nie miały oparcia w posiadanym pozwoleniu, co uzasadniało nałożenie podwyższonej opłaty.

Awaryjne wprowadzenie do wód ścieków bez wymaganej zgody nie jest objęte negocjacjami ustawowymi, co usprawiedliwia nałożenie podwyższonej opłaty zgodnie z art. 280 pkt 1 lit. b Prawa wodnego.

Wpisy w ewidencji gruntów i budynków, jako posiadające charakter wtóry, nie mogą być zmieniane wyłącznie na podstawie wpisów w księdze wieczystej; niezgodność tych danych wymaga sprostowania na podstawie danych z ewidencji.

Wynikająca z konstytucyjnej zasady proporcjonalności klauzula limitacyjna sprzeciwia się nakładaniu opłaty dodatkowej przewidzianej w art. 12i ust. 1 ustawy o zdrowiu publicznym bez możliwości jej miarkowania, jeżeli nie jest to niezbędne dla realizacji celów wprowadzenia opłaty od środków spożywczych, a nieterminowa zapłata tej daniny nie wynika z przesłanek wskazujących na nadużycie prawa i zamiar

W sytuacji, gdy wniosek o udostępnienie informacji publicznej składany w oparciu o art. 10 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji pubłicznej (Dz. U. z 2022 r., poz. 902) przesłany został przez e-mail, a nie spełnia podstawowych elementów w zakresie identyfikacji wnioskodawcy i z uwagi na konstrukcję adresu e-mail nie jest możliwa jakakolwiek identyfikacja nadawcy, adresat

Krajowy Związek Rewizyjny Spółdzielni prawnie następuje po zlikwidowanym Związku Spółdzielni, dysponując przymiotem strony w postępowaniu dekretowym, obejmując roszczenia dotyczące ustanowienia użytkowania wieczystego zgodnie z art. 7 dekretu warszawskiego.

Skarga kasacyjna nie znajduje uzasadnienia prawnego; klasyfikacja taryfowa płyt do druku offsetowego jako produkt fotograficzny w kodzie 3701 30 00 90 przez organy celne była prawidłowa i zgodna z normami prawa materialnego.

Okoliczność uzyskania statusu zakładu podatkowego nie ma wpływu na obowiązki pracodawcy jako płatnika podatku dochodowego od osób fizycznych. Pracodawca, wypłacając wynagrodzenie pracownikom oddelegowanym do pracy w Polsce, jest zobowiązany do pobrania i odprowadzenia zaliczek na podatek dochodowy od momentu, gdy wynagrodzenie to podlega opodatkowaniu na terytorium Polski.

W przypadku zbiegu wykroczeń popełnionych jednocześnie, sąd ma obowiązek orzec jedną karę, stosując przepis przewidujący najsurowszą karę, zgodnie z art. 9 § 2 k.w.

Wymiar kary musi być określony w orzeczeniu sądowym w sposób precyzyjny i zrozumiały, aby umożliwić jego prawidłowe wykonanie zgodnie z art. 34 § 1 k.k.; brak takiej precyzji stanowi rażące naruszenie prawa materialnego.

Sauna, jako obiekt kubaturowy o specyficznym przeznaczeniu, nie mieści się w definicji obiektów małej architektury z art. 3 pkt 4 Prawa budowlanego i wymaga uzyskania pozwolenia na budowę.

Rada gminy ma obowiązek przekonującego uzasadnienia odmowy zgody na rozwiązanie stosunku pracy z radnym, wykazując związek przyczyn z pełnieniem mandatu radnego; braki w uzasadnieniu skutkują stwierdzeniem nieważności uchwały (art. 25 ust. 2 u.s.g.).

Postępowanie restrukturyzacyjne nie stanowi przeszkody dla określenia wysokości zobowiązania podatkowego w prawidłowej wysokości przez organ podatkowy, lecz wpływa jedynie na możliwość jego egzekucji w zakresie przewidzianym układem, co nie uchyla możliwości oceny prawidłowości zobowiązania przez organy.

Skarga kasacyjna w sprawie wstrzymania robót budowlanych na działce została oddalona. Naczelny Sąd Administracyjny potwierdził prawidłowość decyzji nadzoru budowlanego oraz analizę sądową, uznając brak podstaw do zakwestionowania wyjściowych ustaleń prawnych i faktycznych.

Brak podstaw do odmowy wszczęcia postępowania interpretacyjnego ze strony Dyrektora KIS. Przepisy o VAT mogą być przedmiotem interpretacji indywidualnej, gdy dotyczą skutków podatkowych dla składającego wniosek podatnika.

Rurociąg wodny ułożony pod ziemią stanowi obiekt budowlany wymagający pozwolenia na budowę; inwestycje takie nie mogą być uznane za urządzenia czasowe w rozumieniu Prawa budowlanego, nawet jeśli są używane okresowo.

Nieruchomości pozostające we władaniu PKP bez udokumentowanego prawa zarządu na dzień 27 maja 1990 r. należą do terenowych organów administracji, a tym samym podlegają komunalizacji z mocy prawa na mocy art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r.

Artykuły 100c i 100d ustawy o cudzoziemcach zawieszają bieg terminów administracyjnych dla wszystkich cudzoziemców, nie tylko tych z Ukrainy, co usprawiedliwia brak bezczynności organu.

Przepisy art. 100c i 100d ustawy o pomocy obywatelom Ukrainy mają zastosowanie do wszystkich cudzoziemców bez względu na ich powiązania z wojną w Ukrainie, zawieszając bieg terminów załatwiania spraw administracyjnych.

Wartość przepadku równowartości korzyści majątkowej musi być określona w złotych, jako że polska waluta jest jedynym prawnym środkiem płatniczym na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej.

Orzeczenie środka karnego w postaci zakazu zbliżania się lub kontaktowania się z pokrzywdzonym, bez określenia czasu jego trwania, stanowi rażące naruszenie art. 43§1 k.k., co obliguje sąd do określenia czasookresu obowiązywania tego środka.