Dla ustalenia legalności decyzji o przyznaniu płatności rolno-środowiskowo-klimatycznej istotne jest prawidłowe przeprowadzenie kontroli powierzchni działek rolnych i spełnienie określonych wymogów środowiskowych. Przekroczenie zadeklarowanej powierzchni i niespełnienie wymogów skutkuje pomniejszeniem płatności.
Wprowadzenie wymogu posiadania tytułu prawnego do gruntu w Zasobie Własności Rolnej Skarbu Państwa jako warunku przyznania płatności w ramach systemów wsparcia bezpośredniego nie narusza wspólnotowych zasad równego traktowania, konkurencji oraz proporcjonalności, a państwa członkowskie mogą stosować takie wymogi zgodnie z celami przepisów unijnych.
Umieszczenie reklamy w pasie drogowym bez orzeczonego uprzednio zezwolenia jest podstawą do nałożenia kary pieniężnej, jeśli zgromadzone dowody dostatecznie potwierdzają naruszenie. Zgłoszone uchybienia proceduralne w kontekście łączenia spraw nie wpływają na wynik, jeśli nie zniekształcają werdyktu sądu administracyjnego.
W postępowaniu o przyznanie płatności rolno-środowiskowo-klimatycznych ciężar dowodu spoczywa na wnioskującym rolniku, który powinien przedstawić dowody potwierdzające jego twierdzenia, a organy administracji nie mają obowiązku z urzędu przeprowadzać dodatkowych dowodów dotyczących okoliczności korzystnych dla wnioskodawcy.
Organ administracji publicznej nie jest zobowiązany do zawieszenia postępowania na wniosek strony, jeśli wniosek jest dotknięty brakami formalnymi, a strona nie uzupełni tych braków w wyznaczonym terminie. Decyzja o zawieszeniu postępowania leży w uznaniu administracyjnym organu, zgodnie z art. 98 § 1 k.p.a.
Odmowa dostępu do informacji publicznej - Wyrok NSA z dnia 12 grudnia 2024 r., sygn. III OSK 1229/23
Prawo dostępu do informacji publicznej przetworzonej przysługuje tylko w zakresie, w jakim istnieje szczególnie istotny interes publiczny, a brak wykazania takiego interesu uzasadnia odmowę ich udostępnienia.
Świadczenie usług administracyjnych przez podmiot powiązany, a ukryte zyski.
Prawo do odliczenia podatku naliczonego od wydatków inwestycyjnych związanych z infrastrukturą kanalizacyjną przy zastosowaniu prewspółczynnika określonego w oparciu o metodę ilościową.
Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie może wprowadzać ograniczeń uniemożliwiających lokalizowanie inwestycji celu publicznego z zakresu łączności publicznej, o ile takie inwestycje są zgodne z przepisami prawa, a w przypadkach wprowadzenia ograniczeń, muszą one być proporcjonalne, uzasadnione ważnym interesem publicznym i zgodne z przepisami prawa.